Nou ja, wát een vraag zeg! Die is maf
Heb vroeger wel geregeld mot gehad met een vent die zijn honden volgens de "natuurlijke roedelregels" opvoeden. Dat hield in dat hij ze altijd los liet lopen, corrigeerde door ze door elkaar te schudden en weet ik wat nog meer.
Wij hadden in die tijd nog onze Labrador en die kon het, zacht gezegd, niet zo goed vinden met zijn honden.
Überhaubt met de meeste honden niet trouwens, ze was als pup zijnde door ongeveer elke hond gegrepen die ze tegen kwam en daar word je niet bepaald sociaal van.
Wij hielden haar altijd keurig netjes vast en lieten haar alleen even loslopen als er geen andere honden in de buurt waren. Bovendien kende iedere hondeneigenaar ons, dus als er iemand zag dat wij met Dribbel los liepen werd er even gefloten zodat wij Dribbel konden aanlijnen (ze was bang voor andere honden en ging er niet naar toe) en was er niks aan de hand.
Maar deze vent kwam altijd expres met zijn honden naar ons toegelopen en gaf altijd commentaar, we moesten haar los laten, we moesten het haar zelf uit laten vechten en weet ik het wat nog meer.
Een keer was ik in de voortuin bezig, Dribbel lag braaf naast mij op het stoepje te genieten van het zonnetje. Ze was toen al oud, was aan het eind van haar leventje. Hij kwam langs met zijn honden, Dribbel bleef eerst braaf liggen maar 1 van zijn honden liep onze tuin in en dus Dribbel's erf op. Dribbel vliegt op en duikt vol op die hond, klemt vast. Ik stuur haar weg. Dribbel had niks, maar de hond van die vent (een Chow) had een gaatje in zijn oor, in zijn tong (zal ie zelf wel gedaan hebben waarschijnlijk) en miste wat bontjas. Man liet ons sindsdien wel met rust.