Iedere ochtend wakker worden met een kwispelend hondje aan het eind van je bed, dat dan bij de eerste woorden nog harder begint te kwispelen en even zn goedemorgen knuffeltje komt halen. Dan snel even ontbijten en op pad om vervolgens koud thuis te komen en op de bank te kruipen met je boeken, een kopje koffie en een lekker warm zwart kruikje naast je. Buiten op straat is het heerlijk wandelen, overal kan hij los (dat is het voordeel van een nieuwbouwwijk aan de rand van het dorp, weinig verkeer en leuke wandelplekken) en ik heb alle tijd om hem nog wat bij te brengen. Het in een hysterische blafbui uitbarsten bij het zien van een andere hond is al verminderd naar het geven van een enkel blafje om vervolgens weer op mij te letten
Ook mijn huisgenoten zijn fan van hem, omdat hij zo bescheiden is. Hij houdt er niet van als de aandacht op hem ligt, dan komt hij bij mij, maar als iedereen rusig zit en hem negeert of rustig tegen hem praat, komt hij vanzelf even kijken en om aandacht vragen. Ben ik even weg dan zit hij wel bij anderen op schoot, maar zodra ik terug ben is die liefde over
Kortom het is geweldig!
Jullie kunnen hier niks mee, maar ik wilde het even kwijt
Nu weer snel aan de studie
Spelen?

. 