Ze bekt iedereen hartgrondig af. Luidkeels.
En de laatste tijd blijft ze wantrouwig vreemd volk in de gaten houden.
Tis 'n goede waakhond, zullen we maar zeggen...
Mijn vorige hond was veel stiller, die gromde alleen. Maar ook indrukwekkender. Ik liet eens een vriend naar binnen en holde zelf even door naar boven om manlief te zeggen dat ik er weer was. Toen hoorde ik van beneden een benauwd "eh, de hond gromt heel erg naar me".
Na een "Da's een goeie Dante, doe maar lief" was het grommen over.
De vriend was daarvan zeer onder de indruk, trouwens.
"Ze verstáát je gewoon!".
Uh-huh.
Van mijn vorige hond weet ik gewoon dat ze een inbreker zou grijpen.
Van deze weet ik het niet zeker. Ik weet wel dat alles en iedereen wakker is als iemand maar in de
buurt komt van onze deuren of ramen
