Bang. Update

[-Lilo-]

Ach gossie, soms is het ook wat met die frummel hier moet even van me afschrijven geloof ik.

In ons dagelijks leven merk ik eigenlijk niet zoveel geks qua angsten van Lola, maar ik weet wel dat ze veel banger is dan een gemiddelde hond. Blijkbaar zijn we gewoon een goed team, want doorgaans komen we probleemloos de dag door. Geen vuiltje aan de lucht, als we maar een beetje samenwerken. Als ik rinkel met borden en bestek of sleutels in m'n handen heb, gaat Lola even een stapje opzij. Als ons een trekker achterop komt racen, stappen we samen even een oprit op zodat zij zich niet achteruit uit halsband/tuig hoeft te wurmen en Lola's tuig aantrekken gebeurt alleen terwijl ze strak tegen de muur aan hangt en ik op de grond geknield zit. Voor anderen is Lola een hond met een giga gebruiksaanwijzing door dit soort dingen. Voor mij is het gewoon een soort way of life.

Maar soms snijdt het door m'n ziel om de angsthaas in Lola op te merken.

Zojuist boog ik over haar helft van de bank heen met een zak chips in m'n handen voor manlief aan de andere kant van de bank. Dacht ik niet over na, maar dat was dus heeeuuulll eng. Zo eng, dat man dacht dat Lola een soort epileptische aanval had. Ik boog weer terug, keek naar Lola en daar lag ze. Ineengedoken in een hoekje en kokhalzend met dr oortjes plat in de nek. Awwww

Dat zijn van die momenten dat ik dr even een aai over dr bol geef en weg moet lopen want o, o, o wat zou ik dr graag uit willen leggen dat we haar écht niks zullen doen en dat ze bij ons veilig is.

[ranetje]

Dat doet dan even zeer ja.
Goed van je om dan even weg te lopen.
Probeer er zo weinig mogelijk aandacht aan te geven.
Ze leert het wel.
Sommige dingen blijven heel lang hangen , maar er komt een dag dat je dit terugleest en denkt .............. "goh wat erg was dat"

[-Lilo-]

Ik hoop dat je gelijk krijgt. En ze heeft ook wel veel geleerd hoor, gelukkig wel! Maar soms ineens, als het zo erg is als net, grijpt het je zo aan dat de tranen gelijk in je ogen staan.

[renee-uk]

ach dat wijffie

ik snap zo goed dat het zeer doet om haar zo te zien, maar aan de andere kant mag je ook best bedenken hoeveel fijner en zekerder jij/jullie haar leventje al gemaakt hebben.
de rest komt hoogstwaarschijnlijk ook nog wel en zo niet hebben jullie toch die andere angsten een stuk minder angstig gemaakt.
knuffel voor je want het is inderdaad heel rot om de hond waar je zoveel om geeft zo bang te zien!

[Lemuria]

Och arm kind Zie het zo voor me, je hart breekt dan zowat

[lieke]

Ach, arm ding....

Maar om je een hart onder de riem te steken: het gaat mettertijd heus beter. Toen Bonnie hier kwam, was ze ook zo bang. Voor mensen, voor andere honden, voor alle huiselijke situaties...
En nu, drie jaar later, is het een brutale aap die zich door iedereen lekker laat knuffelen, speelt met andere honden en zelfs als ze in bad wordt gestopt, zoals afgelopen weekend, vindt ze het niet leuk, maar ondergaat gelaten het met een zucht en dichtgeknepen oogjes. Om pas weer op te leven als ik haar lekker droog masseer met een grote handdoek. Vol vertrouwen dat ik haar heus niks aan doe.
Stofzuigers bijvoorbeeld vindt ze ook nog steeds niet echt leuk, maar nu blijft ze op haar kleed liggen tot ik té dichtbij kom en trekt dan aan haar stutten, in plaats van kokhalzend van angst in een hoekje te trillen als ik het apparaat maar pakte.

En ik heb meer herplaatsers gehad die in het begin doodsbang waren en die zijn vrijwel allemaal (op één na en die had helemaal geen slechte achtergrond ) stuk voor stuk leuke, vrije honden geworden.
Alleen kost het bij de één wat meer tijd dan bij de ander.

[Hanneke2]

Ik denk dat je hartstikke goed bezig bent en alsmaar een stijgende lijn zal blijven zien. En ook precies wat Lieke zegt.

Mijn Lilo was zo bang voor alles, en in sommige situaties blijft het wat moeilijk, maar na al die jaren is haar zelfvertrouwen en vertrouwen in mij en in de hele wereld zo enorm gegroeid dat ze echt zorgeloos vrolijk met die grote enge zoon kan stoeien en buiten heerlijk kan dollen en rennen met hondenvriendjes en al met al gewoon door het leven gaat met een blij bekkie. Zolang jij erin investeert, is er vooruitgang, soms met kleine stapjes, en soms opeens met wonderbaarlijk grote sprongen.

[Drazic]

Hier ook een angsthaas Bigboy doodsbang voor mannen, zijn enige manier was afblaffen de hele tijd tot de man weg was.
Wij zijn nu vijf jaar verder en mijn vader heeft elke keer dat hij hier was er een koekje ingestopt.
Als wij daar zijn hup koekje erin en vandaag voor het eerst ging Bigboy tussen de benen van mijn vader zitten om gekroeld te worden.

En op zulke momenten ben ik zo trots op hem dat hij het toch maar durft, en mijn vader die heel rustig aan de oortjes friemelt en een Bigboy met dicht geknepen oogjes kreunend geniet.

[-Lilo-]

Bedankt allemaal voor de bemoedigende verhalen! We hebben al heel veel bereikt met Lola, dus ik weet ook wel dat ik goed bezig ben. Maar dit was zo erg om te zien, brr. Wie weet wordt ze nog wat zelfverzekerder met sommige dingen, maar misschien ook niet. En eigenlijk is dat beide prima, maar voor haarzelf zou het zo fijn zijn als ze sommige situaties wat beter aan zou kunnen.

[lieke]

Bedankt allemaal voor de bemoedigende verhalen! We hebben al heel veel bereikt met Lola, dus ik weet ook wel dat ik goed bezig ben. Maar dit was zo erg om te zien, brr. Wie weet wordt ze nog wat zelfverzekerder met sommige dingen, maar misschien ook niet. En eigenlijk is dat beide prima, maar voor haarzelf zou het zo fijn zijn als ze sommige situaties wat beter aan zou kunnen.

Als honden erg bang zijn, dan is hun leervermogen nihil omdat ze dan volkomen blokkeren. Wat bij mijn honden altijd heeft gewerkt is een combinatie van dap-verdampers en zylkène. Het eerste kun je bij de dierenspeciaalzaak kopen en het tweede bij de da. Zylkène is overigens een voedingssupplement, geen medicijn en ondersteunt de hond zonder ze te verdoven. Het duurt overigens wel een aantal weken voor je resultaat ziet.
Ik gebruik het voor de (extreme) vuurwerkangst en het werkt heel goed.

[Hilde]

Bach bloesem rescue variant kan ook helpen Kun je zelfs nog naast Zylkene en Adaptil (DAP bestaat niet meer, meen ik) gebruiken. Ik ken Lola een beetje en je merkt niet veel aan haar. Ik heb haar denk ik twee keer echt bang gezien en ik kan me voorstellen dat dat je niet lekker zit Maar jullie zijn echt op de goede weg en Lola heeft maar geluk met zo'n gouden mandje

[-Lilo-]

Misschien is dat wel een idee, Bach rescue. Dat heb ik weleens gezien bij de drogist geloof ik. Geen slecht idee denk ik, gezien het aankomende vuurwerkseizoen, het feit dat Lola (naar mijn idee) uit angst uitvalt (en ik heb blijkbaar niet het vermogen dat eruit te krijgen) en alle kleine dagelijkse dingetjes.

Of zou alleen Bach rescue geen zoden aan de dijk zetten?

En tnx Hilde

[Hilde]

Ja hoor, alleen Bach kan al zoden aan de dijk zetten. Verwacht alleen geen wereldwonderen maar net de scherpe randjes er af.

[alm@]

Ja dat snijdt door je hart Maar want anderen al schreven, het wordt heus minder. Hier heb ik ook een vreselijke angsthaas. Nu zijn we ruim 8 jaar verder en ze is eigenlijk alleen nog maar angstig als het erg stormt buiten en ze hoort allerlei enge geluiden. Dan komt ze trillend aan mijn been plakken en spreek ik haar bemoedigend toe, het wijffie

[M@scha]

och wat een ellende kan dat zijn... en je wil dan zo graag troosten, maar het is knap van je dat je dat niet doet.

je bent enorm goed bezig. misschien wat hulpmiddeltjes, maar verder doen jullie het super samen!

[Mit]

Ach gos, dat is hartverscheurend ja
Kon je het ze maar uitleggen... Maar Lola zit helemaal op haar plekje bij lieve bazen die haar grenzen in acht nemen

[-Lilo-]

Wat een lieve berichtjes, bedankt allemaal. Ik ben benieuwd hoe ver we gaan komen met Lola in dr leventje bij ons. Ik ben nu al trots op dr, dus het kan alleen maar beter worden

[WesleyS]

Vervelend! Je hebt toch alleen het beste met haar voor als je dat maar in je oren knoopt.

[Suske]

Zoals ik het allemaal een beetje volg gaat het hartstikke goed
Hoe langer ze bij jullie is zonder al te grote negatieve ervaringen en heel veel positieve ervaringen hoe beter het zal gaan.
Denk ik dan.

We hebben toevallig vandaag twee teken bij Belle weg moeten halen en waar dat een half jaartje geleden nog een hele hoop stress en gegrauw met zich meebracht ging dat vanmiddag zonder één grauw en zonder enige stress.
Gewoon, hopla, ok omdat jullie het zijn.

En hoever je komt?
Dat weet alleen de tijd

[-Lilo-]

Dat is wel mooi he, zo'n 'oké omdat jij het bent'. Dat heeft Lola gelukkig met heel veel wel. Hoewel het volgens mij ook een soort mechanisme is, bij de da wordt ze acuut een zoutzak als ze op tafel staat. Maar goed, mij vertrouwt ze doorgaans wel alleen dus niet met een krakende zak chips in m'n handen

[-Lilo-]

Ik dacht, even een update over Lola.

Op 30 oktober ben ik begonnen met Bach Rescue druppels en vanaf afgelopen dinsdag, 11 november, krijgt ze daar ook Zylkène bij. En ik begin voorzichtig wat verbetering te merken. Eerst dacht ik dat ik me dat inbeeldde, maar misschien is het wel gewoon echt zo

Lola en ik waren gisteren de hele dag bij mijn neefje van net een jaar. Dat mannetje kan gewoon Lola 'aaien' (lees: klopjes geven) zonder dat ze reageert, hij prikt haar en pakt stukken vel en ze vindt het gewoon prima. Idem tijdens het uitlaten als we andere honden tegenkomen en ik haar even in de berm parkeer. Honden aan de andere kant van de weg bekijkt ze nauwelijks, laat staan dat ze uitvalt omdat ze ze zo eng dichtbij vindt komen. En dan gistermiddag toen ik thuiskwam. Lola zat voor de tussendeur en die deed ik open. Met een sleutelbos in mijn handen! Lola heeft dat niet eens gemerkt volgens mij. Tuurlijk, als ik er keihard mee zou rinkelen, zou ze ineen duiken. Maar de keer dat ik met sleutels in mijn handen uberhaupt in haar buurt kon komen kan ik me niet eens herinneren.

Er is natuurlijk nog genoeg te winnen en een grote held zal het nooit worden, maar alleen het idee dat we de goeie kant op gaan is al zo fijn! Ondertussen oefen ik buiten met Lola regelmatig op volgen en naar mij kijken in de hoop dat het uitvallen nu ook echt een keer verleden tijd zal zijn.

Lola is trouwens wel buitengewoon irritant aanhankelijk de laatste tijd. Ze staat tegen je stoel op omdat ze op schoot/op de stoel naast je wil, harkt met haar voorpoot om aandacht en, wat nog het meest irritant is , ze maakt ons 's nachts wakker. Compléét hysterisch staat ze tegen het bed op te dansen om half 4 's nachts omdat ze zooooo blij is om je te zien. Heel apart en hopelijk van korte duur, da's wel zo gezellig voor de verstandhouding, haha.

[ranetje]

Ik dacht, even een update over Lola.

Op 30 oktober ben ik begonnen met Bach Rescue druppels en vanaf afgelopen dinsdag, 11 november, krijgt ze daar ook Zylkène bij. En ik begin voorzichtig wat verbetering te merken. Eerst dacht ik dat ik me dat inbeeldde, maar misschien is het wel gewoon echt zo

Lola en ik waren gisteren de hele dag bij mijn neefje van net een jaar. Dat mannetje kan gewoon Lola 'aaien' (lees: klopjes geven) zonder dat ze reageert, hij prikt haar en pakt stukken vel en ze vindt het gewoon prima. Idem tijdens het uitlaten als we andere honden tegenkomen en ik haar even in de berm parkeer. Honden aan de andere kant van de weg bekijkt ze nauwelijks, laat staan dat ze uitvalt omdat ze ze zo eng dichtbij vindt komen. En dan gistermiddag toen ik thuiskwam. Lola zat voor de tussendeur en die deed ik open. Met een sleutelbos in mijn handen! Lola heeft dat niet eens gemerkt volgens mij. Tuurlijk, als ik er keihard mee zou rinkelen, zou ze ineen duiken. Maar de keer dat ik met sleutels in mijn handen uberhaupt in haar buurt kon komen kan ik me niet eens herinneren.

Er is natuurlijk nog genoeg te winnen en een grote held zal het nooit worden, maar alleen het idee dat we de goeie kant op gaan is al zo fijn! Ondertussen oefen ik buiten met Lola regelmatig op volgen en naar mij kijken in de hoop dat het uitvallen nu ook echt een keer verleden tijd zal zijn.

Lola is trouwens wel buitengewoon irritant aanhankelijk de laatste tijd. Ze staat tegen je stoel op omdat ze op schoot/op de stoel naast je wil, harkt met haar voorpoot om aandacht en, wat nog het meest irritant is , ze maakt ons 's nachts wakker. Compléét hysterisch staat ze tegen het bed op te dansen om half 4 's nachts omdat ze zooooo blij is om je te zien. Heel apart en hopelijk van korte duur, da's wel zo gezellig voor de verstandhouding, haha.

Fijn dat het zo veel beter gaat

Dat prikken en stukken vel pakken zou ik wel proberen te voorkomen, sorry

[-Lilo-]

Ja, I know, my bad. Dat gaat ook niet meer gebeuren verder. Ik zit er altijd bovenop. Ik was nu alleen zo verbaasd hoe relaxed ze was, dat ik niet zo vroeg als anders in heb gegrepen en ze niet onmiddellijk bij elkaar weg heb gehaald.

[Hilde]

Super!! Fijn dat Bach/Zylkène misschien net de randjes er af haalt

[lieke]

Super!! Fijn dat Bach/Zylkène misschien net de randjes er af haalt

Idd., fijn dat de zylkène idd. werkt.

[-Lilo-]

En ze eet ze ook zo op! Opgerold in een half plakje kaas en dan bovenop dr brokken (die ze niet opeet, bah, brokken) eet ze die pil zo op terwijl ik wat anders aan het doen ben wat een uitvinding, dat middel

[Hilde]

Top! Ik ga ook binnenkort Bach rescue en Zylkène weer gebruiken. Met hoop op net zulke resultaten als jij. Bange hondjes zijn niet tof

[-Lilo-]

Lastig vooral, je kunt er zo weinig mee. Niet troosten, niet corrigeren en als het te erg is kun je ze ook niks meer leren.

[Hanneke2]

Lastig vooral, je kunt er zo weinig mee. Niet troosten, niet corrigeren en als het te erg is kun je ze ook niks meer leren.

Fijn dat die medicatie helpt joh. Lilo kwam hier op de antidepressiva en heb ik toen dat afgebouwd was nog een jaar of wat op Valdispert gehouden, dat haalde ook de scherpe kantjes eraf.

En je kan inderdaad weinig behalve steun bieden en vertrouwen winnen. En vooral voor ogen houden wat het eindresultaat moet zijn, een blij zorgeloos hondje, en daar naar toe blijven werken, dus je nooit neerleggen bij die (resterende) angst alsof er niks meer aan te doen is.

De buren gingen vandaag een gat in de muur boren en Lilo vindt dat nog steeds vreselijk, kruipt altijd al bibberend tegen me aan als dat gebeurt. Maar ik was niet thuis en voor de allereerste keer zocht ze vandaag steun bij zoonlief die wel thuis was. Dat is toch weer een soort mijlpaal, na 9 jaar hier.

[grover]

He wat fijn dat je verbetering ziet zeg!

Dat laatste, zou het in het weer zitten? Ik ben de afgelopen weken ook al een paar keer 's nachts wakker gemaakt door een bovenmatig blije Bolle haha En die mag gewoon op bed, daar lígt ie normaal ook, dus waar dat gedrag vandaan komt? Geen idee