Kirra schreef:Wat me trouwens nog niet helemaal duidelijk is, gaat ze er ook vandoor?
Ja, als ze de kans krijgt gaat ze er echt vandoor helaas, daarom moet ik er ook echt scherp op zijn. Ze is bij mij twee keer achter een ree aangegaan op zicht (ree stak vlak voor/achter ons over en in beide gevallen had zij het allang geroken en willen gaan zoeken) en was toen tussen de 10 en 15 min. weg. Verder is ze er nog een keer op geur ervandoor gegaan: ik zag zo'n 30m voor ons een konijn/haas oversteken, de honden zagen het niet. Toen wij bij die plek kwamen rook zij het spoor en ging ze dat volgen in de tegengestelde richting (dus niet achter de haas aan). Ik dacht 'ach, dat is ze zo zat en ze gaat toch de verkeerde kant op'. Nou niet dus, ze verdween en het duurde een tijd voor ze terugkwam dus dat mag ze ook niet meer.
Kirra schreef:Je schrijft dat ze wel komt als je haar bij je roept, dat is al goed denk ik.
Maar dat ze daarna wel teruggaat naar het geurtje.
Ik heb zelf het idee dat doorlopen een heel lastig commando kan zijn voor honden, omdat terug naar dat geurtje zelfbelonend is.
Vita vindt dat soms ook nog wel eens lastig.
Hoe ik dat "oplos", nou door soms te belonen als ze doorloopt. Als ze meteen doorloopt, krijgt ze soms een snoepje.
En soms ben ik gewoon streng.
Maar ook hier reageert ze als ze een lekker geurtje ruikt sneller op "kom hier", dan op doorlopen.
Is ook nog wel iets waar ik aan werk. Het gaat beter als ik met haar bezig ben tijdens de wandeling (en zij met mij).
Dat zie ik niet als druk zetten, maar als samenwerken.
Ja, het is ook niet echt 'terug naar dat geurtje'. Die geur die hangt er gewoon en als ik haar vrij geef sprint ze lekker een meter of wat weg en wordt gelijk weer door die geur 'gepakt' en fixeert daar dan weer op.
Misschien moet ik dan gewoon consequent haar telkens weer roepen zodra ze fixeert op de wildgeur. Een beetje zoals met andere honden: dan wil ik dat gefixeer ook niet hebben, dus zodra ze dat doet kap/leid ik dat af. Nu roep ik haar ook wel terug op het fixeren, maar meer met de reden dat ik niet wil dat ze ervandoor gaat. Dat ga ik maar omzetten in niet willen dat ze op wildgeur fixeert

. Lijkt misschien hetzelfde, maar is voor mij een groot verschil.
Misschien ook gewoon eens wat langer op zo'n moeilijke plek blijven en dan oefeningetjes doen, even samen zitten, koekjes zoeken etc

. Net zolang tot ik merk dat ze de fixatie stees langer los kan laten. Ik zat steeds te wroeten waar ik in vredesnaam een veld met konijnen oid moest gaan vinden om met haar te trainen, maar ze geeft zélf natuurlijk al aan waar haar trainingsplekken zijn (ook al zie ik het wild dan niet)

. Ik hoef er alleen nog maar op in te spelen.
Fijn topic zo zeg: door te sparren, mezelf te 'moeten' verduidelijken en door de gegeven adviezen en ervaringen kom ik steeds verder

.