Pompidou piepte vorige week ineens. Uit het niets..ja een beweging met haar nek. Nou ja, kan een keer gebeuren,
maar vervolgens gebeurde het ook aan de lijn (halsband) en ook toen ze op de bank lag te slapen en ik bewoog.
Vervolgens gingen mijn raders natuurlijk draaien..het zal toch geen nek hernia zijn?
Dierenarts gebeld, die gaf aan het een weekje aan te kijken. Het leek idd langzaam aan wat beter te gaan,
maar soms toch ineens weer een piep.
Dus toch verder bedenken wat de mogelijkheden waren en na wat gegoogeld te hebben kwam ik toch op het idee osteopaat uit in plaats van de dierenarts.
Vandaag met Pompidou daar naar toe geweest en ze vroeg me of ze verder nog een medische geschiedenis heeft of klachten.
Nee dat niet maar doordat ze nu pijn heeft bedacht ik me ineens dat ze eigenlijk de laatste tijd ook niet meer volledig uit schud als ze in het
water geweest is. Terwijl ik het zei schudde pom zich weer zo half uit en gaf de osteopaat idd aan dat dat wel een teken Is.
Dat doet ze al een half jaar zeker op die manier en nooit heb ik door gehad dat ze ergens pijn had.
Dan blijkt hoe makkelijk wij mensen kleine signalen over het hoofd zien.
Uiteindelijk zijn er vandaag 2 blokkades los gemaakt en zou er in een maand tijd een goeie verbetering zichtbaar moeten zijn.
Is het nog niet afdoende dan gaan we volgende maand nog een keer terug.
Toch blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd en gegaan ben want die bgvs zijn wel zo hard dat ze ook helemaal geen pijn aan geven tenzij het echt mis is.
Nu op naar een goed herstel. En over 2 weken gaan we kijken wat ze voor Lune kan betekenen. Die geeft geen directe pijn in dr rug of nek aan maar is wel
veel ouder gaan ogen na dat ze vorig jaar zo ziek is geweest en heeft ook meer last van haar artrose. Ik hou jullie op de hoogte van de vorderingen.
Even ruiken hoor, jij ruikt naar vreemde handen:

Om vervolgens in slaap te storten en de eerste 5 uur niet meer wakker te worden, het was nogal intensief schijnbaar die behandeling:





