Echter werd ze slapper en lustelozer met het uur (ik ken het gevoel heel goed helaas, ik word ook al zeeziek op een roltrap). Op den duur kreeg ze wat schuim op dr bek, lag ze alleen nog met half open ogen en rilde bij iedere uitademing en wilde alleen nog maar binnen in de kajuit liggen. Ik dacht dat ze misselijk was maar nu ik op internet op de symptomen van misselijkheid kijk, zie ik hele andere verschijnselen. Ze heeft niet geprobeerd te braken maar ze 'smakte' wel veel met haar lippen.
Smiddags heb ik een klein stukje met haar gelopen omdat ik iets moest halen in het dorp. Ze wilde eerst helemaal niet lopen en toen heb ik haar een stuk gedragen. Na een tijdje, kwam er iets meer leven in, maar ze was duidelijk slap, lusteloos, lamlendig en een zielig hoopje pup. Normaal 1 brok onvermoeibare energie.
Ze is nu een uurtje thuis en rilt gelukkig niet meer. Ze ligt nog wel totaal voor pampus, reageert niet op geluiden en iedere beweging kost haar moeite. Als ik haar op dr poten zet, ploft ze direct op haar kont neer en waggelt rond om een ligplek te vinden. Haar bekkie is helemaak kleverig van het slijm. Ze drinkt heel mondjes maat en heeft de hele dag al niet gegeten, op een klein stukje kaas na. (ze eet normaal ook slecht dus dit verbaast me niets)
Later hebben we een uurtje gevaren om de motor te testen. Terwijl ze eerder vandaag blaffend opvloog toen de motor werd gestart, reageerde ze nu helemaal niet meer op geluiden. Ook niet als er iemand op het dek over haar slaapplek heen loopt, terwijl dat nogal gehorig is.
Maar ik ben dus verbijsterd.
Stel ze knapt morgen op, kan ik dan haar gewoon verder aan de boot laten wennen, of zijn zulke dagen een aanslag op dr gezondheid?
Herkent iemand de symptomen van een hond die slecht tegen auto rijden kan?
En even duidelijk - als ze morgen niet opknapt, ga ik ermee naar de dierenarts. Dan moet er iets anders zijn.






