Eergisteravond heeft hij zijn 9 wekenenting gehad tegen Parvo en weil. Daarnaast een neusdruppel tegen kennelhoest. Gisteren was er niks aan de hand, maar had meneer wel een drukke dag: Twee uren in een oppashuis, druk spelen met twee grote honden op een grasveld, kennismaken en spelen met buurkinderen en 's avond de puppycursus. Op de terugweg van cursus heeft hij in de auto overgegeven. De berg beloningssnoepjes kwam er uit, die hij vervolgens met smaak weer heeft opgegeten....
Hij was gisteravond flink uitgeteld van de dag en heeft heerlijk de nacht doorgeslapen (waar ik heel blij mee was, want dit was ook de eerste nacht in 10 dagen dat ik dus een nacht kon doorslapen 
). Vanmorgen heb ik hem laten plassen en we hebben vijf minuten gespeeld en toen liep meneer alweer zelf naar zijn bench om neer te ploffen. Ik heb zijn eten gemaakt en normaal gesproken staat hij dan hysterisch aan mijn voeten te springen waarna hij het eten eet alsof de duivel hem op de hielen zit. Nu moest ik hem uit de bench lokken met het eten en gaf het na drie sneue hapjes al weer op en liep weer naar de bench.
Nadat hij een uurtje in de bench had gelegen, is hij er even uitgekomen en plofte hij wat sneuïg naast mijn voeten neer. Ik heb hem geaaid en toen stond hij weer op en sjokte weer naar zijn bench. En daar ligt hij nu alweer een tijdje. Hij lijkt het niet te kunnen vinden, is heel timide en wil dus ook niet echt eten. Ik voel me net een nieuwe mama die meteen het ergste vreest met de baby, ik weet het, maar is dit normaal?
Is hij gewoon wat vol van de indrukken, of zou het aan de enting kunnen liggen? Of beide? Naja...het komt er op neer dat ik hoop dat iemand mij een beetje gerust kan stellen. Alvast bedankt voor de reactie!
