Ik heb een jaar of 2 geleden een hond gehad. dit ging absoluut niet werd vals aar de kinderen, en ons ( lag niet alleen aan de hond lag ook aan onze opvoeding en kinderen.)
Maar het blijft kriebelen een hond. Ik ben gek op honden. mijn man iets minder maar vind een hond wel leuk.
De kinderen zijn helemaal weg van beesten, de oudste iets meer als de jongste.
Nu is het zo dat onze zoon (autist/adhd) moeilijk te corigeren is. en mijn man zegt ook, zolang hij nog zo is kunnen we beter niet aan een hond beginnen aangezien we niet alleen de hond moeten corrigeren maar ook onze zoon. Niet dat hij vervelend is voor honden maar hij is te speels hij kent geen rust. en gunt ook niets en niemand rust.
Nu weet ik ergens wel dat mijn man gelijk heeft, want vooral in het begin zal het heel moeilijk wezen om de hond en onze zoon samen te hebben, Maar ondanks zijn stempel zal ook hij moeten leren omgaan met beesten.
Mochten we nu toch een hond nemen ( en daar zal best nog wel een tijdje overheen gaan
)Wat voor soort hond is dan het beste bij een zeer druk kind?
of is dat iets wat totaal niet uitmaakt? en zijn alle ( ok niet alle) honden zo op te voeden dat het wel gaat in een druk gezin.
Of heeft mijn man gelijk en moeten we zolang hij zo is helemaal niet aan honden beginnen.
We hebben nu 2 katten en buiten dat hij wild is met de katten is hij absoluut niet onvriendelijk tegen hem en de katten zoeken hem ook regelmatig op dus het is niet zo dat ze hem, hierdoor niet blieven.
Kortom wie heeft er raad, tips en info voor ons.
Al vast bedankt
Wel een extra taak van de ouders cq baasjes om te zorgen dat hond en kind elkaar niet teveel opfokken uiteraard, maar een labrador lijkt me eigenlijk juist wel geschikt. Puur op basis van wat ik lees he, er zijn natuurlijk wel meer factoren die een rol spelen in raskeuze.
Kinderen kun je echt wel duidelijk maken wat wel en niet mag, al zal je het ene kind er wat vaker aan moeten herinneren dan het andere kind. Hier in huis zijn er mbt kinderen/hond een paar regels: als de hond ligt mag zij NIET aangeraakt worden, als de hond iets in de bek heeft mogen de kinderen het niet afpakken, de hond mag als de kinderen iets in hun bek hebben of willen stoppen ook niet afpakken en de hond mag NIET springen of happen naar wapperende handjes van de kinderen. Ze spelen alleen samen als ik erbij ben en als het klaar is, is het klaar. De ene keer krijgt de hond iets lekkers (kong of kauwstaafje) en ga ik iets doen met de kinderen, de andere keer moeten de kinderen iets voor zichzelf gaan doen en doe ik even iets met de hond en soms moeten ze allemaal zichzelf vermaken en elkaar met rust laten. Het houdt wel in dat mijn sociale leven de laatste 7 weken zeer beperkt is, al mijn tijd zit in hond/kinderen (oke en het forum 
). Zowel hond als kinderen snappen de regels steeds beter, dat scheelt en het zooitje samen is toch wel dol op elkaar.
