Ik weet dat niet iedereen hetzelfde over honden denkt en dat ik hun hun ogen waarschijnlijk weer overdrijf in wat ik met en voor honden doe, maar soms blijf ik het lastig vinden. Ik hou mijn mond er vaak maar over, want wat gebeurd is is gebeurd (tenzij iets op dat moment speelt). Iets er over zeggen heeft vaak geen zin, want in hun ogen is het maar een hond en haal je een nieuwe als de vorige er niet meer is.
Kennen jullie ook zo'n mensen en hoe ga je daar dan mee om?















. 