Thuisgekomen heeft ze gewoon gegeten, maar terwijl ze normaal gesproken na het eten nog zeker een kwartier flink wil spelen, ging ze nu midden in de kamer staan met een beetje een bolle rug, staartje helemaal tussen de benen, en er was geen beweging in te krijgen. Uiteindelijk is ze wel in haar mand gaan liggen (omdat ik dat vroeg), maar in een rare houding: languit op haar buik, terwijl ze altijd op haar zij ligt. Ik hoopte dat er niets meer aan de hand zou zijn als ze wakker zou worden, maar toen ze ongeveer een uurtje later wakker werd, stond ze op en ging in dezelfde houding in haar mand staan. Wilde ook niet naar me toekomen als ik haar riep: ze wilde gewoon helemaal niet meer bewegen. Ook toen ik zei: 'Gaan we wandelen?' keek ze wel alert, maar liep niet kwispelend naar de deur, zoals ze normaal doet.
Ineens herinnerde ik me dit topic: http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=276870 - Mila's gedrag deed me hier heel erg aan denken. Dus naar de DA (kon gelukkig al na 30 minuten terecht) en die dacht ook aan buikpijn. Mila gaf wel een lichte pijnreactie (smakken) bij het betasten van de onderbuik, maar verder kon de dierenarts niets vinden. Pijnstiller gekregen tegen de waarschijnlijke buikkrampen en 's avonds nog een heel kort rondje gelopen. Dat ging ook niet echt van harte.
Deze ochtend lijkt ze zich een stuk beter te voelen. Ze is nog wat mat, maar beweegt zich weer normaal, ligt nu ook weer gewoon op haar zij te soezen, heeft niet meer die bedremmelde uitdrukking.
Duimen dus dat het alleen wat onschuldige buikkrampen waren die nu weer verdwenen zijn.
Wel heel vreemd dat zoiets zo ineens toeslaat
. 
