Ik zie ze nooit die razendsnelle muizen, maar Puchu dus wel... hij staat stil, loert en gaat dan met 4 poten de lucht in
om vervolgens wel of niet een muis te hebben gevangen.
Zo ook gister; turen, concentratie en een sprong, mis! maar hij rook de muis, dus bleef zoeken op dat plekje en na een seconde
of 5 zag ik muis onder Puchu vandaan komen en tussen mijn benen doorlopen. Puchu was zo druk aan het snuffelen dat hij
deze actie van de muis niet in de gaten had
Ik keek achterom of muislief al weg was, maar nee, die stond versteend achter mijn schoenen, kopje naar mij gericht en ja
hoor... 2 schattige kraaloogjes
Spontaan vond ik het muisje reuze schattig en zag een muizenkiller op zo'n 60 cm afstand druk snuffelen naar het hapje.
Hmmm
wat lekkers uit mijn jaszak, schoof mijn hand naar voren onder de neus van Puchu 'oooo lekker!' en zei 'hebbuh? zoeken dan'
en ik gooide het lekker een eind weg. Puchu er achteraan en missie geslaagd
Of ik die 3 miljoen andere muizen weet te redden, dat betwijfel ik, maar schattig kraaloogje was in ieder geval aan
de dood ontsnapt... voor nu
Al verder wandelend, bedacht ik me hoe hypocriet het eigenlijk is: zie ik ze niet, dan geef ik er veel minder om (alhoewel
ik zeker niet sta te juichen bij het gekraak in de honden bek), maar nu ik muislief had gezien, kon ik het niet over mijn
hart verkrijgen om hem te laten opeten







