Ik werk fulltime nu maar toen ik mijn hond aanschafte niet. Samen met mijn ex nam ik een hond, zou voornamelijk zijn hond worden maar dat liep even anders. Nu heb ik best een stressvolle baan dus na het werk thuiskomen en gelijk lopen is voor mij heel lekker. 's Middags wordt hij door mijn zus uitgelaten maar zit de meeste dagen gewoon bij hen thuis. Alleen op de dinsdag is hij 7 uur lang alleen maar ik heb nu niet het idee dat hij dat echt merkt. Hij slaapt namelijk gewoon.Apple schreef: Het ligt wel genuanceerder dan ik het ga stellen, maar er zijn inderdaad veel 'bazen' die wat mij betreft geen hond (of ander dier) verdienen. Ik vind dat er ook gekeken moet worden naar wat het dier verdient. De mentaliteit is veel te veel gericht op dat mensen vinden dat ze 'recht' hebben op een dier, terwijl er in eerste instantie gekeken zou moeten worden naar wat je zo'n dier zelf te bieden hebt.
Ik heb bij mijn ouders thuis altijd honden gehad en vond het vreselijk dat ik de eerste jaren op mezelf geen honden kon houden. Ik had er de tijd en ruimte toen gewoon niet voor, ik kon ze niet bieden wat ze zouden verdienen. En nu betekent dat voor mij echt niet dat ze 3 uur moeten lopen en dat ik altijd thuis moet zijn, maar ik vind het ook niet acceptabel dat er mensen zijn die fulltime werken (en van huis zijn, niet thuis werken dus) en de hond de hele dag maar alleen laten. Vaak is het dan ook 1 hond, met 2 zou ik er al minder moeite mee hebben. Er zijn allerlei oplossingen natuurlijk (uitlaatservice bv.), dus heel zwart-wit is het niet, maar je moet je wel afvragen of het in sommige situaties eerlijk is om een hond te nemen.
En dagelijks krijgt hij dus urenlange beweging, ondanks mijn werk. Het kan dus prima i.c.m. fulltime werken.
Hij zou het bij een ander ook best leuk kunnen hebben, misschien ook wel leuker zelfs, maar ik heb niet het idee dat mijn hond ongelukkig is of niet genoeg uitdaging heeft.
Zo ongeveer al mijn vrije tijd is Manu-tijd






