En net komt Pieter thuis van de wandeling met Saar en zegt als eerste dat "die man" (ik weet dan gelijk waar hij het over heeft) ineens heel aardig is geworden. Saar kreeg zelfs een stuk leverworst van hem.
Noem mij paranoia, maar ik vertrouw dat dus voor geen meter. Ik heb het woord vergiftigen niet eens gebruikt, maar Pieter zei gelijk "Nee joh, niets aan de hand! Als hij de honden zou willen vergiftigen, dan zou hij het wel in de bosjes gooien". Ja huhhuh, waar zijn eigen katten het ook kunnen vreten zeker
Dus nu heb ik net een lepel zout in Saar's bek gegooid, maar nog geen neiging tot braken. Moet ik geduld hebben of heb ik te weinig zout gegeven? Nog een keer proberen?
Het was een stuk leverworst van een cm of 5 en werd uit de verpakking gesneden (met de mededeling dat het op moest; nou ja volgens mij is leverworst heel lang houdbaar). De man had het zelf ook gegeten zei Pieter, maar op mijn vraag of hij dat met eigen ogen had gezien antwoordde hij ontkennend.
Bah, het zint me niets. Waar moet ik op letten qua symptomen?





