twijfel... pup bij bejaarde Guinnie?

[~Suzanne~]

Jongens, meisjes, help mij

Ik denk dat ik heel goed weet wat handig is en wat niet, maar soms kan ik heel erg twijfelen....

Vooropgesteld; ik weet niet hoe Guinnie reageert op een heel jonge pup en DAT moet ik eerst uitzoeken. Als ze een keer snauwt vind ik dat best, mocht ze in de aanval blijken te gaan, dat vind ik minder.

Wij hadden besloten "geen hond/pup erbij zolang Guinnie bij ons is".. met het volgende in gedachten:
Manlief werkt fulltime, ik parttime. Als Guinnie zorg nodig gaat hebben (en dus meer tijd gaat kosten) wil ik die tijd - aandacht voor haar kunnen hebben. Een pup vraagt terecht ook tijd en aandacht... gaat dat samen?? Met pup wil ik toch minimaal 1 jaar naar (pup en gevorderden) gehoorzaamheidscurssen.. daarna naar sport/spel.

We gaan uit van "collie-pup"
Uit sportieve Engelse lijnen of bijv uit Klassieke lijnen; ik wil graag met ook die hond (als ze daar zin in heeft) behendigheid kunnen doen (recreatief) of andere hondensport. Er zal dus goed op lijnen worden gelet en "beweeglijkheid" van de collie. Liefst een hond uit lijnen zodanig dat de verwachting is dat die hond dat leuk gaat vinden en lichamelijk in staat is dat te doen.

Maar, ineens ga ik toch weer twijfelen... zou Guinnie niet juist nog wat opleven door een collie erbij? Zou het dus niet juist GOED zijn nu een pup te nemen.
Als Guinnie nog 3 jaar "meegaat" in goede gezondheid en wij al die tijd dus wachten, is Merlijn ineens wel 8 of 9 als er een pupje bij zou komen en Tristan ineens ook 5 of 6. Ook dan kan dat nog makkelijk natuurlijk.. maar....

Er mag natuurlijk lekker argumenten voor- en tegen worden genoemd, maar mijn doel is nu juist om argumenten te horen!! Waarom "nu" een pup, waarom juist niet, waarom juist wel, waarom juist wachten of helemaal niet. Ik wil graag wat meningen tegenover elkaar zetten.

Kortom: zeg maar 's wat......

En als je dan toch reageert
Dan de vraag "reu of teef"...
Merlijn kan slecht met andere reuen. Met Tristan ging goed, omdat die er als pup bij kwam natuurlijk. De overweging "nog een reu" zie ik niet zo ;-( dus ik denk "teefje dan"...
Zouden de heren dan onderling meer ruzie gaan krijgen?
Tijdens loopsheid van mevrouw kan ik eea scheiden (fysiek, kan dan niet bij elkaar) .. maar wat als de heren dan gaan janken?
Wil je hierover ook je licht laten schijnen? Arguemten voor en tegen wil ik graag naast elkaar zetten.

Suzanne

[Irisz]

Tja, ik denk dat jij toch de enige bent die dat kan zien.
We kunnen wel succesverhalen gaan noemen met een oude hond die opleeft met een pup en verhalen waarbij het niet goed ging, maar het gaat natuurlijk om jouw hond.
Ik ken jou hond niet.
Wat denk jij zelf dat ze van een pup vindt? Zie je het gebeuren dat ze weer opleeft of wil ze gewoon van haar oude dag genieten zonder al die drukte.
Je zult heel goed naar je eigen hond moeten kijken en bij twijfel zou ik het niet doen.

edit; typo

[Rami]

Elke hond is anders, maar uitgaande van mijn eigen senior (bijna 13) zou ik het niet doen. Hij wil heus nog wel eens spelen maar wel met zijn eigen, vertrouwde speelmaatjes. Pups - met brutale streken - vindt 'ie sowieso al niet veel aan, laat staan nu op z'n ouwe dag.
Ik zou het - voor hem - niet eerlijk vinden om zo'n druk ding in huis te halen. Maar nogmaals, dat is allemaal vanuit mijn eigen ervaring met mijn eigen senior.

[Madelief]

Ja inderdaad, iedere hond is anders. In mijn geval was het een succes.

Ik heb ook heel wat afgetwijfeld of ik de lompe beauceronpup Yanthe in huis zou halen. Ok, Bon was toen "pas" 8 maar wel al jaren "stuk".
En ik heb er geen seconde spijt van gehad. Ze is absoluut opgeleefd en hoewel ze maar héél zelden samen spelen weten ze goed dat ze bij elkaar horen. Bon was laatst weer een paar daagjes logeren en je merkt gewoon dat ze weer blij zijn elkaar te zien.

Maar. ....Bonha was alleen en had daar duidelijk steeds meer moeite mee. Zo te lezen is jullie Guinnie niet alleen.

Ik kom nu zelf weer voor hetzelfde vraagstuk te staan...stel dat ik de mogelijkheid heb een pup aan te houden, doe ik dat dan mijn oude Bon nog aan? De bedoeling was pas een pup te houden als ze er niet meer is. Maar ik kan niet voorspellen wanneer haar einde komt (uiteraard en gelukkig).

De voordelen:
pup speelt met de Yanthe en dus minder met Bon.
Yanthe kan lekker met mij apart op stap, want Bon is niet alleen. (ze had al steun aan 4 maanden pup Yanthe)
Pup kan lekker apart met mij op stap want Bon is niet alleen
Als Bon overlijdt is Yanthe niet alleen (die dat probleemloos kan, maar wat ik niet leuk vind)
De wandelingen met drie moeten korter, maar dat is dan voor Bon ook prima.
Kunnen trainen met pup of Yanthe omdat Bon niet alleen is.

de nadelen:
ruimte, geld, etc.
Met Yanthe apart erop uit moeten, maar dat wil ik juist graag, dus is eigenlijk een voordeel

Ik heb gelukkig ervaren dat het heel goed mogelijk is een pup snel af te leren in de oude hond te gaan hangen. Was dat nietd e ervaring zou ik het zeker niet doen nu ze nog ouder is.

Succes met besluiten wat in jullie situatie passend is

[Rami]

In veel van je argumenten kan me trouwens helemaal vinden, Madelief! Die zouden hier namelijk ook opgaan, alleen zou die 'nieuwkomer' dan geen pup zijn/hoeven te zijn.

[Neeltje]

Ik zou het ook niet doen. Ik zou eerder bang zijn dat ik dan liever iedere keer met de jonge hond op pad wil, en de oude minder aandacht zou krijgen.

Bij Tirsa zou het ook niet gewerkt hebben. Ik zou liever genieten van de oude hond totdat deze geleefd heeft en dan een pup waar dan al je aandacht naar toe kan.

[~Suzanne~]

Dank je wel zover.

Het is zeker niet mijn bedoeling om ofwel de aanstaande pup danwel de heren te laten "helpen"... tenzij dat medisch noodzakelijk is. Scheiden kan ik ze wel... maar het is op zich mogelijk dat de heren gaan janken.... ook een kans dat ze dat niet gaan doen

Hoe Guinnie reageert op pups wordt binnenkort onderzocht als we een nest-reunie hebben van Tristan en zij dus, net als Merlijn meegaat.
Dat lijkt me idd wel "stap 1"... hoe zij daarop reageert.
Negeren is goed, ze hoeven niet vreselijk te gaan spelen; dat doet Guinnie nu zowiezo niet. Ze komt wel knuffels halen en wil even gek doen, maar verder is ze een rustige hond die (in ieder geval met onze honden en ons) niet speelt zoals ik dat van de jonge honden ken. Met speeltjes speelt ze niet.

Het is ook niet mijn "hoop" dat ze gaat spelen met een eventuele pup, maar ze moet het wel accepteren dat pup met de twee andere (hoop ik althans) wel gaat spelen.
Ik wordt ook niet nerveus als pup een grauw of snauw krijgt als die te opdringerig is, maar het moet niet zo zijn dat ze er vol in gaat hangen natuurlijk.

Ik ben ook niet zo bang dat we haar minder graag zullen uitlaten of minder aandacht aan haar besteden als er een pup zou komen. Hooguit speelt door mijn hoofd "wat als ze zorg gaat behoeven" ... dan heeft ze 100% recht op die zorg, maar "hoe moet dat dan" als er ook nog een jonge pup rondloopt. Aan de andere kant zou ze zomaar 16 kunnen worden zonder ooit speciale zorg nodig te hebben natuurlijk
Het is dus meer een doom-scenario dan een werkelijkheid.

Het houdt me bezig zeg maar

Suzanne

[nathalie]

Bowie was 8 toen Diezel erbij kwam. En die is er zeker door opgeleeft! Hij werd iedere keer weer wat levendiger als er een hondje bij kwam. (Bowie was er het eerst, toen Pasha, toen Zaba en daarna Diezel).

[Pemba]

Geen idee hoe oud jouw hond is en hoe oud die gemiddeld worden. Ik denk over hetzelfde na. Heb een 10 jarige en een 3 jarige.
Volgens mij gaat een pup zich wel richten op de hond die het meest met hem wil spelen.
Als ik alleen een senior zou hebben zou ik het echt niet doen. In dat geval vind ik dat de oude hond recht heeft op een rustige oude dag en niet "geterroriseerd" moet worden door een pup.
Ik denk dat alleen jij kunt beoordelen hoe het naar alle waarschijnlijkheid bij jouw honden zal gaan. Maar het blijft altijd een lastige beslissing.

[~Suzanne~]

Guinnie is nu 13,5.
Ze zou evt 16 kunnen worden, maar ook 13,6 zeg maar. Ze is nu toch al bejaard...
16 is wel de maximale leeftijd denk ik die eventueel haalbaar is, tenzij ze besluit gezellig 17 te worden, wat ook mag

Ze is nu in redelijke gezondheid, ze mankeert niets, maar is natuurlijk wel al 13,5!! En dus gaan dingen wat langzamer voor haar.
(Ze is een herplaatser die nu een 1,5 jaar bij ons is)
Spelen heeft ze vrijwel nooit gedaan hier, niet met ons, nauwelijks met de andere honden.

Kijk, als ik de garantie zou krijgen dat ze "zo" zou blijvewn tot haar dood qua gezondheid, dan nam ik gisteren nog een pup...... maar die garantie krijg ik niet ;-(

Suzanne

[Anne&Taar]

Jeetje, 13,5...Das idd best een leeftijd!
Maar ik denk idd dat je zelf zoiets het beste in kunt schatten...Hier had ik t niet hoeven doen bij Anne als zij zo oud was, dat weet ik zeker. Ook de schapedoes van mn ouders begon met 10 wat te kraken en piepen; en ze vond de komst van Fenna toen beduidend minder leuk dan toen Anne aan kwam zetten..Maar dat gaat nu ook gewoon heel goed. Dus ik kan me voorstellen dat een hond meer moet wennen en wat nukkiger zal zijn, maar langzaamaan zich er toch bij neerlegt.

[Marie-Josée]

Bij een hond boven de 10 zou ik toch eens ernstig op mijn hoofd gaan krabben. Dat oudje doe je er geen plezier mee, als de pup er komt doe je dat puur voor jezelf. Niets mis mee maar zo zie ik het.Als je erg veel vrije tijd hebt en een ruim huis is het denk ik best te doen.Maar oude honden krijgen vaak kwaaltjes en houden van zowel rust als van aandacht, en die kun je dan het eerste jaar moeilijker geven.

[LongFields]

Moeilijk dilemma Suzanne. Zoals anderen al schreven denk ik dat jij de enige bent die in kan schatten of Guinnie hier nog plezier aan zal beleven of niet, dat is voor ons op afstand gewoon onmogelijk lijkt me.
Ik begrijp je beweegredenen om het nu te willen doen in plaats van over een paar jaar ook wel.
Maar als je je ouwetje er blijvend ongelukkig mee maakt door er nu een pup bij te zetten, heb je zelf minder plezier van je pup én zie je je ouwetje ongelukkig zijn en dat lijkt me ook niet leuk.
Je zou eigenlijk eens moeten kijken hoe Guinnie het doet als je een aantal dagen een pup in huis zou hebben. Maar of dat mogelijk is, is natuurlijk een tweede.

@ Madelief:
Ik denk dat een pup in jouw situatie erbij misschien juist goed uit kan pakken, doordat Yanthe en haar pup vermoedelijk veel met elkaar zullen gaan optreden, en Bon daar juist extra rust door zou kunnen krijgen.
Ik zie dat met Sjefke, met name tijdens de wandelingen is Tapas enorm druk bezig met Nozem, waardoor Sjefke in een iets rustiger tempo gewoon lekker haar eigen ding kan doen en daar geniet ze enorm van. Nozem fungeert hier als een soort "bliksemafleider".

[~Suzanne~]

hihi... dat gaat lijken op het topic "mag ik uw pup even lenen"

De buren hebben redelijk recent een nieuwe pup .... een vrij rustig diertje, heel timide (broodfokkertje vrees ik). Guinnie negeert die pup. Vond ik al beter dan "ging in de aanval".
Komend weekend gaan we ergens heen (Tristans's nestreunie) waar ook 1 8,5 weken oude pup is. Mensen weten dat wij niet weten hoe Guinnie daarop reageert, maar ze mag natuurlijk wel mee. (Indien het niet blijkt te gaan kunnen ze gescheiden worden voor de middag.)
We hopen dan een beeld te krijgen hoe ze reageert. Als ze negeert is dat op zich al goed.

ALS er hier een pup komt zal die (naar verwachting) spelen met de shelties. Ik zal zelf idd voldoende tijd moeten vrijmaken om, naast aandacht aan de pup, aandacht aan alle andere honden te besteden.
Ik moet idd zelf inschatten of ik die tijd heb en kan/wiil vrijmaken naast baan en huishouden.

Het is op zich niet de bedoeling dat pup met Guinnie gaat spelen (hoewel dat natuurlijk mag!!) maar het is wel de bedoeling dat Guinnie pup accepteert zonder ongelukkig te worden. Wie weet kan ik idd 's met mensen met een pup afspreken... om te zien hoe ze daarop reageert? Niet alleen op straat maar ook bij die mensen thuis of bij mij thuis....

Wordt vervolgd, meer tips/argumenten blijven welkom!

Suzanne

[Renske]

Lastige situatie.

Wat betreft het geslacht, ik weet niet hoe tolerant collie reuen zijn, maar ik neig naar een teefje. Dit zou in jouw roedel beter aansluiten denk ik.
Beetle vond het met 11 jaar nog echt leuk dat er een pup was (behalve de eerste week ). Die kon ze opvoeden en mee spelen. Ondertussen is ze 14 en een echt oud dametje. Als ik naar haar kijk (mogelijk een beetje vergelijkbaar met Guinnie ivm de leeftijd) denk ik dat ze een pup niet leuk zou vinden. Alleen, als de pup leert dat ze het oudje moet negeren en dat van de houding af kan lezen, dan denk ik dat het wel samen zou gaan. Zelf hoop ik over ruim een jaar er een pup bij te krijgen (uit een bepaalde combinatie die gemaakt wordt). De kans is groot dat Beetle er dan niet meer is, maar als ze er nog wel is, dan moet ze het maar accepteren.

Je zegt zelf dat Guinnie mogelijk nog wel een paar jaar meegaat, dus om daardoor nog jaren geen jonge hond te hebben? Wel is het volgens mij dan nog belangrijker dat Guinnie een eigen plekje heeft waar ze haar kan terugtrekken. Beetle ligt bijv. dolgraag in een (openstaande) bench. Een knus en veilig plekje voor haar. Dat Guinnie een plekje heeft waar ze zich terug kan trekken is in mijn ogen dus een must. De kans is heel groot dat ze dat plekje nu ook al heeft, dus hoeft daar niets in te veranderen .

[Marloes*]

Ik denk zelf dat het misschien makkelijker is om er een pup bij te zetten nu de anderen nog jong(er) zijn.
Als je alleen een ouwetje hebt gaat de pup zijn/haar aandacht op dat ouwetje richten, terwijl je er nu 2 (??) hebt waarop ze haar aandacht kan richten zonder dat ouwetje lastig te vallen.
Ik denk dat je een pup ook redelijk duidelijk kan maken dat aan Guinnie komen een no-go is. Hebben wij bij Bo als klein pupje ook gedaan toen we een week bij mijn opa en oma waren, ze had binnen een half uur door dat ze niet aan het oudje mocht komen.

[Madelief]

In veel van je argumenten kan me trouwens helemaal vinden, Madelief! Die zouden hier namelijk ook opgaan, alleen zou die 'nieuwkomer' dan geen pup zijn/hoeven te zijn.

Hier op zich ook niet natuurlijk, ben dolblij met mijn niet-pup Bonha , maar ik heb nu gekozen voor dit ras en dan is een pupje van Yanthe toch wel erg leuk (en zinvol)
Denk jij ook over een derde hond?

@ Madelief:
Ik denk dat een pup in jouw situatie erbij misschien juist goed uit kan pakken, doordat Yanthe en haar pup vermoedelijk veel met elkaar zullen gaan optreden, en Bon daar juist extra rust door zou kunnen krijgen.
Ik zie dat met Sjefke, met name tijdens de wandelingen is Tapas enorm druk bezig met Nozem, waardoor Sjefke in een iets rustiger tempo gewoon lekker haar eigen ding kan doen en daar geniet ze enorm van. Nozem fungeert hier als een soort "bliksemafleider".

Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Leuk om te lezen dat het bij jou ook zo gaat! Niet helemaal omdat Yanthe dan Bon meer met rust zou laten, want dat doet ze keurig. Ze is haar beslist niet tot last, maar..... ze heeft er ook geen speelmaatje aan en dat gun ik haar wel heel erg. Ik zou haar zo gunnen dat ze lekker dagelijks kan rennen samen.
En voor de aandacht zou het ook goed zijn. Ik hoef niet de hele tijd met puplief bezig te zijn omdat die met mama bezig kan zijn en dus kan ik lekker op mijn gemakje aandacht aan Bon schenken. Pup is nu ook minder zwaar voor Bon om wat jij al zegt...dat ze zich meer met de toegankelijke mama bezig zal houden dan met Bon.
Ik zie dus ook wel veel voordelen. Nu alleen nog de middelen

[Rami]

Hier op zich ook niet natuurlijk, ben dolblij met mijn niet-pup Bonha , maar ik heb nu gekozen voor dit ras en dan is een pupje van Yanthe toch wel erg leuk (en zinvol)
Denk jij ook over een derde hond?

Ja, een pup uit je allereerste nest aanhouden is natuurlijk heel erg leuk, dat kan ik helemaal volgen.

Ik denk trouwens nog niet heel serieus over een derde hond. Maar ik zie wel dat er binnen niet zo lange tijd een periode zal komen dat er veel meer apart ondernomen moet gaan worden met Bill en Sil.
Sil heeft meer behoefte aan lange afstanden lopen, met de fiets mee gaan, lekker (wild! ) spelen, terwijl Billy gewoon graag wat rond scharrelt langs het water of in een weiland. Die hele einden lopen/rennen/wild spelen dat is al wat minder en zal alleen nog maar minder worden.
Dus als er een derde hond komt moet deze 'aansluiten' bij Silka, terwijl Billy er natuurlijk geen 'last' van mag hebben. Ik denk dat een vrolijk, wat kleiner en niet meer piepjong reutje, best zou kunnen. Dus, wie weet.

[mariaa]

Uit je reacties "proef" ik een beetje door dat je het zelf eigenlijk niet zo lang wilt wachten
Of dit verstandig is weet ik niet Jij bent uiteindelijk de roedelleider, dus jij beslist daar heeft guinnie zich dan bij neer te leggen.
Ik denk niet dat een bejaarde hond een pup echt zal waarderen maar misschien wel tolereren? Het is denk ik vooral van belang of guinnie voldoende assertief is? wanneer een volwassen hond duidelijk is naar een pup en zijn grenzen kan bewaken dan blijft de pup wel uit te buurt. Je hebt ook honden die wel grenzen aan geven aan de pup maar niet zo duidelijk durfen zijn, dan blijft een pup langer klieren ( en dat is dan wel erg vermoeiend voor een bejaarde hond)
Ik zie dit terug bij onze honden ( ze zijn dan wel niet oud maar toch) Dolly ( 9 jaar) is héél duidelijk naar puppie Sybil, ze coorigeerd desnoods even hardhandig, Sybil valt Dolly dus ook nooit lastig en heeft veel respect voor haar. Buckie ( 3 jaar) is meer een goedzak, hij corrigeerd Sybil wel maar laat het toch veel langer doorsudderen omdat hij minder assertief is.

Ik geloof zelf niet zo in een "leenpuppie"; honden voelen dat dit een tijdelijk gast is....dus zijn de reacties heel anders. Mijn honden houden ook niet van vreemde puppies maar hebben Sybil uiteindelijk toch leuk geaccepteerd.
Als jij graag een pup wilt dan moet je er uiteindelijk zelf voor zorgen dat je andere honden er niet onder lijden, misschien moet dan wat meer appart dingen doen maar dat is nog te overzien. Ik vind het ook niet "zielig" voor guinnie, als jij als roedelleider duidelijk en positief bent bij de komst van een nieuwe aanwinst dan is de balans in de roedel het snelst hersteld, deze balans ( en dus rust) is wel van belang voor een oudere hond.
Succes met de beslissing

[lieke]

Een colliepup is over het algemeen vrij rustig, dus dat zou kunnen. Ik zou ook voor een teefje gaan en niet voor een reu vooral ook omdat je al 2 reuen hebt en als dat goed gaat, zou ik daar geen evt. stoorzender tussen zetten.
Wat betreft Guinnie: tja, ik denk dat je zelf Guinnie het beste kunt inschatten. Als de pup voldoende afleiding met jou en Merlijn en Tristan heeft, zal ze waarschijnlijnk Guinnie met rust laten. Want ik denk dat een hoogbejaarde hond geen zin heeft in drukte aan haar moeie hoofd .

(Laat me wel even weten welke kennels je in gedachten hebt.)

[~Suzanne~]

Een colliepup is over het algemeen vrij rustig, dus dat zou kunnen. Ik zou ook voor een teefje gaan en niet voor een reu vooral ook omdat je al 2 reuen hebt en als dat goed gaat, zou ik daar geen evt. stoorzender tussen zetten.
Wat betreft Guinnie: tja, ik denk dat je zelf Guinnie het beste kunt inschatten. Als de pup voldoende afleiding met jou en Merlijn en Tristan heeft, zal ze waarschijnlijnk Guinnie met rust laten. Want ik denk dat een hoogbejaarde hond geen zin heeft in drukte aan haar moeie hoofd .

(Laat me wel even weten welke kennels je in gedachten hebt.)

Lieke, eerst over dat tweede...

Maar natuurlijk!!!!
Sterker nog; jij bent de eerste waar ik mezelf uitnodig op de koffie voor een goed gesprek!
(Letterlijk of figuurlijk in ieder geval)

Ik hoop dat ik bijv. op ringtraining waar Guinnie lol van inzag nog wat jong grut tegenkom en ik hoop dat ik volgend weekend ook zie hoe ze daarmee omgaat.
Natuurlijk zal pup een keer op Guinnie afdenderen en die is (althans op dit moment) voldoende assertief om dan ggggrrrr te doen of haar ietwat scheve gebit wil laten zien. DAT vind ik op voorhand dus niet meteen een probleem...

Het woord "zielig" is wel bij me opgekomen, maar goed, ze laat nu ook al de spelende heren met rust en omgekeerd. Meestal dan... soms komen ze al rennend toch iets te dicht in de buurt.. en dan laat Guinnie weten dat net niet zo op prijst te stellen. Dat weten en begrijpen ze op zich prima. Vind ik ook akkoord, ook al komt daar een keer een "snep" bij kijken.

Idd trouwens (iemand anders) .. ik zou het fijn vinden niet te wachten en dus "nu" op zoek te gaan naar een pup. Wat iets anders is dan "morgen een pup in huis"!!!

Guinnie reageerde tot nu toe prima op collies; op ringtraining trok ze erheen en ook die ene die we ooit onderweg tegenkwamen vond ze bijzonder interessaant (in de goede zin van het woord).

Wordt vervolgd

Suzanne

[lieke]

Guinnie reageerde tot nu toe prima op collies; op ringtraining trok ze erheen en ook die ene die we ooit onderweg tegenkwamen vond ze bijzonder interessaant (in de goede zin van het woord).

Verbaast me niks. Zelfs in Cody's meest moeilijke periode kon ik hem gewoon meenemen naar colliewandelingen. Het kwam kennelijk niet eens in zijn bolle kop op om vervelend te doen tegen colliepups of colliereuen (die overigens ook niet bij hém in de buurt kwamen omdat zij ook aanvoelden dat hij dat niet op prijs zou stellen ). Een soort ons-kent-ons-gevoel.


Enne... de koffie staat (bijna) altijd bruin .