Vanmorgen maakte in een wandelingetje met mijn paard, zonder hond. Ik liep richting twee honden, een zwart middelmaatje met wat donker grijs op de ribben en een aandoenlijk grijs wordend snoetje, met een enórme Duitse herder op haar (?) rug. Nergens iemand te bekennen en die Duitser bleef maar dekken. Toen ik langsliep, keek het zwarte hondje me hulpeloos aan. Nouja, dat maakte ik ervan natuurlijk. Maar heel gezellig zag het er niet uit.
Ik dacht alleen maar

straks krijgt dat ouwetje nog pups.. Toen ik langsliep, zag het hondje kans te ontsnappen en rende richting de wijk met de Duitser hijgend boven d'r nek. Toen ik omkeek zat hij er al weer op

Later zag ik ze weer rennen. Hè wat naar. Maar wat had ik kunnen doen? Ik ga met toch echt niet bemoeien met Duitse herder-zaken. En al helemáál niet als ik m'n paard mee heb.
Gek eigenlijk, ik vond de Duitser gewoon eng. Hij was zo bezeten van dat hondje, hij leek niet eens door te hebben dat wij langs liepen. Als ik met Leroy loop, heb ik daar geen last van. Leroy redt zich wel.
Hopelijk is het goedgekomen allemaal. God, wat ben ik blij dat ik geen klein hondje heb.
Wat hadden jullie gedaan?