Ha wat een leuke foto's heb je gemaakt!
nomo schreef:Ravi is veel te snel voor de camera. Meestal zie je niet meer dan een razende vlek
Rottige windhond, niet te doen

.
Blij meisje, eindelijk weer thuis. Beetje jammer dat ze mij meteen weer vergeten is zodra we in het prachtige Zamunda arriveren
Hahaha, ze was niet te houden

.
Helaas totaal niet scherp, maar het geeft wel goed weer hoe heerlijk Morris het vond. Geen geknal van vuurwerk, gewoon lekker genieten
Was zo leuk om hem zo ontspannen te zien.
En nu liggen er twee honden heerlijk tevreden te slapen.
Morris vond het net niet eens de moeite waard om erg bang te worden van een knal. Wat zo'n ontspannen wandeling al niet kan doen

Wauw

, wat fijn zeg!
Met mijn eigen mormels heb ik er geen 'last' van maar met die van jou wordt meteen duidelijk dat terug door de wei helemaal niet zo'n goed plan is: eerst komen ze de poel tegen en gaan daarin plonzen en daarna lopen we door de zandbak waarin ze nog even losgaan

. En ik had net gezogen (wat door een blessure nogal pijnlijk is) dus ik moest even slikken voordat ik ze binnen liet

.
Het was echt heel erg leuk en gezellig. Ravi en Ayla gingen meteen los en Morris had het ook zo lekker naar zijn zin, net als Willem (die op het laatst zelfs wat lekkers kwam bietsen bij Nomo

). Niemand tegengekomen, ook geen wild en onderling ging het weer prima dus we hebben de honden hun goddelijke gang kunnen laten gaan, niet alleen voor de honden ontspannen maar ook voor ons, heerlijk.
Eenmaal binnen zou Ayla niet Ayla zijn als ze niet de druktemaker uit zou hangen hoor

. Ravi lag eerst uitgeteld op de bench (ja,
op) maar na een tijdje hield hij het niet meer en kwam toch maar in de benen om in te gaan op de avances van Ayla. Toen begon de paringsdans waarbij Ayla het bleue meisje uithangt en Ravi de geile puber

. Als ik Raaf verbaal van Ayla's achterkant afhaalde dan nam Ayla meteen de kans waar om zich om te draaien en Raaf weer uit te dagen

. En als Raaf zich netjes inhield, ging zij weer met haar kont voor Raaf staan dansen

. Muts. Op een gegeven moment de tortelduifjes maar even apart gehouden want Raaf werd steeds hitsiger en Ayla heeft echt geen flauwe notie en wil alleen maar spelen

.
Ik weet niet wat Raaf vermoeiender vond, de wandeling of de lange paringsdans maar dit is hoe het ging toen het bezoek naar huis was en de rust terugkeerde:
Je weet het zeker? Ze zijn écht weg?
Pffffffffff, eindelijk
(Hij is er later wat comfortabeler bij gaan liggen op de bank maar verder heb ik hem niet meer gehoord gisteravond, hij was doodop

)
