Mijn vriend had vroeger een hondje die, als ie gepiest had, een stukje op zijn voorpootjes verder liep met zijn achterpootjes omhoog de lucht in.
Ik had vroeger een hond die als puppie zijn voorpootje omhoog deed toen ie ging plassen ipv zijn achterpootje.
-Aiko deed met twee weken voor de allereerste keer zijn ogen open toen ik hem vasthield.
-Aiko begon pas met echt lekker slapen toen ik hem gezellig met me mee naar boven nam als het s'avonds bedtijd was. Wat genoot ik altijd als ik dat halfslapende, warme lijfje tegen me aandrukte op weg naar boven.
-De eerste keer dat Aiko echt met smaak at (KVV en hij vrat de bodem van zijn bak er zowat uit), nadat ie een hele tijd niet graag wilde eten door de brokjes die we toen hadden. Wat een heerlijk gezicht om een kleine pup eindelijk zo lekker te zien eten. We hebben met tranen in onze ogen staan kijken. (Watjes zijn we he.)
-De keer dat er spelletjes gedaan werden op het veldje van de hondencursus. Er was een vierkant afgezet met lint en daarin waren snoepjes rondgestrooid. De pups moesten naar de andere kant naar de baas komen zonder die koekjes te eten. Aiko rende zo snel zijn pootjes hem dragen konen naar mij toe, zonder de koekjes ook maar een blik waardig te gunnen. Trots!
Jullie nog herinneringen aan jullie honden waar je met warme gevoelens aan terugdenkt? Mogen natuurlijk grappige, of gewoon lieve momenten zijn.









