Op een grasveld bleven we even staan om de honden te laten spelen en toen er een dame met een husky bijkwam.
Vriendelijke hond maar in de ogen van Jop veel te groot en dus levensgevaarlijk
Omdat Mica een beetje aan het flirten was met het bulletje wilde ik niet gelijk doorlopen dus ik tilde de constant scheldende Jop op omdat hij zich dan veiliger voelt en zijn vervelende snatertje dicht houdt.
De husky eigenaar kwam naar me toe lopen en wilde Jop aaien.
"Niet doen hoor" zei ik.. "hij wil niet geaaid worden" .... waarop ze zei "er is geen hond waar ik bang van ben hoor" en hem toch over zijn bol aaide. En toen beet Jop.. Oeps!!
En toen kreeg ik een bozige en zeer belerende preek van de dame dat ik hem op de grond had moeten laten staan enz enz, dan had hij niet gebeten. Ik voelde me net een klein meisje
Ik heb sorry gezegd en tegen Jop gezegd dat hij stout was maar eigenlijk dacht ik.. "Eigen schuld trut!, blijf gewoon van hem af als ik dat zeg"
Thuis ga ik dan weer twijfelen.. ik had gelijk door moeten lopen. Maar dan komt Mica nooit eens met andere honden in contact want er is er altijd wel een hond bij die Jop bedreigend vind. En op de arm vind hij het allemaal wel goed en kan Miek nog even haar gangetje gaan.
Wat is wijsheid?





.