Maar mijn 4jarige buurmeisje moet geopereerd worden en moet dus 3 dagen in het ziekenhuis verblijven. Haar moeder blijft uiteraard de gehele tijd bij haar dus passen wij op haar bruine labrador teefje.
Ze blijft wel gewoon alleen in het huis omdat ik het nog niet aandurf om haar mee in huis te nemen.
Vanochtend de eerste wandeling gedaan met alle drie de honden.
Vriendlief mee die loopt met Timber en Magic. En ik met de buurhond. Eerst snauwde magic een paar keer flink toen ik in de buurt kwam maar even later pakte ik gewoon de riem over van Timber en Tim loopt zonder problemen mee die wilde wel even kennis maken met dit leuke teefje.
Vervolgens haakt mijn vriend bij me aan met Magic er naast en ze kijken nog niet naar elkaar om.
Dus we hebben braaf de helft van de wandeling met z`n vijven naast elkaar rond gelopen... Zonder enige spanning...
Ik ben toch wel trots op mijn meisje dat toont maar weer aan dat een neutrale houding zonder verwachtingen erg veel oplevert en ze niet eens meer naar elkaar omkijken.
Heerlijk gevoel vooral als je bedenkt dat Magic 3 jaar terug nog geen andere hond in haar omgeving tolereerde.
En nu na 5minuten al niet meer omkijkt naar de vreemde hond die met ons mee loopt.





TARAK

