Wanneer ben jij het meest geschrokken??

[Veroo]

Naar aanleiding van de pup op het station moest ik hieraan denken.
Wanneer ben jij je zo wat doodgeschrokken van iets dat met je hond gebeurde of wat je hond deed?

Ik zal dat geval van mij ook maar meteen vertellen dan he
Ik had een hartverzakking toen hij een keer uit het niets werd aangevallen door een stafford toen hij nog pup was...

Maar de keer dat ik me ECHT kapot schrok....
Ik was met Darko het veld ingelopen bij ons tegenover. Er loopt een pad tussen de akkers door en Darko was los. Komt op een begeven moment een boer aan op een grote tractor (mega ding) Darko schrikt nogal van alles en vind dat ie hetgeen waar hij van schrikt dan maar een hele grote mond moet geven.
Toen ik de boer zag komen riep ik Darko dan ook bij me en hield hem vast aan de halsband. (ik had zo'n brede nylon band met een kliksysteem)
Dus ik sta daar en de tractor komt langs. Darko begon toch te blaffen en wat te trekken. Schiet gewoon de plastic sluiting helemaal kapot.
Weg hond. Darko vloog op de tractor af en rent me zo tussen die super grote banden door. (daar zat iets van een halve meter speling tussen) Het enige wat ik kon denken was: nou is het voorbij.... Mijn hart ging tekeer ik ben wel 10 keer dood gegaan daar volgens mij.
De boer hoorde eerst ook niks omdat die tractor zo'n hels kabaal maakte (het was echt een mega groot ding met 1 of andere aanhanger)

Op een begeven moment zag hij mij met mij armen hysterisch zwaaien en stopte hij. Toen kwam Darko aan de andere kant weer aangerent.
Pffffff hij had helemaal niks! Gelukkig maar. Ik kon echt wel janken!!

(daarna nog zeker 10 keer om die tractor gelopen met hem om te zorgen dat hij eraan zou wennen en er niet meer van zou schrikken. Dat is ook niet meer gebeurd.) Bij mij komt zo'n halsband iig de deur niet meer in!

[Angelique.]

even knippen/plakken

Mushen is helemaal NIET leuk ! Soms niet dan....

Wat een hell van een training gister....bah bah...
Ik doe natuurlijk liever altijd jubelen mja....zoals de titel al zegt, het is gewoon NIET altijd leuk.

Het begint er al mee dat ik niet lekker in me vel zit, om meerdere redenen, dat voelen die honden haarfijn aan natuurlijk.

Demon was de hele route al vreselijk aan het klieren, Demon kliert altijd wel wat maar het was nu echt drama met hem, hij heeft een keer of 20 gepiest, 2 keer gepoept en 4 keer gezorgd dat alle lijnen in de knoop raakte....frustratie ten top !!

Afijn, Martijn slaat een pad in die doodliep dus kan je 2 teams op een pad van 2 meter breed gaan draaien ! funny hoor NOT !! mja oké dat was dan eindelijk gelukt....toen gingen we de heuveltjes in, de heuveltjes vind ik super omdat ze daar goed kracht kunnen trainen...TOTDAT me daar ineens een steile afdaling naar beneden was *in shock* mja voordat ik erover na kon denken was ik al beneden...oké ging goed...maar kort daarna gaat Lola onderuit....ik denk toch echt door de snelheid van de afdaling....dat redden die akita's gewoon niet..... en dat heb ik al ZOOOOOOOOO VAAK gezegd hè pfff.

afijn van mijn kar af...Lola nagekeken maar leek wel te gaan dus hup door....tranen zaten inmiddels wel erg hoog...

Verder ging het eigenlijk allemaal wel goed....mja....die heuvel kwam natuurlijk nog een keer, we moesten nog terug.... en ja hoor daar was die....ik zeg wat er ook gebeurt, hoe we het ook doen, Lola neemt die heuvel niet !!! dus Kariena van de kar af, Lola uit het team en die lopend naar de overkant gebracht....

Het enige waar ik aan dacht was Lola...nooit bij stil gestaan dat als Kariena van die kar af is ik al mijn gewicht kwijt ben.....nou daar kwam ik snel genoeg achter....

Oké Go !!!!!!!!!! en dat deden ze...vrouwtje vol op der remmen en gillend en krijsend die heuvel af....door de natte bladeren en de rem die niet goed werkt glibberde we alle kanten op.....ik ben echt serieus doodsbang geweest.

Toen we beneden waren klapte ik....heb staan brullen in dat bos niet normaal....de wielrenners waren zelfs erg bezorgd maar kariena zei nee ga maar door is niks....ik denk dat ik daar echt 10 minuten brullend en hyperventilerend heb gestaan.....toen kwam Lola...(die nog steeds los was) een kusje geven..pffffffff nou toen kwam het echte snikken hoor anyway....je staat daar midden in het bos, hoe dan ook je moet terug....

Lola er weer in en heel erg op het gemak terug gegaan, het laatste stuk het stuur over gegeven aan Kariena en ik op het stoeltje even bijkomen....eenmaal terug bij de auto kwamen de waterlanders weer, heb nog nooit zoveel gejankt als gister.

Maar het lucht wel op ! dat dan weer wel

Voorlopig even geen heuveltjes voor liek, eerst weer vertrouwen in die kar krijgen en de remmen maken !!

[Lothian]

Mijn moeder werkte in een winkel en ik ging na school bij haar langs. Maar er hing een briefje op de deur: "Wegens familieomstandigheden tijdelijk gesloten." Ik schrok me natuurlijk een hoedje, dacht 'mijn broer, mijn oma, mijn - DE HOND!!!'. Ben razendsnel naar huis gefietst, hoorde de hond al niet blaffen, kwam binnen en heel het huis zat onder het bloed. De vloer, de muren... Ben normaal redelijk kalm aangelegd maar nu stond ik toch wel te trillen op mijn benen. Gelukkig ging op dat moment de telefoon, mijn moeder had al bedacht dat ik nu wel zo ongeveer thuis zou komen. De hond had buiten in iets scherps gestaan en zijn voetkussentje was doormidden. Ze waren bij de dierenarts. Niks ernstigs eigenlijk, en toen ik rondkeek viel het ook wel een beetje mee met 'al dat bloed' :N: Ja, er lag wel aardig wat, meer dan ik verwacht zou hebben, maar het was ook geen slagaderlijke bloeding geweest of zo. Pfff, ik schrok me wel rot...

[miekmiek]

tommie heeft zich als pup een keer bijna opgehangen in de auto. toen ik hem zag hing hij al helemaal slap. dat was wel een hele wijze les; geen halsbanden om in de auto. ook is hij als pup uit het fietsmandje gesprongen. god wat was ik een slechte hondenbaas toen.

mijn vorige hondje Femke is een keer aangevallen door een labrador, tot schudden aan toe. ze hield zich helemaal slap in zijn bek, liet alles lopen. ik dacht dat ze dood was. godzijdank was ze dat niet, alleen een diepe wond.

bij miah kan ik niets bedenken eigenlijk. zie je, al doende leert men. *klopt het even af*

[StormenRoxy]

ik ben op de duitse snelweg aangreden in mijn ford ka...
met de honden op de achterbank
ik reed 130 en de ander volgens de politie 190
ik haalde in hij had mij niet gezien...
roxy was los...
maar knalde gelukkig tegen de stoel aan en stuiterde daarna pas naar voor..
storm die lag te slapen zat wel vast en had zo iets van huh..
de ijzeren bench die ik recht op in mijn achterbak had gezet was mijn redding.. hij paste anders niet in de auto moest recht op en paste dan net op een paar milimeter na.. die zat na het ongeluk zo vast in mijn auto geklemd dat we hem er niet meer uitkregen...
en dat het zo snel gebeurde dat ik niet wist wat er gaande was is ook mijn redding geweest....
het eneige wat ik dacht was WTF gebeurd er ik moet me auto recht zien te houden en dat lukte...
we zijn gelukkig met de schrik vrij gekomen.... ik alleen een dikke bult op mijn hoofd en uiterraard de bijhoorende spierpijn...
en de honden hadden er niets van.. storm ging zelfs op mijn stoel verder slapen onder het mom van... mmmm mijn slaap plek is wel heel kort geworden... roxy blaft nu alleen naar de autos als we bij het stoplicht staan..

Met Toska,
we waren met een glad rubberen bal aan het spelen een behoorlijk stuk groter als een tennis bal...
en ik gooi dat ding en toska springt er ook naar toe
dat ding zo achter in haar keel... en hij zat vast natuurlijk ik zag dat ding gewoon zitten...
pa en ma reden net weg ik er achter aan gerent... dat pa terug moest komen om te helpen...
of met hem naar de dierenarts te gaan.... (ik was toen nog geen 18 geen rijbewijs)
toksa was inmiddels al door de voorpoten gezakt....
maar gelukkig wist mijn pa wat te doen... of naar voren er terug uit of naar achteren om dan naar de DA te gaan
maar hij kreeg hem er gelukkig via de voorkant er uit... met zijn vingers achter de bal dat ding naar voren gedrukt...

jha en toska was alleen blij dat ze haar bal terug had

[DjockPuck]

Toen mijn vorige JRT zijn eerste epileptie aanval kreeg.
Hij stuiterde van de stoel af.
Die angst ben ik nooit meer kwijt geraakt.

[Mekkie]

Wat een verhalen :N:
Zelf gelukkig nog niet zoiets ernstigs mee gemaakt

[Carma]

http://www.hondenforum.nl/plaza/algemee ... 92643.html

[Elmo/maureen]

Vorige hond (yorkshire terrier); 1x tijdens het fietsen uit het mandje gesprongen, mam had het niet door. En beauty (jaja) hing er met 2 achterpootjes op de grond te springen. Zijn 1e tia (denk ik tenminste), de 2e tia.

Elmo; In italie, dat hij van de calanche (soort van ravijn met kleine kleisteentjes) afging :N: Hij gleed alleen maar verder naar beneden. En kwam maar niet omhoog. We waren met zijn 4-en. Vriendlief zocht een stuk waar het minder stijl zou zijn. Maar elmo ging er niet heen. Ik had net besloten om dan maar naar beneden te glijden, en samen met Elmo beneden te lopen, zoekend naar een makkelijker plek. Toen hij het nog 1 keer probeerde, ik kon net, met mijn arm hem ondersteunen en meneer was er weer.

[Joepie]

Eindelijk na al die tijd wachten konden we Joep ophalen bij de fokker.
De eerste avond thuis vond ik hem wel wat sloom en hij ging achter een grote plantenpot in ons huis zitten.De volgende dag zou ik toch met hem kennismaken bij de da dus ik dacht ik vraag het morgen meteen.De volgende morgen liet ik hem plassen en hij zakte door zijn pootjes meteen gebeld naar de da en ik kon meteen komen.
In de auto voelde ik hem helemaal wegzakken in mijn armen.Bij de da moest hij meteen in de zuurstoftent,foto's gemaakt en wat bleek hij had een zware longontsteking.
Hij ging steeds verder achteruit en Utrecht was gebeld dat we eraan zouden komen.
En op dat moment begon hij weer wat te reageren,de medicijnen sloegen aan.
Hij heeft anderhalve dag in die zuurstoftent gelegen en toen mocht hij weer met me mee.
Het had zooooo weinig gescheeld of ik was hem kwijt geweest
En wat had (en heb) ik meteen een band met mijn mannetje.
De dierenarts trouwens ook het is nog steeds zijn speciale patientje

[Syllvero]

Toen Beike een hele tijd geleden aan het spelen was met een andere hond en ze plotseling de weg op renden :N:
Er kwam een auto aan en die kon uitwijken, maar raakte de ene hond en reed over zijn poot heen.
Beike deinsde uit reflex naar achteren toe, als hij dat niet gedaan had, was hij vol in zijn buik geraakt en over de verdere gevolgen daarvan moeten we het maar niet hebben :N:
Heb mijn lesje zeker weten geleerd en doe hem nooit weer los als er een autoweg in de buurt is.
( Met de hond die geraakt was aan zijn poot, is het ook helemaal goed gekomen, geen ernstige verwondingen, gelukkig).
Waar ik me wel aan "ergerde" was dat de automobilist heel even stopte om de honden te ontwijken, maar daarna gewoon door reed.
Ik had eigenlijk wel even willen praten, om te vragen of alles goed was met hem en om mijn excusses aan te bieden en hem bedanken dat hij in elk geval stopte.

Ook zat Beike een keer een haas achterna op een stuk grond waar ze aan het bouwen waren.
We waren daar met iemand anders aan het wandelen.
De haas had zich verstopt en sprong ineens omhoog uit het gras.
Beike er achteraan en hij was niet te bereiken.
Wat ik ook riep of deed, totaal geen reactie.
De haas sprong het water in en zwom richting de weg.
Want achter het water lag een stukje verder op een weg.
Gelukkig zagen een aantal fietsers dat en die konden Beike de andere kant op sturen.
Toen kon mijn broertje die ook mee was, Beike nog net bij de halsband pakken, voordat hij om zou lopen om de haas weer achterna te gaan zitten.
Ik ben die fietsers dan ook eeuwig dankbaar.
De haas heeft het gelukkig ook overleefd, die huppelde weer richting het weiland.
Beike gaat daar ook nooit meer los en ben er ook al een hele tijd niet meer geweest.

Dat waren de angstigste momenten waarin ik echt bang was om Beike te verliezen.
Gelukkig is het allemaal goed afgelopen.

[miekmiek]

Dapper is ook een keer op een tractor afgerend. Dat gras vloog zo leuk rond. Was zo'n hooiopdoeding.
Die chauffeur zag mijn hond wel en stopte gewoon.

Dat vind ik zo eng. Als je het ziet gebeuren en je kan niets doen. brrrrr

[Caro.]

Toen Moritz, mijn vorige hond die inmiddels overleden is, op de dag dat ik hem ophaalde, zo een run uit de auto nam en verdween.
Hij was een bange hond uit Griekenland, maar hij lag dood gemoederd (voor het zicht) achterin de auto. Ik deed de klep open, wilde de riem pakken, maar ineens stoof hij op en weg was hij.
Hij rende recht op een auto af, die hem gelukkig kon ontwijken en met een enorme snelheid rende Moritz weg.

Van alles ingeschakeld om hem te vinden. Een hond met een lijn achter zich aan dat zou iemand vreemd moeten vinden, maar hij was ook bang, doodsbang.
Alles afgezocht, gerend, gegild, gejankt, gefietst.... geen Moritz.

Uren later kreeg ik een telefoontje van de politie: iemand op een parkeerplaats bij een winkelcentrum (direct grenzend aan de A1 en zo'n 10 km van ons huis) vond het vreemd een hond met een lijn achter zin aan en is razendsnel op de riem gaan staan en had hem te pakken.

De man is altijd een onbekende gebleven, maar op de dag van vandaag kan ik hem nog zoenen.

----


En natuurlijk het moment dat onze Rottweilerpup Tara van 16 weken haar voorpootjes op het ijs zette en er doorheen ging.
Zeer waarschijnlijk was ze op slag dood Schrik is het juiste woord daar eigenlijk niet voor, ontzetting, ongeloof, afgrijzen.

[Cash]

Er zijn wel een aantal keer wat dingen geweest.
Zoals een gevecht tussen Ghaya en Hera een paar jaar geleden. Waarbij ik helemaal alleen was en de dames zelf niet zouden stoppen. Uiteindelijk heb ik ze uit elkaar weten te halen. Toen ik ze uit elkaar had stond ik te trillen als een rietje.

Het laatste was met Bikkel.
Was bij meerwijck om te gaan wandelen. Je hebt daar een groot parkeerterrein. Er stonden geen auto's. Ik liet Bikkel uit de kooi en die liep wat om de auto te snuffelen. Helemaal aan de andere kant kwam er een auto aanrijden. Ik denk dat Bikkel dacht dat het Sharmayne was (meestal als ik daar loop komt Sharmayne ook en bikkel en Woopy zijn gek op haar) waarop hij in noodvaart op die auto afrende. Ik eerst nog rustig roepen maar hij was helemaal geobsedeerd door die auto.
Die kerel bleef ook maar doorrijden terwijl Bikkel naast die auto mee rende, dan schoot hij weer achterlangs de auto om aan de andere kant mee te gaan rennen. Ik heb staan gillen en krijsen, ook naar die man in de auto of hij aub wilde stoppen. Ipv stoppen, ging hij harder rijden. Ik heb toen echt gedacht dat Bikkel onder die auto zou komen. Uiteindelijk klapte hij ook tegen de auto waarop hij schijnbaar zelf schrok en bij mij kwam.
Nou ja, ik heb toen echt even staan janken.

[veertje]

Toen Joris gegrepen werd door een duitse herder. Een beetje ruziemaken tussen twee reuen mag van mij best, maar de DH greep hem bij z'n middel en begon te schudden. Wat was ik blij dat Biry zich geen seconde bedacht en bovenop de herder dook (om er vervolgens vrolijk mee te spelen ), zodat ik Joris de lucht in kon hijsen.

[J@nn@]

vorig jaar zomer lieten we tjibbe een keer zwemmen in het losloopgebied hier vlakbij, t was mooi weer dus t kon prima.
vriend gooit stok, tjibbe zwemt erachteraan maar kon m door de schittering van het water niet meer vinden. bleef maar rondjes zwemmen en wij hoorden vanuit de verte een bootje aankomen. wij tjibbe roepen, maar hij komt nooooit terug zonder stok dus toen ook niet.
dan maar naar de visser roepen dat er een hond aan t zwemmen is, hij hoorde ons natuurlijk niet over zn buitenboord motortje heen.

maar goed om een lang verhaal kort te maken.. wij hoorden POK, tjibbe verdween onder de boot :N: ...

en kwam vervolgens onder de boot uit gezwommen, zag zn stok en kwam helemaal vrolijk weer naar ons toe.. gooit de stok voor mn vriend zn voeten neer: "nog een keer baas??"
ik ben toen echt 10 jaar ouder geworden! ik zag t al helemaal voor me, hond in de schroef.. bah krijg nog de rillingen als ik dr aan denk....

[lieke]

Met Cody een keer met een colliewandeling bij 't Leesten. Ik was net aangekomen op de parkeerplaats, Kyra sprong uit de auto, Cody had ik aan de riem vast terwijl ik bukte om Lyndie uit de wagen te tillen (zij springt nooit zelf in of uit de auto) en op dat moment trok Cody de riem uit mijn handen en nam de benen.
Die parkeerplaats is vlak langs een 80km weg en hij rende dwárs door het stukje bos richting dat de provinciale weg scheidde van de parkeerplaats. Hij bleef maar rennen langs de weg terwijl de auto's langs raasden :N: .
Godzijdank schoot hij de weg niet op maar het duurde minstens 10 minuten (10 uur in mijn beleving) voor we hem weer te pakken hadden. En al die tijd waren Kyra en Lyndie braaf bij de auto blijven wachten.
Grijze haren heb ik die dag gekregen, zo verschrikkelijk bang was ik.

En één keer vreselijk bang geweest met één van mijn katten. In die tijd woonde ik in het centrum van Arnhem, vlak bij de spoorlijn. Mijn katten kwamen uiteraard nooit buiten want ik woonde ook één hoog op een flat. Maar mijn dikke rooie Ramses was uit het slaapkamerraam gevallen/gesprongen. Uren hebben een vriendin van me en ik gezocht tot we, doodsbang, bij de spoorlijn gingen zoeken. Hoorden we een gemiauw en zat hij áchter het hek bij de spoorlijn. Ik ben helemaal gek van angst geworden en heb mezelf door meters brandnetels geworsteld en heb (hoe weet ik nog niet) het hek uit de grond getrokken om Ramses in zijn nekvel te grijpen.

[miekmiek]

o jakkes, dat doet me denken aan die keer dat er bij ons ingebroken was. ik had toen nog geen honden maar wel twee katten. heel de achterdeur lag aan diggelen en mijn katten nergens te bekennen. liep ik daar jankend door de achterbuurt waar ik toen woonde, te rammelen met een bakje kattensnoepjes. uiteindelijk zaten ze allebei doodsbang weggekropen onder het bed.

[_Jules_]

Toen James een kat zag...terwijl ik de andere kant opkeek..een sprintje nam en toen brak zn lijn...en hij rende heel hard door met een stukje lijn nog aan zn tuig, richting de weg.
Ik keihard JAAAMEEEEES geroepen en meneer stopte gelukkig

[corason del perro]

Met Odin goddank nog niets.

Jola is ook wel eens bijna onder een auto gerend nadat ze in een onverwacht moment een vriend achterna rende die we uit aan het zwaaien waren.

Maar het ergst geschrokken ben ik toen we langs een huis van "bekende" liepen die kennelijk een jackrussel hadden. En mijn moeder even een praatje ging maken met die man. Jola vriendelijk op dat hondje afliep maar die daar dus op zijn zachts gezecht niet van gedient was en Jola meteen naar haar keel vloog, waarop zei als reactie binnen een sec met dat beestje stond te schudden :N: Als reactie schreeuwde de hele familie in koor Jolaaa los en het beesie was meteen weer los gelukkig. De eigenaar zei alleen maar ach misschien leert die daar eens van

Het moge duidelijk zijn dat Jola dus niet meer bij kleine (vreemde) hondjes komt! Het hondje heeft het trouwens zonder al teveel schade overleeft alleen hoorde ik een week later dat het arme dier dus wel uren bloedend in haar mandje heeft gelegen omdat niemand zich geroepen voelde om het arme dier even na te kijken. (ze had 2 gaatjes in haar nek)

[Hailfall]

Wat een erge verhalen zeg

Ik ben me een keer rot geschrokken toen Kuda het ijs opliep (ze had haar balletje op het ijs laten rollen) het begon alleen al te dooien, dus het ijs was wat dunner. Ze stond midden op de vijver en toen.. krak.. ze liep heel snel naar mij toe.. krak krak.. en toen zag ik haar zo door het ijs zakken.. gelukkig (!) was ze vlak bij de kant en heeft de rest kunnen zwemmen maar ik heb zo'n schrik gehad. We zijn daarna met zijn 2en gelijk naar huis gegaan en hebben onder een dekentje gelegen.

Onze vorige hond precies hetzelfde.. zag eenden en rende naar beneden om de eenden weg te jagen, eenden ging op het ijs en de hond erachter aan.. maar zij schoof door naar het gedeelte waar GEEN ijs meer was en plons zo het water in. Kon ik op het ijs (wat heel dun was) haar eruit halen.. :N:

[Rami]

Toen ik nog in het centrum woonde en op de fiets naar m'n werk ging. Straat uit, hoek om en grote winkelstraat + trambaan oversteken. Hoor ik ineens achter me getoeter, remmen, de tram die belt. Kijk ik achterom, loopt Billy achter me aan! :N:
Bleek dat hij mijn spoor had gevolgd. Mijn vriend was samen met Bill (met de auto) thuis gekomen op het moment dat ik net weg was gefietst. En terwijl hij dus rustig met Billy naar de voordeur dacht te lopen, ging Bill mij achterna.

Ik zal nooit het gezicht vergeten van mijn vriend die keihard aan kwam rennen. Hij had ook het getoeter en de bel van de tram gehoord.
Gelukkig kwam Bill met de schrik vrij...

[Yai]

Jeetje! Dit zijn allemaal van die verhalen die je hoopt nooit zelf mee te maken.

Nou voor mij is het makkelijk wanneer ik het meest ben geschrokken. Gisteren op het station.

Ben wel eens eerder heel erg geschrokken, maar viel uiteindelijk allemaal heel erg mee. Ik had Boris toen nog maar 3 maanden. Ik was hem op een grasveld (speciaal voor honden) aan het uitlaten. Hij zag toen heel in de verte een boxer van ongeveer even oud waarmee hij vaak speelde. Opeens rent hij naar die boxer toe. Maar het was een heel eind en het baasje van die boxer was net van plan naar huis te gaan en had Boris niet zien aankomen. Die loopt dus richting grote weg, busbaan, fietspad etc. Ik zag toen al van alles mis gaan. Maar het viel reuze mee. Ik had Boris geleerd om bij het stoepje te gaan zitten en godzijdank deed hij dat helemaal uit zichzelf! Ontzettend braaf zat hij daar op het stoepje te wachten totdat ik bij hem was en hij verder zou mogen lopen naar die boxer om te spelen.

[StormenRoxy]

vorig jaar zomer lieten we tjibbe een keer zwemmen in het losloopgebied hier vlakbij, t was mooi weer dus t kon prima.
vriend gooit stok, tjibbe zwemt erachteraan maar kon m door de schittering van het water niet meer vinden. bleef maar rondjes zwemmen en wij hoorden vanuit de verte een bootje aankomen. wij tjibbe roepen, maar hij komt nooooit terug zonder stok dus toen ook niet.
dan maar naar de visser roepen dat er een hond aan t zwemmen is, hij hoorde ons natuurlijk niet over zn buitenboord motortje heen.

maar goed om een lang verhaal kort te maken.. wij hoorden POK, tjibbe verdween onder de boot :N: ...

en kwam vervolgens onder de boot uit gezwommen, zag zn stok en kwam helemaal vrolijk weer naar ons toe.. gooit de stok voor mn vriend zn voeten neer: "nog een keer baas??"
ik ben toen echt 10 jaar ouder geworden! ik zag t al helemaal voor me, hond in de schroef.. bah krijg nog de rillingen als ik dr aan denk....

dat is eng he...
zo iets een keer gezien bij zee we waren bij zee en mensen waren met een hond aan het s pelen het was eb...
wij liepen op een soort pier en die mensen maar gooien ...
was die arme ook zijn balletje kwijt.. maar wet steeds verder de zee ingesleurd... die mensen roepen maar hij hoorde het niet meer...
en hij zwom maar verder en verder... naar een keiharde fluit van mijn zwager draaide hij zich uiteindelijk om om terug te zwemmen... het dier wat totaal uitgeput toen ie op land was... die mensen zijn zich rot geschrokken...

[Veronique & Kyra]

Dat was toen Kyra denk ik een paar maanden oud was.

Mijn vader was bij ons thuis met zijn motor. Ik was hem aan het uitzwaaien toen Kyra ineens tussen mijn benen door schiet achter mijn vader aan. Die had niets in de gaten, ik roepen: Kyra Kyra, maar mevrouw had bananen in haar oren en die zag alleen mijn vader rijden. Ik daar weer achteraan (op mijn sokken) gerend al roepend.
Mijn vader ging de bocht om, Kyra nog steeds erachter aan, maar daarna was mijn vader weer een bocht door en dat had Kyra niet in de gaten, dus toen ging ze iets langzamer rennen kijkend waar ze heen moest. Gelukkig kon ik haar toen te pakken krijgen.

Gelukkig wonen wij in een rustige buurt, maar wil er niet aan denken als er een auto aan gekomen was, ze liep namelijk echt midden op de weg.

Het moet wel een heel raar gezicht zijn geweest, eerst een man op de motor, daar achter een hond en daar achter ik op mijn sokken, maar pff het heeft me een hartverzakking gekost.

[_Jules_]

Jules liep pas ook weg toen het zo hard regende.. ze ging onder het hek van het hondenveld door en rende zo naar huis..toen ze net bij de deur was, kwam er een auto om de hoek rijden...ze was net op tijd :N: :N: Woon op een hoek en je ziet geen auto's aankomen..Voortaan neem ik dus dr favoriete speeltje mee, dan loopt ze niet weg

[tekkel]

Toen mijn vorige tekkeltje op de hei werd gegrepen door twee Ieren en een Greyhound. Ik zag die drie honden in de verte speurend rondlopen, dacht nog 'wat een eng roedeltje eigenlijk', en voor ik er erg in had hadden ze m'n tekkeltje in het vizier en met een paar grote sprongen hadden ze haar te pakken. Ik heb geschreeuwd en geschopt en kon haar op een gegeven moment optillen. Eén van die Ieren beet nog in m'n elleboog, gelukkig had ik een waxjas aan en hield ik er alleen wat blauwe plekken aan over.
Op dat moment kwamen de baasjes, een echtpaar, aangewandeld. Die hadden niets gezien van wat er was gebeurd. "Tsja, als je je hondje optilt, dan gaan ze happen".....
Mijn tekkeltje had een heel klein gaatje in haar nek, verder gelukkig niets. Toen die honden plus baasjes uit het zicht waren heb ik haar weer neergezet, en ze wandelde doodgemoedereerd verder: heeft daar helemaal niets kwa angst of zo aan overgehouden.

[-Gaby-]

Toen de riem knapte van de hondagressieve stafford van mijn zus en hij in volle vaart een veld over stak om zich op een labradorreu te storten. Ik piste zo'n beetje in mijn broek op dat moment. Gelukkig kon mijn zwager plots héél hard rennen en griste hij Zappa er zo af.

[Gerrie]

Toen ik Luna net een week had, met haar door de hei liep en uit een bospaadje ineens twee mechelse herders op haar afgestormd kwamen die haar zo tegen de grond kwakten Luna op haar rug in het zand en die herders bleven maar blaffen, grommen, bijten en boven op haar springen... Baasjes kwamen van honderden meters aangerend, fluiten, roepen, hielp allemaal niets, die honden gingen echt niet naar hun baasjes Toen ze ze eindelijk aangelijnd hadden, bleef er één uitvallen naar Luna. Ik was me rot geschrokken en kon geen woord uitbrengen en die vrouw zei alleen: Och, er is toch niets gebeurd? Achteraf kon ik me wel voor mijn kop slaan dat ik niet iets heb terug gezegd, maar op dat moment wilde ik alleen Luna daar maar weg hebben.

En ik weet dat herder-eigenaren er vaak een hekel aan hebben als dit gezegd wordt, maar sindsdien vind Luna herdertjes toch echt minder leuk dan andere honden... Zelfs de herderpup bij de hondencursus (puppycursus en vervolgcursus werden tegelijkertijd en naast elkaar gegeven) werd echt aangeblaft (en niet op een vriendelijke manier) toen die alleen maar met een andere pup een beetje ruw aan het spelen was...

[corason del perro]

En ik weet dat herder-eigenaren er vaak een hekel aan hebben als dit gezegd wordt, maar sindsdien vind Luna herdertjes toch echt minder leuk dan andere honden... Zelfs de herderpup bij de hondencursus (puppycursus en vervolgcursus werden tegelijkertijd en naast elkaar gegeven) werd echt aangeblaft (en niet op een vriendelijke manier) toen die alleen maar met een andere pup een beetje ruw aan het spelen was...

Weet je zeker dat je nog met mij wilt wandelen vrijdag (heb ook een stom herdertje hoor)