Cody ging naar Manuma in opvang waar die twee een (mijns inziens) erg bijzondere band kregen. Co heeft er negen maanden gezeten en toen kwam er een fijne baas voor hem die toevallig ook nog eens heel dichtbij ons woont. Het heeft 'even' geduurd, maar nu hebben ze elkaar dan toch echt weer ontmoet (en wij Cody weer).
Ik heb nog even een foto opgezocht van de twee mannen drieënhalf jaar geleden:
We hadden bij ons thuis afgesproken omdat Cody overal wel los kan lopen en Willem dat echt alleen bij ons in de tuin en in het stukje bos direct bij huis kan. We zouden wel kijken of we dan gingen wandelen of in de tuin zouden blijven, het werd het laatste want Co had het onwijs naar zijn zin in de tuin en in het (voor hem onbekende) bos zou het toch weer afwachten zijn hoe hij het zou vinden, plus Willem voelt zich sowieso het fijnst in de tuin.
Bij Cody was er volgens zijn baas duidelijk herkenning want zoals hij op Willem reageerde doet hij eigenlijk nooit. Bij Willem was er ofwel geen herkenning ofwel herkenning in de zin van ''Heb je die k#tbroer weer''
. Ik had het niet verwacht, Cody kwam heel enthousiast op Willem af en ik dacht nog ''Oh wat leuk, dat wordt me een spelen van jewelste, eindelijk een hond waar Willem echt vol mee zal durven spelen'', maar nee: Willem vond hem meteen veel te opdringerig en werd onwijs chagrijnig van Co! Cody was ook wel opdringerig hoor maar dat moet kunnen als je broers bent toch?Het was een bijzonder gezicht, Cody plakte enorm aan Willem en Willem kreeg hem (tot zijn ergernis) maar niet van zich afgeschud. En waar ik Willem vorig jaar voor het allereerst heb horen grommen en lip op heb zien trekken (omdat Raaf tijdens Lais haar dekrijpe periode zijn hormonen probeerde te botvieren op Willem) deed hij dat nu (één keer) naar Cody
. ROT OP! *blaf* GA WEG! *grom* en *tandengeblikker* . Co trok zich er niks van aan waar Willem natuurlijk alleen maar pissiger van werd 
. Gelukkig ontdooide Willem ook wel wat hoor, het was niet alleen maar kommer en kwel maar het was duidelijk dat er van spelen niks ging komen (ja, Cody rende vrolijk rond, blij ei!) en Willem hem liever zag gaan uit ZIJN walhalla
.Terwijl de honden het met elkaar uitzochten en vooral Cody zich heerlijk vermaakte stonden wij met elkaar te kletsen en voor ons als bazen was het één en al herkenning: de broers verschillen wel in wat ze kunnen en in hun angsten maar grotendeels is het toch heel erg hetzelfde. Aan anderen eigenlijk niet uit te leggen hoe ver het gaat, vooral als men ziet dat ze ook heel frank en frei kunnen zijn. Was weleens fijn om dat zo eens uit te kunnen wisselen en zonder uitleg precies te weten wat er bedoeld wordt.
Op het eind was het nog een heel karwei om Cody uit de tuin naar zijn auto te krijgen, Cody kwam uit zichzelf namelijk niet achter de baas aan (en aanlijnen is bij hem niet echt een optie): hij bleef vastgeplakt aan Willem achterin de tuin. Toen de baas dan zelf richting Co ging trok Willem natuurlijk de bosjes in (want eng mens), met uiteraard Co aan hem vastgeplakt...
Na een tijdje stelde ik voor dat ik Willem zou aanlijnen zodat Co niet meer aan Willem zou plakken en dat leek Cody's baas een goed plan. Dat aanlijnen ging ook niet zo eenvoudig want de heren waren om de vijver aan het lopen en waar ik Willem op afstand in een 'zit' kan zetten en laten wachten lukte dat nu wel maar omdat Cody verder liep (want eng mens) ging Willem toch achter Co aan als de afstand te groot was. Het 'grappige' was dus dat dit blijkbaar een band schepte onder de broers, Willem ergerde zich ineens niet meer aan Co en ging zelf dus ook plakken: ze waren weer even die twee angstige broers die ik drieënhalf jaar geleden zag. Uiteindelijk kreeg ik ze bij de vijver vandaan en meer in het open gras, toen ging het vrij eenvoudig en kon ik, na rustig genoeg op Willem af te lopen terwijl hij op commando in zit zat, hem aanlijnen. Toen was Co ook meteen losgeweekt van Willem want bij Willem was een eng mens en zo ging hij weer naar zijn baas toe die hem toen mee kon nemen. Het is me een stel met een enorme gebruiksaanwijzing...
De ontmoeting leverde ook nog een hoop foto's met duidelijke hondentaal op, het zijn er veel want verder schrappen lukte niet
.Cody nog wat onwennig
Even wat steun halen bij de baas
En daar het contact tussen de broers...
Cody is heel blij maar Willem's gezicht spreekt ook boekdelen
Cody vindt het heel gezellig en volgt Willem overal, waarbij Willem zich afvraagt hoe hij in vredesnaam ooit nog van die plakkert afkomt
Co probeert het nog een keer...
...maar Willem wil niet.
W: Ik wil niehiet!!
C: Hier, ruik dan! Ik ben het, je langverloren lievelingsbroer!
W: Nou okee, ik ruik wel even grondig dan...
W: Nah, ik word er nog niet warm van.
C: Maar Willempie!
W: GA WEG
!
C: Maar kijk dan hoe leuk ik ben
!
...
Cody is tevreden
C: Hoi!
Dit vind ik persoonlijk een erg mooie foto van de broers
.
Willem loopt nu zelf een keer achter Co aan
Co ging vervolgens terug om zich uit te leven op het 'gazon', terwijl Willem zich ergerde aan die brutaliteit in ZIJN tuin.
Willem kon het niet langer aanzien...
En ging ervan tussen terwijl Co zich prima vermaakte.
C: Shit! Waar is Willem nou gebleven?! (En toen ging hij snel weer achter Willem aan
)
Mooie Co
Geërgerde Willem
En plakkende Co
Willem vond het echt stom dat gestalk en blafte een keer boos naar Co
W: Baasjes, deze blijft toch niet hè
?!
C: Nou ik heb het anders prima naar mijn zin!
C: Beetje graven, beetje in het water poedelen en weer wat graven en dat allemaal gezellig bij mijn broer, wat wil je nog meer?
C: Wat jij Willem? Gezellig hè!
C: Hier, moet je nou kijken hoe leuk!
W: Ja, enig...
Als blikken toch konden doden
C: Hallo baas, leuk hier hè!!
C: Hooooooi!
W:
.
Blij ei Cody met zijn gekke sprongen, hij kwam richting zijn baas en maakte toen een landing en rechtsomkeert want hij was nog niet uitgespeeld hier.
Zachte blik
Knap hoofd
Toch wat verbroedering lijkt het.
Willem was gaan liggen en Co kwam erbij, eerst rollen...
...en toen zelf ook even liggen.
Laatste foto van het bijzondere stel en het grote verschil in oorstand.
Edit:
Voor de mensen die het interessant/leuk vinden heb ik hier een filmpje van de eerste twee minuten. Staat ook op p.2 maar ook maar even hier aan de OP toegevoegd. Cody was al eventjes bij ons in de tuin zodat hij de omgeving had kunnen verkennen en toen lieten we Willem erbij. Co kwam meteen op Willem afgestoven en dat is het moment dat ik begin met filmen. Cody vond het spannend en vooral leuk, Willem vond het interessant maar vooral spannend (en vroeg zich af wat hem nou in hemelsnaam overkwam volgens mij
).(fimpje is trouwens zonder origineel geluid (vogeltjes
) omdat er een harde wind stond die 'lekker' in de microfoon blies)
https://youtu.be/f1oOsVPwe9g
jij verheft het ‘ik kan niet kiezen, ze zijn allemaal mooi’ wel tot kunst! 
. Co gaat mee met de camper (of caravan?) en dan loopt hij dus ook in compleet vreemde gebieden los (wauw). Maar de camper in is elke keer weer een heel gedoe: het stuk rond de deur en tussen de deur en de tafel moet eerst vrijgemaakt zodat hij - als hij eenmaal gaat - als een (blinde) pijl naar binnen kan schieten om direct onder de tafel te kruipen. Zo zonde die paniek elke keer weer en zo herkenbaar.
.
.
Hij kon zo malloot doen. Zo'n bange hond maar toch zo lekker gek op toch best veel momenten. Dat graven, ik blijf erom lachen!