Ik was altijd beetje tegen onnodig (dus zonder medische noodzaak) steriliseren/castreren. Maar we zitten op het moment er toch sterk aan te denken. Al liggen de medische redenen dan niet zo zeer bij de dames, maar wel bij Josh en Kylie.
Josh wordt toch ook een dagje ouder, hij is nu 8 jaar, en hij maakt zich soms zo druk dat ik wel eens bang ben dat hij er een keertje in blijft :N:
Plus dat we natuurlijk nu in een hele lastige situatie zitten met Kylie. Zoals vandaag moesten we de hele dag naar Groningen voor chemokuren en kwam mijn broer tussen de middag de honden er even uit laten. Maar ik durf het dan niet echt aan om de honden gewoon te scheiden door ze in andere kamers te doen, toch bang dat het dan fout gaat en Josh het toch redt om eentje te dekken. Dus zaten ze helaas de hele dag in hun benches, niet erg fijn voor ze
Daarbij heeft Kylie 9 van de 10x dus echt 0,0 weerstand. Waar ik eerst nooit zo'n probleem maakte van een paar bloeddruppels waar ze per ongeluk door heen kroop, zie ik nu in dat dat toch niet zo heel gezond meer is voor haar.... Broekjes hebben we al geprobeerd, maar deze trekken ze bij elkaar uit dus dat was geen succes
Dus we zitten er nu toch wel een beetje aan te denken om te gaan sparen voor sterilisatie of castratie van de dames. Maar ja, dan komt de vraag.... Wat is verstandiger?
Frencey heeft niet zo'n heel stabiel karakter en ergens ben ik bang dat castratie dit misschien op een negatieve manier beïnvloed.
Heeft sterilisatie ook invloed op het karakter?
En wat zouden jullie doen in deze situatie?






