Nou terug van de DA, over de DA erg positief. Vandaag wist ik na een jaar weer waarom ik daar eigenlijk al 15 jaar zit. Dat gevoel heb ik het afgelopen jaar niet gehad.
Ik heb en positief nieuws en negatief nieuws.
Het positieve nieuws is dat de waardes exact hetzelfde zijn gebleven als vorige keer. Ze zegt ook sommige honden hebben verhoogde leverwaardes en omdat het bij Carlos nooit is onderzocht weten we niet hoe lang hij deze waardes al heeft. Met andere woorden niks aan doen wel zo afentoe terug voor controle maar nu vooral lekker zo doorgaan.
Het minder goede nieuws is dat ie kreupel loopt en heb ik nu ook bij haar aangegeven. Helaas werd vandaag overduidelijk dat dit uit zijn elleboog komt en helemaal niet uit zijn teen. Dat ie ED heeft was al bekend maar daar liep hij nooit kreupel op, nu dus wel.
Ik heb het hier zeker een half uur met haar over gehad. We hebben besloten dat ik gewoon zijn rondje weer met hem loop omdat ie het zo mist. Ze zegt ook hij heeft waarschijnlijk liever iets meer pijn dan nooit meer lopen. We geven hem per dag 100 mg carpodyl voor de rest van zijn leven, niet pijnstillend maar wel ontstekkingsremmend en zorgt dat het gewricht minder snel achteruit gaat.
Verder krijgt ie 3 tabl. glucosamine per dag en 3 capsules omega-3. Daar gaan we gewoon mee door. Een hogere dosis pijnstilling hebben we geprobeerd maar daar reageerde hij niet op. Ze verwacht dat het nog wel iets verbeterd, maar wordt waarschijnlijk nooit meer helemaal top. De wandelingen nu toch wel echt klaar

dan lekker bij het strandje blijven kan ie daar 3 kwartier spelen. Vind ie ook super. Als het nou veel erger wordt vermoed ze een bottumor toch wel. Daar hebben we het vanmiddag ook over gehad, maar dan maken we eerst opnieuw een foto en blijkt het nou echt zo te zijn heeft ze nog wel een heel zwaar pijnstillend middel. Maar opereren of chemo of iets vinden we alle twee geen optie.
Al met al verwacht ze dat ie hier toch zeker nog een jaar mee kan leven, zonder veel problemen.
Ik begon mijzelf dingen te verwijten. Ik heb nu een jaar in huis, en zei tegen de DA het is ook mijn eigen schuld. Ik ben teveel met hem gaan lopen en wilde teveel. Haar antwoord was. Jij bent het beste wat hem kon overkomen. Na al die jaren geef jij hem een super oude dag! Je bent een lieve meid die ontzettend veel van haar hond houd en alleen maar het beste voor hem wil.
Nou ja dat porbeer ik dan maar een klein beetje te geloven. Ik ben bang dat ik toch teveel met het hem gedaan. Maar ja dat is niet meer terug te draaien.
We zien wel hoe het loopt en leef per maand met hem. En geniet gewoon elk moment en hij ook!