Toen we Roy op haalde uit het asiel kregen we de mededeling dat hij lichtelijke artrose heeft waarvoor hij glucosamine krijgt.
In de vijf maanden dat hij nu bij ons is is hij vreselijk achteruit gegaan.
Een maand geleden heeft hij zich vreselijk verstapt en dat wilde maar niet helen, op advies van de DA moest ik het heel rustig aan doen en vooral aan de riem houden om misstappen te voorkomen, en dat is moeilijk voor een m Mechel, die altijd wil blijven sjeezen. Maar het ging maar niet over.
Snel naar de DA, en bah arme Roy is aan al zijn poten gerekt en gestrekt en hij ging gillen
Grote verbazing van mij dat hij ondanks de vreselijke pijnen die hij moet hebben gehad met lopen nog nooit een piepje heeft gegeven.
Hij heeft wel tekenen gegeven van pijn door veelvuldig gras te eten buiten en met zijn lip te trillen en snel te gaan hijgen na een kort stukje lopen zo zegt de DA.
Maar nu Zit Roy dus aan de Rimadyl, waqarschijnlijk zo lang als hij nog bij ons mag zijn, maar het gaat goed hij is weer blij
Ondanks dat hij nog steeds niet los mag wat best sneu is maar voor zijn eigen bestwil.
Een heel verhaal maar het moest er even uit!!!!
groetjes yvonne
Gelukkig hebben we zelf zoiets gehad van: dit klopt niet. Even een paar weken veel rust gegeven en daarna zijn we langzaam begonnen met opbouwen van de bespiering (die was helemaal weggevallen na een paar weken aan morren). Rimadyl hielp hier helaas niet, werd hij onrustig van en zelfs gemeen (ook door het niet los mogen werd hij weer net zo gemeen tegen vreemden als 5 maanden ervoor toen ik hem uit het asiel haalde). Metacam gaat wel goed en bovendien veel gemakkelijker te doseren (geef graag zo weinig mogelijk, maar die rimadyl tabletten zijn niet gemakkelijk steeds maar kleiner te maken). Heb er ook sashas blend naast (
. Als dank voor het weglaten heb ik nu een 7,5 jaar oude boxer die uren per dag kan lopen zonder pijn en nog steeds heel veel plezier heeft in het leven!