Moderator: moderatorteam
Er staat toch letterlijk dat de hond helemaal opleeft met het eten? Dat is wel een verschil. Honden blijven vaker wel eten, maar echt opleven er van is een heel ander verhaal.Pemba schreef:Dat laatste klopt niet hoor.
Ik zei van Tenzin ook altijd dat hij pas op zou houden met eten als hij dood zou zijn.
Hij is tot de laatste dag met smaak blijven eten al was hij doodziek.
Ik ben juist blij dat we voor honden tenminste een besluit mogen nemen en dat ze niet zo af hoeven te takelen als sommige mensen.
Sterkte met het nemen ven een beslissing, het blijft moeilijk of het nu vandaag of over een maand is
Ik zei dat van een week te vroeg etc. Ik heb 2x een hond met (accuut) nierfalen in laten slapen. De eerste had nog gespoeld kunnen worden maar ook de da zei dat t uitstel was van t onvermijdelijke.... hooguit een maand rekken. Dat wil ik dus niet, dan is t over.jesito schreef:Even de rest van de reacties doorgelezen.
Sommige reacties komen idd heel hard aan maar zetten me zeker aan t denken.
Liever een week te vroeg dan een uur te laat vind ik een hele vage opmerking, want wat is te vroeg en wat is te laat.
Verder ben ik het ermee eens dat het dier geen lijdensweg moet krijgen.
Ik ga idd eens contact opnemen met de dierenarts misschien dat zij me een graadmeter in het specifieke geval ziggy kan geven.
Dank jullie wel voor de info en advieze, hoe hard ook, maar deze beslissing moeten maken is keihard.
O, maar het vooruit plannen en een datum prikken kan ik ook niet hoor!jesito schreef:....Vooral een datum prikken en mijn man die vrij moet vragen, het plannen zeg maar vind ik heel raar.
. Dit vind ik een mooie zin.Stepper schreef: Ik nam zijn pijn weg, en maakte het de mijne.
ZaZa schreef:Volgens mij weet je heel goed wat je doet.
Blijf je zelf steeds de vraag stellen of je het uitstelt omdat je zelf Ziggy niet kwijt wil of omdat je ziet dat Ziggy het nog leuk heeft.
Je weet het maar je wilt het niet zien.jesito schreef:ZaZa schreef:Volgens mij weet je heel goed wat je doet.
Blijf je zelf steeds de vraag stellen of je het uitstelt omdat je zelf Ziggy niet kwijt wil of omdat je ziet dat Ziggy het nog leuk heeft.
Dat is juist de vraag, maar kan van mezelf zeggen dat het objectief kijken best lastig is.
Enerzijds weet ik het donders goed, anderzijds wil je het niet zien.
jesito schreef:Het is gewoon ongelofelijk lastig omdat verstand en hart niet met elkaar eens worden en zeker omdat ik bij Ziggy de vinger erop kan leggen.
Enerzijds lijkt hij vaak heel sterk en anderszijds heel ziek.
Gister naar de dierenarts geweest en om die een totaalbeeld te geven bloed geprikt maar ook een foto van het pijnlijke pootje.
Ik heb meer het idee dat hij van hogerop (schouder) kreupelt.
Uit de rontgen kwam artrose maar dat heeft ie al jaren maar dit zat niet op het gewricht waar ik meende dat de klachten zaten.
Ook piept hij de laatste tijd met oppakken wel eens en ik dacht dat het met die poot te maken had.
Echter, toen we gister naar huis reden kreeg ik telefoon van de bloeduitslag (in duitsland zijn ze sneller) zijn leverwaarde is schrikbarend.
Ik moest zo snel mogelijk een echo laten maken, ze denken aan een tumor.
Als dat zo is heb ik duidelijkheid en wordt er voor het weekend een knoop doorgehakt.
Het lastige is ook dat hij door adrenaline ofzo zo sterk, allert en monter oogt bij de dierenarts dat het voor hun dus helemaal niet uitziet zoals het er thuis aan toe gaat.
Eenmaal thuis zakt die in elkaar als een pudding.
Vandaag om 11.00 wordt de echo gemaakt en dan gaan we kijken wat we gaan doen.
Ik heb een rot onderbuik gevoel dat hij idd een tumor in de lever heeft mede door het piepen met oppakken en het manken aan die poot, ik heb niet het idee dat het van de artrose komt.
Senseotje, jij ook heel veel sterkte met deze moeilijke beslissing.
Ik zou proberen je zoon wel voor te bereiden, hoe moeilijk ook.
