Maar nu is hij sinds een aantal dagen 's nachts enorm aan het stressen en begin ik heel erg na te denken wanneer die knoop doorgehakt moet worden/waar de grens ligt. Want ik geloof dat hij behoorlijk dement aan het worden is. Hij probeert zodra ik 's avonds naar boven ga onder/achter onze bureaus te kruipen, gaat steeds liggen en staat dan weer op, hijgt veel, etc. Erg zielig dus
Ik ben naar de dierenarts geweest, die heeft me wel iets gegeven wat een positief effect zou hebben op van alles, en ook de hersenen, maar eigenlijk heb ik daar weinig vertrouwen in. Omdat het stressen begon zodra ik naar bed ging (ongeacht of vriend nog beneden was), ben ik voor nu maar even beneden gaan slapen. Dit hielp de eerste paar nachten prima, maar vannacht werd hij halverwege de nacht weer angstig, liep de hele tijd naar de gangdeur te staren (waarom geen idee) en sprong bij mij op de bank (ik dacht eigenlijk dat hij dat niet meer kon), trillend als een rietje. Ik heb nog een lampje aangedaan maar dat hielp ook niet. Uiteindelijk werd hij wel weer een beetje rustig en 's ochtends was het weer over.
Overdag is er trouwens niets van dit alles aan de hand. Hij is wel eens een beetje warrig maar niet bang.
Ik lees vaak over oude honden: 'zijn hoofd wil nog wel maar zijn lijf is op', en ik vrees dat het bij Boy andersom is. Heeft iemand ervaringen met dit soort 'nachtelijke onrust' van oudere honden? Waar zou bij jullie de grens liggen bij een dementerende hond?
