We hebben vlakbij geparkeerd en ik zag twee jochies naar de hond lopen, ze keken in het tasje en toen ze langs liepen vroeg ik wat het was, hun antwoord: "hondenbrokken." Ik vroeg ze of ze de hond al eerder hadden gezien, dat hadden ze. Ze wisten niet precies hoe lang de hond er al zat maar wel heel erg lang. (Paar uur dachten ze)
Ik had ondertussen na een half uur nog niemand te zien 144 gebeld, die verbond me weer door met de politie van onze regio. En die verbond me weer door met de dierenambulance. Ondertussen hing ik alweer 10 minuten aan de telefoon.
Blijkbaar had mevrouw me zien praten met de kindjes én ik was aan de telefoon, toen kwam ze naar beneden.
Ik liep op haar af.
"Mevrouw, is dit uw hond?"
"Ja, hoezo?"
"Nou, ja.. Omdat hij vastgebonden zat aan een boom..."
"Ja, normaal zit er iemand bij." Op dit moment keek ze me bijna aan alsof ik gek was en waar ik me in godsnaam mee bemoeide.
"Oké, nou dan is het goed. Tot ziens."
Ze liep het flat in en de mevrouw van de dierenambulance vond het ook maar erg raar.
En toch krijg ik het niet ui mijn hoofd, waarom zou je je hond voor je flat neerleggen? Alleen én dan ook nog met een tasje met hondenbrokken erbij.


