Nu zitten we aan het begin van de 10e week, en zie van de chip nog niks. In die zin, geen kleiner geworden testikels, drupt nog steeds en gedrag is nog nagenoeg hetzelfde. Nu verwacht ik geen wonder, maar volgens mij werkt hij dus gewoon nog niet. 4e en 5e week was hij wel echt een draak en wat "heftiger". Dat is nu weer weg maar volgens mij is er verder nog niks gebeurd.
Nu zei de dierenarts naderhand dat ze misschien beter de 1 jaar werkende chip had kunnen zetten, en niet de 6 maanden. Op een grote hond zou de 6 maanden chip meer tijd nodig kunnen hebben om in te werken, en heeft me verteld dat ik toch even moet wachten of ik nog resultaat ga zien met ruim 12 weken... Ik ben nu een beetje bang dat hij gewoon niet werkt.
Plaatsing chip had verschillende redenen, zal het even kort neerzetten voor de duidelijkheid (absoluut niet over een nacht ijs gegaan!)
- Trainen is nagenoeg onmogelijk. Zodra er op het veld een teef aanwezig is, kan je een biefstuk neergooien en dan nog ziet hij hem niet. Heel de winterperiode ging het wel redelijk, maar het lijkt direct weer bal te zijn zodra de buur-teef loops word....
En dat terwijl we net wilden starten met een sport... balen! Gaat nu ook op het trainingsveld motten met reuen als er ook een teef loopt.
- Hij eet dan ook gelijk een dag of 4 niet. Op zich geen probleem, maar hij valt gelijk zoveel af. Gelukkig heeft hij al veel reserves (niet dus)
en gaat met gemak van 32 naar 27 kilo in 1 week!- Heel de flat geniet van zijn prachtige serenades
- Word ongelofelijk nerveus buiten als er een teefje is geweest voor ons.
- Nu is het dus zo erg, dat hij al het bovengenoemde ook heeft als IK ongesteld word. Ik word aangezien als loopse teef dus iedere maand... maakt het niet makkelijker.
- Voor een lange periode een aantal gedragstherapeuten in de arm genomen, maar ondanks dat hij wat verbeterde komen zij ook niet veel verder. De aandacht krijgen is erg moeilijk.
- En het standaard schuimbekken/klapperen bij elke teef (en soms reu) en dan dik in de ankers zodat ik niet normaal verder kan lopen haha... geen gezicht. Dit is niet de reden voor castratie, maar als dat minder word ben ik toch wel een beetje blij
Kortom, we konden niet meer doen wat we leuk vonden (trainen/sport) en ik kreeg mijn eerste klacht van de buur dat ze de hond zoveel hoorden zingen. Ik wilde niet direct een volledige castratie (en eigenlijk helemaal niet) maar dit lijkt me toch deels wel een hormonen kwestie.
Ervaringen welkom!
