Dag lieve Tom :-(

[Pemba]

Ach wat sneu, voor Tom en voor jullie. Ik hoop dat jullie nog wat goed nieuws krijgen van de andere da.

[Fotogravinnetje]

Wat een nare diagnose
Wat voor mij in dit geval heel zwaar zou wegen is de hond zelf. Is het er eentje die ondanks tegenslagen door blijft gaan, een knokker is, dan zou ik bereid zijn verder te gaan dan als het er eentje is die slecht met tegenslagen om kan gaan. Dat gecombineerd met wat de expert ervan zegt zou voor mij bepalend zijn

[laeken]

Wat een nare diagnose
Wat voor mij in dit geval heel zwaar zou wegen is de hond zelf. Is het er eentje die ondanks tegenslagen door blijft gaan, een knokker is, dan zou ik bereid zijn verder te gaan dan als het er eentje is die slecht met tegenslagen om kan gaan. Dat gecombineerd met wat de expert ervan zegt zou voor mij bepalend zijn

Tom is echt een extreme vechter. Die kwam met 3 kilo en is ooit 6.7 geweest dus ondanks al zijn wormen en de babesia. Hij was effe slecht vorige week maar knokt zich er nu ook weer bovenop. Tom is 1 seconde na bloedprikken en mishandeling door de dierenarts weer het mannetje. Dus het is een echt vechtertje wat inderdaad meespeelt in onze beslissing. Ergens gun ik hem ook echt een gezond lijfje. In theorie kan dat met deze ziektes.

[laeken]

Gekke is dat hij momenteel erg veel eet, snel dikker begint e worden en overal aan het markeren is. Hij oogt sterker en is uitermate vrolijk nu. Wandelen doet hij graag en hij rent momenteel rond met Bas door de polder. Ik snap het niet zo goed meer. Hij hoest niet en heeft totaal geen bolle buik. Vol hartworm zou ook geen conditie beteken en hij heeft een super goede conditie. Hij komt alleen lastig aan. Dat is achteraf logisch nu. Die wormen eten zijn bloed en voedingsstoffen op.....

Ik wissel tussen hoop en wanhoop en dat voelt erg dubbel.

Van hartworm krijgen ze geen dikke buik. Zpades heeft tot een week en een dag voor z’n dood nog KNPV getraind moet toen al enorm volgezeten hebben maar liet niks merken. Hij heeft ook nooit gehoest of zo.

Toch lees je dat wel. Vind dat zelf ook raar. Staat dikke buik hoesten en slechte conditie. Niks heeft Tom.

[laeken]

Donderdag gaan we naar een dierenarts die vaker honden behandelt heeft met hartworm. Die gaat kijken en inschatten of Tom te helpen is. Anders nemen we hem mee naar huis en genieten van deze opleving en zodra hij echt ziek wordt laten we hem inslapen. Maar ergens heb ik een beetje hoop. Hij is oersterk want hij is al een keer haast dood geweest en er bovenop gekomen zover dat kan met die ziektes.

[Izzie_Anneke]

Donderdag gaan we naar een dierenarts die vaker honden behandelt heeft met hartworm. Die gaat kijken en inschatten of Tom te helpen is. Anders nemen we hem mee naar huis en genieten van deze opleving en zodra hij echt ziek wordt laten we hem inslapen. Maar ergens heb ik een beetje hoop. Hij is oersterk want hij is al een keer haast dood geweest en er bovenop gekomen zover dat kan met die ziektes.

Dan hopen we met je mee
Slimme zet, denk ik, naar een specialist en die je laten adviseren. Geeft hopelijk ook wat rust.

[tycha]

Wat een rot nieuws’’’!
Veel sterkte met je beslissing!

[Johnny Jones]

Donderdag gaan we naar een dierenarts die vaker honden behandelt heeft met hartworm. Die gaat kijken en inschatten of Tom te helpen is. Anders nemen we hem mee naar huis en genieten van deze opleving en zodra hij echt ziek wordt laten we hem inslapen. Maar ergens heb ik een beetje hoop. Hij is oersterk want hij is al een keer haast dood geweest en er bovenop gekomen zover dat kan met die ziektes.

Ik hoop zo met je mee dat Tom dit gaat overwinnen. Sterkte!

[lotje&famke]

Wat verdrietig dat Tom zo ziek is. Sterkte met jullie kleine hummeltje.

[sirene]

Jeetje, wat een zorgen Marc. Ik hoop dat de specialist goed nieuws voor je heeft en dat Tom het red.
Sterkte!

[Jits90]

Heel veel sterkte, ik hoop oprecht dat ze nog iets kunnen doen.

[Lunatic]

Wat een kútnieuws heel veel sterkte!

[jip007]

Wat een triest bericht heel veel sterkte..

[Lothian]

Donderdag gaan we naar een dierenarts die vaker honden behandelt heeft met hartworm. Die gaat kijken en inschatten of Tom te helpen is. Anders nemen we hem mee naar huis en genieten van deze opleving en zodra hij echt ziek wordt laten we hem inslapen. Maar ergens heb ik een beetje hoop. Hij is oersterk want hij is al een keer haast dood geweest en er bovenop gekomen zover dat kan met die ziektes.

Wat een ontzettend naar nieuws dit lijkt mij wel de juiste beslissing. Misschien kan je ook vragen of het zou helpen om in de eerste instantie maar één van de twee problemen te behandelen. Zou dat mogelijk al verlichting geven?

Sterkte met het ventje!

[Marie-Josée]

Dat was niet wat je wilde horen.Sterkte met het nemen van de juiste beslissing.

[Hippo]

Jeetje wat een rottige uitslag. Hopelijk kan de dierenarts je morgen helpen in welk besluit te nemen. Tot die tijd sterkte en een dikke knuffel voor Tom

[laeken]

Tom breekt nu mijn hart. Hij is ineens heel erg vrolijk en aanhankelijk en ik merk dat ik last heb van zijn gedrag als in dat ik steeds meer het gevoel krijg dat we het moeten proberen. Maar die dierenarts gaat ons helpen in de beeldvorming. Ik heb echt geen idee van wat de mogelijkheden zijn dus ik heb geen beeld.
Hij is mager en hij heeft ook vuile oogjes. Hij is dus veel zieker dan hij op het eerste oog lijkt. Hij eet wel goed en hij is vrolijk en actief. Dubbel.

Ik vrees dat we morgen te horen krijgen dat hij niet meer te redden is. Twee ziekten in 1 hondje is gewoon erg veel. Allebei de ziekten zijn ook in ver gevorderd stadium en dus is het nu echt de vraag wat er nog kan. Dat wordt wat. Gelukkig zijn we om en om thuis om hem aandacht en liefde te geven. En Bas is er altijd.

[lucie]

ik lees net je hele verhaal .
Toen Amber onlangs zo vreselijk ziek was van de piro, merkten we daar in eerste instantie ook erg weinig van. En zelfs toen ze hoge koorts had, en nog maar nauwelijks wilde eten, had ze 's middags nog best zin om met haar bal te spelen en gek te doen. Dit vertekende zo erg dat ik achteraf gezien toch te laat heb ingegrepen. Ze heeft het maar nèt gehaald, en dat is dan nog te danken aan een bloedtransfusie. Is dit evt. toch niet nog een optie voor Tom? Bloedtransfusie, AB en als dat lukt de wormenkuur?

Hoe dan ook, ik wens je veel sterkte. Het is een vreselijk verdrietige situatie.

[Sandra&co]

Oh wat vreselijk oneerlijk Sterkte met de beslissing.

[Hippo]

Tom breekt nu mijn hart. Hij is ineens heel erg vrolijk en aanhankelijk en ik merk dat ik last heb van zijn gedrag als in dat ik steeds meer het gevoel krijg dat we het moeten proberen. Maar die dierenarts gaat ons helpen in de beeldvorming. Ik heb echt geen idee van wat de mogelijkheden zijn dus ik heb geen beeld.
Hij is mager en hij heeft ook vuile oogjes. Hij is dus veel zieker dan hij op het eerste oog lijkt. Hij eet wel goed en hij is vrolijk en actief. Dubbel.

Ik vrees dat we morgen te horen krijgen dat hij niet meer te redden is. Twee ziekten in 1 hondje is gewoon erg veel. Allebei de ziekten zijn ook in ver gevorderd stadium en dus is het nu echt de vraag wat er nog kan. Dat wordt wat. Gelukkig zijn we om en om thuis om hem aandacht en liefde te geven. En Bas is er altijd.

Ik wil je niet ontmoedigen, maar Hippo had ook enorm veel pijn met LPC in beide ellebogen met grote gewrichtsschade als gevolg en daarbij ook nog een afgescheurde kruisband. Maar hij ging door en was vrolijk. Zo'n blije bek waar je dan een vernietigende beslissing over moet maken, maakt het extra moeilijk en zuur. Dat een hond weinig of een pijn uit, betekent nog niet dat hij wel OK is, dat onderschrijf je zelf al met het mager blijven en vieze ogen. Laat het vrolijke gedrag geen doorslaggevende graadmeter zijn...

Ik duim uiteraard dat hij nog te redden is, mocht het niet zo zijn, dan veel sterkte met het moeilijke besluit.

[mijke]

Ah gadverdamme wat een waardeloze situatie zeg. Ik duim heel hard dat er nog een beetje hoop is voor Tom!

[Caro.]

Moritz had dit ook, een vrolijke hond en super gezond oogde hij en toen begon hij met de diarree en na een tijdje dacht ik 'ik maak toch
een afspraak met de dierenarts'. Niemand die het ermee eens was: ik was overbezorgd, moet je kijken wat een gezonde hond hij is!
En een dag voor de afspraak met de dierenarts verkleurde ineens zijn ene oog en ik wist dat het fout was.
Bij de dierenarts bleek meteen uit het eerste bloedonderzoek dat het echt heel erg slecht was en toen werden dus de testen voor de mzz
aangevraagd en in afwachting op die uitslag, werd hij ineens doodziek en raakte kilo's en kilo's kwijt in één week tijd.
Ik heb ook altijd gedacht 'was ik maar eerder geweest', maar je merkte het echt niet aan hem dat hij eigenlijk ziek was en toen ik wat merkte,
werd ik nog voor iedereen voor gek verklaard.
Honden gaan door op één of andere manier totdat het echt écht niet meer gaat en helaas ben je dan soms te laat.

Ik hoop gewoon dat er voor Tom toch nog iets mogelijk is zonder hem al te zwaar te belasten. Het is zo sneu, zo'n hondje wat net een geweldig
leven heeft, eindelijk plezier, eindelijk geen honger en kou... en dan zoiets. Ik vind dat zo verdrietig

[laeken]

Tom breekt nu mijn hart. Hij is ineens heel erg vrolijk en aanhankelijk en ik merk dat ik last heb van zijn gedrag als in dat ik steeds meer het gevoel krijg dat we het moeten proberen. Maar die dierenarts gaat ons helpen in de beeldvorming. Ik heb echt geen idee van wat de mogelijkheden zijn dus ik heb geen beeld.
Hij is mager en hij heeft ook vuile oogjes. Hij is dus veel zieker dan hij op het eerste oog lijkt. Hij eet wel goed en hij is vrolijk en actief. Dubbel.

Ik vrees dat we morgen te horen krijgen dat hij niet meer te redden is. Twee ziekten in 1 hondje is gewoon erg veel. Allebei de ziekten zijn ook in ver gevorderd stadium en dus is het nu echt de vraag wat er nog kan. Dat wordt wat. Gelukkig zijn we om en om thuis om hem aandacht en liefde te geven. En Bas is er altijd.

Ik wil je niet ontmoedigen, maar Hippo had ook enorm veel pijn met LPC in beide ellebogen met grote gewrichtsschade als gevolg en daarbij ook nog een afgescheurde kruisband. Maar hij ging door en was vrolijk. Zo'n blije bek waar je dan een vernietigende beslissing over moet maken, maakt het extra moeilijk en zuur. Dat een hond weinig of een pijn uit, betekent nog niet dat hij wel OK is, dat onderschrijf je zelf al met het mager blijven en vieze ogen. Laat het vrolijke gedrag geen doorslaggevende graadmeter zijn...

Ik duim uiteraard dat hij nog te redden is, mocht het niet zo zijn, dan veel sterkte met het moeilijke besluit.

Wat ik ermee bedoel is dat hij nu uitermate vrolijk is en goed eet en speelt terwijl hij dat eerder eigenlijk nooit echt was. Hij was altijd wat teneer geslagen en vermoeid achteraf. Zoals hij nu is is hij zelden geweest dus hij voelt zich in elk geval beter. Beter dan eerder Ik weet uiteraard dat hij erg ziek is. Je ziet en voelt dat ook aan zijn lichaam. Ik ga me echt laten adviseren door de dierenarts morgen en een eerlijke mening vormen. Als die zegt behandelbaar dan ga ik er voor. Hondje is 2 a 4 jaar en beide aandoeningen zijn volledig te genezen. Dat speelt dan zeker een rol. Als die dierenarts een leidensweg voorspelt en weinig hoop heeft doen we het hem uiteraard niet aan. Niks kost wat kost. Meer eerlijke kans? Dan verdient hij die gezien zijn leeftijd en gedrag. Zo'n taai hondje. En zo uitermate lief.

[DeDiana]

Tom breekt nu mijn hart. Hij is ineens heel erg vrolijk en aanhankelijk en ik merk dat ik last heb van zijn gedrag als in dat ik steeds meer het gevoel krijg dat we het moeten proberen. Maar die dierenarts gaat ons helpen in de beeldvorming. Ik heb echt geen idee van wat de mogelijkheden zijn dus ik heb geen beeld.
Hij is mager en hij heeft ook vuile oogjes. Hij is dus veel zieker dan hij op het eerste oog lijkt. Hij eet wel goed en hij is vrolijk en actief. Dubbel.

Ik vrees dat we morgen te horen krijgen dat hij niet meer te redden is. Twee ziekten in 1 hondje is gewoon erg veel. Allebei de ziekten zijn ook in ver gevorderd stadium en dus is het nu echt de vraag wat er nog kan. Dat wordt wat. Gelukkig zijn we om en om thuis om hem aandacht en liefde te geven. En Bas is er altijd.

Ik wil je niet ontmoedigen, maar Hippo had ook enorm veel pijn met LPC in beide ellebogen met grote gewrichtsschade als gevolg en daarbij ook nog een afgescheurde kruisband. Maar hij ging door en was vrolijk. Zo'n blije bek waar je dan een vernietigende beslissing over moet maken, maakt het extra moeilijk en zuur. Dat een hond weinig of een pijn uit, betekent nog niet dat hij wel OK is, dat onderschrijf je zelf al met het mager blijven en vieze ogen. Laat het vrolijke gedrag geen doorslaggevende graadmeter zijn...

Ik duim uiteraard dat hij nog te redden is, mocht het niet zo zijn, dan veel sterkte met het moeilijke besluit.

Klopt, maar het zegt wel iets over hoe Tom ermee omgaat. Of hij nog plezier heeft in het leven ondanks de ongemakken en misschien pijn die hij heeft.
Ik heb destijds met Amy ook met dit dilemma geworsteld, maar voor mij gaven juist die dingen (samen met het advies van de dierenarts dat het nog niet verloren was) de doorslag. Ook al kon ze niet eens meer staan, ze had nog zo veel spirit, levenslust, was altijd blij als ze mij zag en kwispelde dan als een dolle. Ja, ze heeft echt wel ellende moeten doorstaan, maar ze ging zelf niet bij de pakken neer zitten en dus deed ik dat ook maar niet. Ze was natuurlijk ook nog erg jong en ze wilde zo graag... Dus ik begrijp het dat je dat gevoelsmatig toch laat meewegen in je beslissing.

[laeken]

Tom breekt nu mijn hart. Hij is ineens heel erg vrolijk en aanhankelijk en ik merk dat ik last heb van zijn gedrag als in dat ik steeds meer het gevoel krijg dat we het moeten proberen. Maar die dierenarts gaat ons helpen in de beeldvorming. Ik heb echt geen idee van wat de mogelijkheden zijn dus ik heb geen beeld.
Hij is mager en hij heeft ook vuile oogjes. Hij is dus veel zieker dan hij op het eerste oog lijkt. Hij eet wel goed en hij is vrolijk en actief. Dubbel.

Ik vrees dat we morgen te horen krijgen dat hij niet meer te redden is. Twee ziekten in 1 hondje is gewoon erg veel. Allebei de ziekten zijn ook in ver gevorderd stadium en dus is het nu echt de vraag wat er nog kan. Dat wordt wat. Gelukkig zijn we om en om thuis om hem aandacht en liefde te geven. En Bas is er altijd.

Ik wil je niet ontmoedigen, maar Hippo had ook enorm veel pijn met LPC in beide ellebogen met grote gewrichtsschade als gevolg en daarbij ook nog een afgescheurde kruisband. Maar hij ging door en was vrolijk. Zo'n blije bek waar je dan een vernietigende beslissing over moet maken, maakt het extra moeilijk en zuur. Dat een hond weinig of een pijn uit, betekent nog niet dat hij wel OK is, dat onderschrijf je zelf al met het mager blijven en vieze ogen. Laat het vrolijke gedrag geen doorslaggevende graadmeter zijn...

Ik duim uiteraard dat hij nog te redden is, mocht het niet zo zijn, dan veel sterkte met het moeilijke besluit.

Klopt, maar het zegt wel iets over hoe Tom ermee omgaat. Of hij nog plezier heeft in het leven ondanks de ongemakken en misschien pijn die hij heeft.
Ik heb destijds met Amy ook met dit dilemma geworsteld, maar voor mij gaven juist die dingen (samen met het advies van de dierenarts dat het nog niet verloren was) de doorslag. Ook al kon ze niet eens meer staan, ze had nog zo veel spirit, levenslust, was altijd blij als ze mij zag en kwispelde dan als een dolle. Ja, ze heeft echt wel ellende moeten doorstaan, maar ze ging zelf niet bij de pakken neer zitten en dus deed ik dat ook maar niet. Ze was natuurlijk ook nog erg jong en ze wilde zo graag... Dus ik begrijp het dat je dat gevoelsmatig toch laat meewegen in je beslissing.

Nou dit dus! Tom is gewend om ziek te zijn want hij is al heel erg lang ziek achteraf. En hij heeft echt een goede spirit en is blij. Hij geniet van knuffelen en valt in diepe slaap op of naast ons. Hij danst op zijn achterpoten als we gaan wandelen en pakt dan iets in zijn bek van opwinding. Hij eet als een bootwerker nu en hij markeert en doet stoer tegen reuen op straat. Die hond is nog niet klaar met leven. En uiteraard zijn we eerlijk en doen we hem niks onnodigs aan. Maar Tom is mijn zoveelste hond en ik weet en voel wanneer een hond klaar is. Tom is echt nog niet klaar. Die duwt Bas weg om aandacht en is haantje de voorste bij alles. Verdedigd ons huis vol overgave en zit vol levenslust.

Hoe ziek hij nu is is ook 10 keer beter dan toen ik hem kreeg. Toen was hij een skelet. Nu is hij ook dun maar komt wel goed aan.

Dus geen zorgen. Ik ga hem geen lijden geven maar ik ga door zijn gedrag en levenslust ook niet nu al opgeven

Veel zal afhangen van of er hoop is en of er behandelingen zijn die grote kans op succes geven. De nieren van Tom zijn prima. Lever kan erg goed herstellen. Hij zal de eerste hond niet zijn die een hartwormbehandeling wel overleefd en twee injecties om de babesia te doden zijn nu ook niet direct extreem zwaar kwa behandeling. Hij kan hier rusten en opknappen zo lang hij wil.
Hartwormbehandelingen zijn zeker zwaar. Maar ze worden wel gedaan. En niet altijd onscuccesvol. Ik ga vragen of als dat een optie is hij die slapend kan krijgen. Puur om hem een evt nare dood te sparen tijdens de behandelingen. Stikt hij dan stikt hij. Scheurt er een vat dan bloed hij dood. Maar stel dat hij sterker is dan we denken? En dat hij straks nog 10 goede jaren heeft als we nu 2 maanden enorm ons best doen? Hij is niet kapot. Hij wordt kapot gemaakt door parasieten die in theorie goed te behandelen zijn.

[Johnny Jones]

Heel veel sterkte vandaag laeken. Ik duim voor hoopvolle berichten voor je hummeltje.

[Tineke]

Onze duimen draaien voor jullie vandaag Marc

[Elviera]

Heel veel sterkte!

[Domor]

Hier draaien de duimen ook.

[Izzie_Anneke]

Ik duim ook. Ben benieuwd wat de specialist zeggen zal.