Gedurende de avond diverse keren met Luna naar buiten geweest, ik kon me niet voorstellen dat het alleen gas zou zijn, daar moest nog wel wat meer achter zitten... Maar nee hoor, Luna kon ons alleen maar aankijken of we gek waren geworden met onze; 'Luna, ga je mee, moet je nog even poepen?' En ondertussen ging het allesoverheersende gestinkscheet maar door.
's Avonds besloten om Luna beneden te laten slapen, we hadden al doemscenario's over evacuaties in de straat ivm stankoverlast. Slapen kon ik slecht, ik was gespitst op geluiden van een hond in nood met ontzettende diarree. Ik heb nog even nagedacht, maar ik kon niets bedenken wat ze gegeten zou kunnen hebben wat zo'n rotte eieren lucht in werking heeft kunnen zetten.
's Ochtends echter werd ik wakker en trof een ontzettend blije hond aan die duidelijk heerlijk had geslapen. De lucht was inmiddels opgetrokken, maar ik blijf met een schuin oog naar haar kijken, ik vertrouw haar voor geen meter momenteel
Hebben jullie het wel eens zo erg meegemaakt?














