linda-bakker schreef:Haha, ja bedoel uiteraard de magnetron...Ik doe het ook zo min mogelijk hoor maar vraag me af waarom, wat zou er gebeuren, verliest het voedingsstoffen? En pens in de magnetron en dan iets te lang, ooooh dat stinkt, gadver!!
Ik doe het ook wel eens hoor en maak me er helemaal niet druk om. Het wordt als het te lang duurt of te hard gaat een soort gehaktbal in vette jus. De honden vinden het hééeérlijk. Dus....dan is er wat veranderd aan structuur, smaak en voedingsstoffen....en dan..? Ik denk dan altijd maar. Hmmm. net een soort versbereide "gekookte brok" ...met natuurlijke ingrediënten.
Maar meestal lukt het wel om het (half)rauw in hun bak te krijgen. Natuurlijk is rauw beter anders zou ik zo niet voeren, ik sta er echt achter, maar honden kunnen wel wat hebben hoor (lees: veel!) .
Nu heb ik geen magnetron (meer) en dan ontdooi ik ook "au bain marie" . Ook met stukken bot of andere barfonderdelen.
Gisteravond had ik zelfs helemaal niks te voeren

door logistieke vriesvulperikelen (hij zit barstens vol botwerk en zalm, maar de rest is nog niet aangevuld...op alleen karkassen kun je niet leven). Ik heb een aardappel-groenten-ei maaltijd voor ze gekookt om de buikjes te vullen. Erg hè? Ik denk dat ze spoedig ziek zullen worden

(dat denk ik dus helemaal niet).
Maar het lijkt me een goede gewoonte om iedere avond nieuwe voorraad uit te pakken. Ik heb zelf een barf-koelkastje. Een klein koelkastje waarin ik ontdooi en bewaar. Ik kan dan voor meerdere dagen pakken (of, in mijn geval...meerdere onderdelen waarvan ik dan maaltijden samenstel).
Niet dat ik er niet alsnog wel een naast grijp, maar het werkt wel goed en ik heb die soms toch lekkende troep niet meer in mijn groentelades
