Nanna schreef:Irisz schreef:
Oooooh, zo eentje hebben wij hier 1 straat verderop lopen. Ook een golden, enorme reu en dat beest bepaalt dus waar ze lopen, hoe hard, wanneer ze stil staan, hoe lang, etc. Baasjes lopen er maar hopeloos achteraan en staan dus goed een paar minuten midden op het fietspad naast hun hond te wachten tot hij "weer wil".
Ik heb ook wel eens gezegd dat ze even door mochten lopen en kreeg een "dat wil hij niet en ik krijg hem echt niet mee".
En laatste volgde "als jij nu om ons heen loopt en door loopt, kunnen we achter jou aan lopen, dan wil hij wel".
'T moet echt niet gekker worden....
Ziehier de huidige opvoeding, niet alleen van honden maar ook van kinderen. Het zijn godjes die naar de ogen gekeken moeten worden want stel-je-voor dat ze een vervelende ervaring opdoen.

zoeen loopt er hier ook ja, een bruine labrador (nee niet de mijne). Ik liep laatst een keer langs een zijstraat, zag ik daar die vrouw met hond lopen. Echt nog zeker 50 meter van waar ik liep, misschien wel meer. Dus ik liep gewoon door, na 20 meter hoor ik ineens rennende voetstappen en jaja, wie kwam daar aan! VOorop de labcomotief

en het vrouwtje er dus rennend achteraan. Okee.. Dus ik aan de kant en haar laten passeren, want heb geen zin om steeds met dat beest in mn hol te blijven lopen. nog 100 meter verder moest ik de trap af ri mijn huis, en zij blijkbaar ook. Blijft ze daar bovenaan die trap staan wachten want "hij gaat niet mee als ie weet dat jij eraan komt" Ken dat hele beest niet haha. Zou toch mooi zijn, desnoods sleurde ik m rollend van die trap af, kom nou

Hij heeft dat vrouwtje ook al eens zo een drukke weg over gesleurd omdat wij daar liepen. Ik vind dat echt niet normaal. Pom is ook wel sterk maar ik ben sowieso wel wat te zwaar om mee te sleuren, maar het is ook gewoon een kwestie van opvoeden natuurlijk.