Zo draagt ze tijdens het wandelen altijd een bal. Ze laat de bal vallen als ze haar behoeftes doet, maar sinds een paar weken vergeet ze hem dan weer mee te nemen. Als ik haar dan terug stuur om de bal te halen zoekt ze op heel andere plekken dan waar ze de bal heeft laten vallen, moet haar zowat de bal wijzen voordat ze hem weer heeft.
Vreemd voor een hond met zo'n neus als Biène, Biène kon ik altijd het bos insturen om vergeten ballen van Nika, Marouck of Numa te gaan zoeken, ze vond ze altijd. Maar nu kan ze haar eigen bal niet meer vinden.Wat ze sinds een week ineens doet is loeien achterin de autokennel. Echt een whahahahaaaaaaa-loei. Nog nooit gedaan en nu ineens steeds. Niet grappig, want Numa begint vrolijk mee te doen.
Wat ze van de week ook deed is zo dwingend om aandacht vragen dat ze me in mijn arm pitte
, leverde weer een mooie blauwe plek op. 
Dat heeft ze sinds pup niet meer gedaan.Ze stoeit de laatste weken enorm hard en veel met Numa. Dat deden ze wel vaker, maar nu meerdere malen per dag en zo hard dat het regelmatig eindigt in wat blikkerende tanden, waarna Biène hem gewoon weer begint uit te dagen en het hele spel opnieuw begint.
Het zijn geen grote dingen, maar alles bij elkaar valt het echt op. Af en toe lijkt ze gewoon terug naar haar puppytijd te gaan, wat licht dement te zijn of zo. Maar ze is daar toch veel te jong voor?
