Zou het toch aan mij liggen...

[Sprokkeltje]

Soms word ik echt aangekeken of ik gek ben, de manier waarop ik over mijn hondjes praat..alsof het kinderen zijn.

Herkennen jullie dat ook?

Misschien komt het ook omdat mijn man en ik al dik 5 jaar bezig zijn met ivf-icsi en na 4 miskramen en 1 vroeggeboorte, alsnog geen kindertjes hebben. We zijn hiermee gestopt en staan inmiddels op de wachtlijst van kindje adopteren uit Ethiopie.

Onze hondjes zijn ons gezin. Ze staan voorop! Ik werk 25 uur in de zorg. Ik mag mijn hondjes meenemen naar mijn werk (woonbegeleidster bij mensen met een lichamelijk en verstandelijke beperking). Dat doe ik niet, want dan ben ik meer met hen bezig dan met de bewoners.

Meestal werk ik savonds of snachts. Mijn man werkt 4 dagen 36 uur, de hondjes zijn dan op zijn langst 2 a 3 uur alleen. Mocht ik vergadering hebben, of toevallig een dagdienst door de week, gaan mijn mopseflopjes naar mijn ouders, daar staan mijn paarden ook. Nu met Stamper komt mijn moeder even naar ons, als ik weg moet voor mijn werk, totdat mijn man thuis is.

Gisteren zou ik na een ochtenddienstje naar een collegaatje gaan. Cody, Sprokje en Stampje waren bij mijn ouders. Maar mijn moeder belde dat ze onverwachts moest gaan werken (taxi) en mijn pa was ook weg. Aangezien Stamper nog maar 15 weken is, wil ik die niet te lang alleen laten nog. (ze kan al een uurtje samen in de bench met sprokkel als ik boven bezig ben, maar als er niemand in de buurt is, durf ik dat nog niet).

Ik bel mijn collegaatje af en zij was echt beledigd. Dat ik voor mijn hondjes een afspraak afzeg.. Is dat zo raar dan?

Is het zo vreemd dat ik oppas regel voor mijn hondjes?


Is het traar dat ik me verheug om naar mijn hondjes toe te gaan als ik ergens ben waar ze niet naar toe mee kunnen?

Oja, vakanties zijn voor mij een hel. Ze gaan niet mee. We gaan meestal naar warme landen en zwemmen veel in zwembaden. Overigens camperen we in een tent, nou dat is natuurlijk noiets voor mopsjes. En Cody piept de boel bij elkaar op vakantie.

Na 3 dagen heb ik heimwee naar mijn honden. Vreienden van ons vinden zdat zo vreemd.

Ligt dat nou aan mij..ben ik zo overdreven gek op mijn hondjes? Of hebben jullie dat ook??

[-Gaby-]

Ik herken het wel dat ik super gek ben op mijn honden, maar ik ga niet met ze om als 'mijn kindjes'. Je zult mij geen dingen horen zeggen als "Kijk eens wat mamma voor lekker botje voor jullie heeft?" Ik zeg wel afspraken af als Rhodin anders te lang alleen zou zitten of ik neem Rhodin gewoon mee. Mensen die mij uitnodigen weten dat ze indirect Rhodin ook uit nodigen. En we proberen vakanties te plannen waarbij de hond gewoon mee kan, dat vind ik ook wel zo gezellig.

Mijn zus heeft ook moeite gehad met zwanger worden en ik merkte bij haar wel hetzelfde wat jij omschrijft. Ze zag haar hond soms echt een beetje als een kindje had ik het idee. Ik hoop in elk geval dat het allemaal goed gaat met de adoptieprocedure, het lijkt me niet makkelijk voor je wat je allemaal hebt meegemaakt als je zo graag kinderen wilt!

[Hilde]

Ik vind het helemaal niet raar dat je een afspraak voor ze afzegt of een afspraak verkort. Ik zeg zo vaak iets af voor Beau omdat hij anders heel lang alleen moet zitten of heel lang met mijn ouders. En wat Gaby noemt herken ik ook, als iemand mij uitnodigt, dan nodig je indirect ook Beau uit. Sommige mensen hebben mij nog nooit zonder hem gezien

[Ineke]

Ik weet niet of het er mee te maken heeft dat wij (hoogstwaarschijnlijk) ook geen kinderen kunnen krijgen, maar ik kan wel heel boos en verdrietig worden als mensen niet begrijpen hoe belangrijk de honden voor ons zijn.
Het zijn niet onze kinderen in die zin dat we ze niet als honden behandelen, maar ze zijn wel verschrikkelijk belangrijk voor ons.
Ik ga toch ook niet tegen mensen zeggen dat ik niet begrijp waarom ze zo gek zijn op hun kinderen?

[Argos]

Ik herken dit ook helemaal.

Argos gaat elke dag met mij mee naar mijn werk en als ik op visite ga probeer ik hem zo vaak mogelijk mee te nemen. Hij zit wel eens 1 of 2 uurtjes alleen thuis maar dan ben ik nooit ver van huis. Hooguit boodschappen doen of op bezoek bij de buren.

Als ik op vakantie ga en ik zie hem een paar dagen niet krijg ik ook heimwee. Ik laat de vakantie er niet door verpesten, maar ik mis hem verschrikkelijk.

Als ik op zaterdag moet werken blijft hij vaak bij mijn vriend thuis, maar dan vind ik de dag ontzettend kaal zonder mijn hondje

[Sprokkeltje]

Hihi..ik noem mezelf geen mama, das net weer een straatje te ver..

Maar ik koop me suf aan speelgoed voor ze. Echt ze hebben een bak waar je u tegen zegt.
En ik vind het heerlijk om verschillende tuigjes te kopen. En dan bedoel ik echt tuigjes, geen kleren ofzo...ze zijn wel gewoon hond.

Als er eentje wat heeft, race ik naar de dierenarts, voor vaak onbenullige dingen. Dan denk ik later, dat had ik ook zelf wel kunnen oplossen. Bv een vies oogje.

Ben blij dat jullie ook afspraken verkorten of verzetten voor de honden. Kijk in dit geval is Stamp nog maar 15 weken. Als ze ouder is dan mogen ze best een paar uur alleen zitten. Maar ze moet gewoon elke 2 uur plassen. Dan moeten ze naar buiten kunnen.

Vorige maand mei ben ik mijn mopsje Kaya verloren, ze had bultjes en moesten weggehaald worden. Ze was nog maar 5 jaar oud, hartstilstand tijdens de operatie.

Echt waar ik dacht dat ik gek werd...
Heb gejankt, gehuilt, gekrijst..nog erger dan bij mijn miskramen (vroeggeboorte uiteraard niet).

Ze was mijn meissie..met alle gebreken die ze had, patella luxatie, luchtwegvernauwing..enz enz..was herplaatsertje, wisten van de gebreken. HAd haar vanaf dat ze4 maanden was. En toen zijn we toevallig het ziekenhuiswereldje ingerolt. Dus zij en Cody waren onze houvast, steun en toevarlaten in ons stille verdriet.

Ik herken dat ok hoor, als ze ons uitnodigen, komen we met zijn allen hahahahah...alleen als ik weet dat mensen dat oke vinden hoor..

[Sprokkeltje]

Ik weet niet of het er mee te maken heeft dat wij (hoogstwaarschijnlijk) ook geen kinderen kunnen krijgen, maar ik kan wel heel boos en verdrietig worden als mensen niet begrijpen hoe belangrijk de honden voor ons zijn.
Het zijn niet onze kinderen in die zin dat we ze niet als honden behandelen, maar ze zijn wel verschrikkelijk belangrijk voor ons.
Ik ga toch ook niet tegen mensen zeggen dat ik niet begrijp waarom ze zo gek zijn op hun kinderen?

Dit bedoel ik eigenlijk te zeggen idd.

[Sprokkeltje]

Ik herken dit ook helemaal.

Argos gaat elke dag met mij mee naar mijn werk en als ik op visite ga probeer ik hem zo vaak mogelijk mee te nemen. Hij zit wel eens 1 of 2 uurtjes alleen thuis maar dan ben ik nooit ver van huis. Hooguit boodschappen doen of op bezoek bij de buren.

Als ik op vakantie ga en ik zie hem een paar dagen niet krijg ik ook heimwee. Ik laat de vakantie er niet door verpesten, maar ik mis hem verschrikkelijk.

Als ik op zaterdag moet werken blijft hij vaak bij mijn vriend thuis, maar dan vind ik de dag ontzettend kaal zonder mijn hondje

Precies, alleen gaan wij vaak toch een dag of wat eerder naar huis, omdat ik zo graag naar de honden terug wil. En mijn ouders proberen me dan telefonisch nog over te halen om de vakantie vol te maken omdat het goed gaat. Dat wil wel eens werken. Ze zijn daar in super goede handen.


Ik verheug me altijd na een dienst werken op de hondjes. Ben blij om ze weer te zien. Als ik dagdienst heb in het weekend, dan is mijn man vrij, dan ga ik weer wel met een gerust hart werken.

[Sprokkeltje]

Ik vind het helemaal niet raar dat je een afspraak voor ze afzegt of een afspraak verkort. Ik zeg zo vaak iets af voor Beau omdat hij anders heel lang alleen moet zitten of heel lang met mijn ouders. En wat Gaby noemt herken ik ook, als iemand mij uitnodigt, dan nodig je indirect ook Beau uit. Sommige mensen hebben mij nog nooit zonder hem gezien

Ikke met mijn mopseflopsjes...Cody nemen we niet altijd mee, die kan nogal jatten (eten) en daar is niet iedereen van gedient (en als Co eten ziet, is hij niet meer te houden, of dat nou op een aanrecht is, op een tafel of in de prullebak )

[_Jules_]

Mensen vinden mij ook raar.. ik praat veel over mijn honden, doe veel samen met ze. Het liefst neem ik ze overal mee naar toe, dat vinden andere alleen niet zo leuk. En nu ben ik ook vreemd omdat ik in mn eentje op vakantie ga met de honden haha.

[_Leonie]

Mensen vinden me nu al raar en heb nog niet eens een hond. Waarom naar hondenshows kijken en op zo'n forum zitten? Das toch niks aan?

[Rami]

Ik ben juist blij dat mijn honden honden zijn en geen kinderen.
Laatst zei iemand (die ik verder niet goed ken maar die ons wel vaak met de honden ziet lopen): 'Het zijn echt jullie kindjes'. En mijn: 'Nee, het zijn echt onze honden", niet helemaal snapte geloof ik.
Ik houd zielsveel van mijn honden, ze zijn een heel belangrijk deel van mijn leven, ik doe mijn stinkende best om ze een fijn hondenleven te geven (en doe dat ook graag), maar ik zie ze niet als kinderen.
Maar goed, ik heb dan ook geen (onvervulde) kinderwens, dat scheelt misschien wel?

[Danoontje powerrr]

Ik ben juist blij dat mijn honden honden zijn en geen kinderen.
Laatst zei iemand (die ik verder niet goed ken maar die ons wel vaak met de honden ziet lopen): 'Het zijn echt jullie kindjes'. En mijn: 'Nee, het zijn echt onze honden", niet helemaal snapte geloof ik.

Haha, herkenbaar.

Ik zie ze zeker niet als kindjes en zou ook heerlijk op vakantie kunnen zonder ze.
Maar ik herken het onbegrip van mensen wel.
Het niet kunnen komen in puppytijd was inderdaad not done evenals het verzoek mijn pup even geen aandacht te geven.
Sommige mensen zijn hier serieus boos om geworden.
Het zindelijk maken zonder het neusje in de plas te duwen snapten ze ook al niet.
En dan met oudejaar...mijn oppas kon niet oppasen.
Van familie mocht ik de hond toen alleen meenemen, als ik hem de hele nacht in de de tuinschuur zou laten.
Het vroor ook nog eens. Dat ze dat überhaupt vòòrstelden..
Maar ja, hoe leg je zulks uit?

[EschaenStefanie]

Ik zie mijn hond niet als mijn kind, maar ik houd wel heel veel van haar. Zou haar ook nooit zomaar in een pension doen en als ik zonder haar op vakantie ga zou ik haar missen.
Laatst had ik het erover met mijn schoonfamilie. Mijn vriend gaat een weekje toeren op de motor en toen vroegen ze of ik mee ging. Ik zei nee, want dan zit mijn hond alleen of bij mijn ouders en ze is mijn verantwoordelijkheid. Ze keken me eerst aan alsof ik gek was, maar daarna kreeg ik een duim omhoog dat dat toch wel bijzonder was en verantwoordelijk.
Zou haar denk ik ook veel te erg missen, en anders zit ze een dag thuis ('s ochtends beginnen met toeren, 's avonds thuis) ik begin er niet aan.. Misschien 1 dagje maar daar blijft het bij.
Nee dan ga ik liever lekker naar het strand met de honden dan dat ik ze een dag thuis laat zitten. Daar beleef ik zelfs nog meer plezier mee dan mee te gaan met mijn vriend

[Sprokkeltje]

Dat weet ik dus niet..omdat wij wel met die onvervulde kinderwens zitten.

Maar als ik mijn ouders zie, die 2 grijze keeshonden hebben, zie ik wel hetzelfde terug. Mijn moeder vooral dan. Die leeft ook in het teken van die 2.

Denk wel dat de honden hond mogen zijn bij ons. Ik laat ze lekker rauzen in het zand ( Sprokkel geniet van 'zandduiken', net als in het water, maar dan met je kop het zand in ), ze gaan nooit in bad (vind ik niet nodig), mogen los waar ze los mogen..

Alleen in speelgoed en tuigjes met riempjes sla ik door
Dat doet mijn moeder dan weer niet.

En met Stamper ben ik wel voorzichtig, daarvoor heb ik 2 puppyrennen gekocht en aan elkaar gezet. Die staan om ons terras heen. We hebben dit huis gekocht vooral voor de grote tuin (30m diep en 10 breed), puur voor de hondjes. Maar Stamper vreet alles op wat ze tegenkomt, en we hebben nog een grintpadje, dus ik was continu keitjes uit dr bek aan het halen. Er groeit nog vanalles waarvan ik niet weet of het giftig is, totdat alles eindelijk eruit is, mag ze niet alleen de tuin in. We hebben nu de ren om het terras en gedeelte van het gras gezet. Zo kan de deur open blijven en ik met een gerust hart mijn boeltje doen als de hondjes buiten zitten. Cody jumpt er overheen, die heeft er geen last van

Als je honden leuk vind, dan is het toch normaal dat je op zon forum zit?? Ook al heb je geen hond?

Ik zit vaak genoeg op een zwangerschapsforum, heb ook geen kinderen

[Sprokkeltje]

Ik zie mijn hond niet als mijn kind, maar ik houd wel heel veel van haar. Zou haar ook nooit zomaar in een pension doen en als ik zonder haar op vakantie ga zou ik haar missen.
Laatst had ik het erover met mijn schoonfamilie. Mijn vriend gaat een weekje toeren op de motor en toen vroegen ze of ik mee ging. Ik zei nee, want dan zit mijn hond alleen of bij mijn ouders en ze is mijn verantwoordelijkheid. Ze keken me eerst aan alsof ik gek was, maar daarna kreeg ik een duim omhoog dat dat toch wel bijzonder was en verantwoordelijk.
Zou haar denk ik ook veel te erg missen, en anders zit ze een dag thuis ('s ochtends beginnen met toeren, 's avonds thuis) ik begin er niet aan.. Misschien 1 dagje maar daar blijft het bij.
Nee dan ga ik liever lekker naar het strand met de honden dan dat ik ze een dag thuis laat zitten. Daar beleef ik zelfs nog meer plezier mee dan mee te gaan met mijn vriend

Dat zou ik ook hebben!!

Ow nee, aaan een pension, moet ik ook niet denken hoor...Maar bij mijn ouders zitten ze echt wel super. Ze komen daar dagelijks omdat mijn paardjes daar staan. Ze zijn daar net zo thuis als bij ons zelf.

[Mit]

Ik ben een enorme muts met die beesten. Ik noem mezelf mama, Lars is papa en mijn ouders zijn opa en oma
Ik dans met ze, ik verzin stomme liedjes die ik dan voor ze zing, ze krijgen verjaardagskadootjes...
Slaat nergens op maar ik doe het omdat ik het leuk vind. Kinderen is een groot woord (ik hou niet eens van kinderen) maar ze zijn wel erg belangrijk voor me.

[Sprokkeltje]

Kaya sliep ook altijd in bed

Heerlijk, dan lag ze met dr kopje op mijn kussen haha, dat deelden we dan maar...

Nu doe ik dat niet meer...maar meer omdat ik slaaf werd van mezelf. Bleef mijn bed verschonen 2 maal per week door al dat haar. En nu zit ik met een vlooienoorlog die ik maar niet gewonnen krijg...neeeeeehhhh niet in mijn bedje nu...(maar dat kan best nog veranderen hoor)

Mopseflopsen slapen in de bench naast het bed (alsof vlooien daarvanuit niet naar mijn bed kunnen ), totdat Stamp de hele nacht de plas op kan houden, dan verhuizen ze weer naar beneden.

[Sprokkeltje]

Ik ben een enorme muts met die beesten. Ik noem mezelf mama, Lars is papa en mijn ouders zijn opa en oma
Ik dans met ze, ik verzin stomme liedjes die ik dan voor ze zing, ze krijgen verjaardagskadootjes...
Slaat nergens op maar ik doe het omdat ik het leuk vind. Kinderen is een groot woord (ik hou niet eens van kinderen) maar ze zijn wel erg belangrijk voor me.

En als je over straat loopt, dan praat ik wel tegen ze, (huis ook uiteraard) 'das een grote plas', 'zie je dat konijntje','wat een knappe meid/knul', 'wat hebben we het warm he'...

Endan zie je mensen kijken die spoort niet...

Mwah..ik zing ook liedjes op mijn paard, als er iets aankomt wat eng is, dan krijg ik mijn ademhaling onder controle waar een paard erg op reageert. Word ik ook gek op aangekeken.

[Hilde]

Je moet mensen mij af en toe zien aankijken, als ik dan met Beau in het park ben en als hij roept als ik hem kom.. Krijgt hij eerst een snoepje terwijl ik heel blij 'Ohja, hè, ja hè lieve poepsefloeps! Ben jij zo'n schattug beagletje ja? Jááá! Oeh kroeliewoelie' zeg en dan ook met z'n oren wapperen Haha, het kan me niet zoveel schelen wat iedereen daarvan denkt hoor, Beau vind het iig geweldig, die wordt helemaal blij als ik dat doe met een lief stemmetje.. Die vindt het gewoon heerlijk dat hij die aandacht krijgt.

Mijn moeder zegt altijd dat ik gek ben als ik in zo'n kroelbui ben en dat Beau dan om me heen springt (het liefst met zijn flostouw of balletje/kong in de mond) en dan tik ik hem gewoon op zijn lichaam. Met één vinger en daar wordt hij helemaal dol van. Ach, bij een gekke hond hoort een gekke baas, hè

Mensen vinden me nu al raar en heb nog niet eens een hond. Waarom naar hondenshows kijken en op zo'n forum zitten? Das toch niks aan?

Mijn vriendinnen wéten niet eens dat ik op dit forum zit. Ze vinden forums voor oude wijven en daar doe je dus niet aan. Als ik ze vertel dat ik bezig ben met een boek lezen over dat en dat training.. Dan kijken ze me echt zo aan van Oh-my-god. Zelfs het meisje dat samen met haar vlinderhondje veel doet, weet niet eens dat honden blaffen met een reden

[Sprokkeltje]

Ik til Sprokkel vaak op tijdens een wandeling om hem een dikke knuffel te geven...En dan zeg ik, ow wat ben je toch een lekkere vent he.... Mijn lekkere kroelbeer...En dan geef ik m een paar dikke kussen op zijn snuit..

Als je m ziet, meestal een stukje tong uit zijn bek (zal wel te lang zijn, altijd een cm steekt eruit), ik zou m bijna opvreten als ie dan zo naar me kijkt met dat tongetje en dat ondeugende smoeltje.



(met Kaya het blonde mopsje wat vorige maand overleden is)

[Naima]

Mensen denken gewoon graag in hokjes. Je hebt geen kinderen maar wel honden en dan zijn dat dús je kinderen. Mijn broertje leeft samen met een man, dan 'moet' er volgens de buitenwereld ook een mannetje en een vrouwtje zijn binnen de relatie. Ik heb een relatie met een donkere man dús zal hij me wel bedriegen en hij slaat me uiteraard ook dagelijks Vind ik lekker

Je houdt duidelijk heel veel van je honden en ze hebben zo te lezen een heerlijk leven. Is helemaal niets mis mee

[Sprokkeltje]

Mensen denken gewoon graag in hokjes. Je hebt geen kinderen maar wel honden en dan zijn dat dús je kinderen. Mijn broertje leeft samen met een man, dan 'moet' er volgens de buitenwereld ook een mannetje en een vrouwtje zijn binnen de relatie. Ik heb een relatie met een donkere man dús zal hij me wel bedriegen en hij slaat me uiteraard ook dagelijks Vind ik lekker

Je houdt duidelijk heel veel van je honden en ze hebben zo te lezen een heerlijk leven. Is helemaal niets mis mee

Daar heb je helemaal gelijk in hoor!!! Dat mensen in hokjes denken..

Wij gaan dus adopteren uit Ethiopie...Mijn schoonma 'nou dan weet je wel wat je in huis haalt'....Tuurlijk...uhhh wat dan???????
Of, 'waarom geen blank kind adopteren, dat wordt niet gepest op school'.


Tuurlijk hoor..

Het is vaak of zwart of wit. Iets tussen in bestaat niet.

Vind jou Django echt zo scheetje heeee

[Moos]

Ik regel afspraken, zonder de honden, wel zoveel mogelijk om de honden heen inderdaad. Ook omdat ik alleen met ze ben, en 28 uur werk, dus als ik vrij ben laat ik ze zo min mogelijk alleen. Uurtje of 3 wel hoor, maar niet meer. Ik heb ook weleens afspraken afgezegd omdat een hond opeens ziek werd, maar ik moet zeggen dat mensen dat (tot nog toe haha) eigenlijk altijd wel snappen dan.

Mijn kinderen zijn ze niet, zo voelt het ook niet voor me. Ze zijn wel 1 van de belangrijkste onderdelen van mijn leven En ja, ik praat ook tegen ze , maar niet in de zin van "kom eens bij mama", en oetsiekoetsie woordjes doe ik ook niet echt aan haha. Ik praat meer korte zinnetjes, als ik zie dat ze het warm hebben ofzo zeg ik "warm he meiden?" tegen ze. En als ze duidelijk lol hebben roep ik iets van "leuk he zo wandelen!". Dat soort dingetjes

[Lin-C]

Ik ben een enorme muts met die beesten. Ik noem mezelf mama, Lars is papa en mijn ouders zijn opa en oma
Ik dans met ze, ik verzin stomme liedjes die ik dan voor ze zing, ze krijgen verjaardagskadootjes...
Slaat nergens op maar ik doe het omdat ik het leuk vind. Kinderen is een groot woord (ik hou niet eens van kinderen) maar ze zijn wel erg belangrijk voor me.

Hou op! ik herken mezelf heel erg, haha

[Valerie]

Ik zie mijn honden absoluut niet als kinderen, maar ik ben wel mama, mijn vriend is papa, mijn ouders zijn opa en oma, mn zussen tante etc.
Dan gaat het zo van "wat heb je daar gevonden? Oh wat moooooooooooooooooooooi, laat maar aan papa zien! Mooi hoor!"
Ik leg ook dingen uit als "Nee meisje nu kan je even niet spelen over een uurtje gaan we naar buiten, dan moet je nu even wachten oke?"
Maar als mensen zeggen dat het mijn kinderen zijn zeg ik, stop jij je kinderen in een bench? Neem je ze mee naar buiten aan een halsband? Nee toch?
Het zijn gewoon honden die leven als honden, dat je goed voor ze zorgt maakt ze nog geen kinderen.

[saffie]

Ik herken wel dat sommige mensen in mijn omgeving niet begrijpen waarom ik zo veel met ze bezig ben. Dat ik ze heb snappen ze nog. Dat ik graag met ze wandel snappen ze nog redelijk, maar dat ik bijvoorbeeld niet meer als vanouds met oud en nieuw de kroeg in wil sinds ik honden heb snappen sommige mensen dan weer totaal niet. Jammer dan, een andere willekeurige vrije dag ga ik gerust met ze de kroeg in, gezellig, maar tijdens oud en nieuw ben ik thuis bij de honden.
Ik zie ze niet als mijn kinderen (heb ook geen kinderwens). Een vriendin maakte laatst een quasi-grappige opmerking over 'surrogaatkindjes' en dat kon ik niet bepaald waarderen

[Frederiek]

Oh, ik muts ook aardig wat af met Hades en m'n vriendin ook. Onze ouders zijn inderdaad opa en oma en we roepen ook regelmatig 'ga maar even naar je moeder/mem/mama' als iemand druk bezig is en meneer geknuffeld wil worden. De kat is z'n zus . Neemt niet weg dat we 'm totaal niet als kind zien, maar het praat wel lekker. 'Oh, poppedruifje, ga dat botje maar even aan mama laten zien!' En tijdens het wandelen klep ik ook lekker tegen 'm in onzinnige babytaal. 'Ho bollie, moeje nie je pootje zo in de riem verstrikken he knurftebolletje .' Zal me verrekken wat anderen daarvan vinden, ik vind 't leuk en Hades protesteert niet. Weet hij veel. Die is allang blij dat hij vrolijke aandacht krijgt. Volgens mij geniet hij enorm van al het getrut en hij zou 't heus niet leuk vinden als we daar opeens me op zouden houden . Er wordt wel eens om gegrinnikt, maar iedereen die ons een beetje kent weet wel dat het gewoon gedol is, dat we 'm niet als ons 'echte' kind zien maar dat het wel lekker tut bij gebrek aan een echt kind. Ach, zolang hij met een blij bekkie en een hoop geknüdel op ons getut reageert vind ik het allemaal meer dan prima .

[jacq1970]

Ik vind dat niet raar hoor, het meeste van mijn tijd gaat ook naar de hondjes en ook die van mij mogen niet telang alleen zijn dus ik zou hetzelfde gedaan hebben als dat jij hebt gedaan...afbellen en andere afspraak maken, of collega naar mij laten komen.
Alleen als ik op vakantie ben dan mis ik mijn honden dus niet... ze zitten prima en het gaat prima dus dat is echt mijn tijd, maar zodra ik thuis ben moeten ze wel direkt opgehaald worden want ze horen gewoon bij mij als ik thuis ben.

[Sprokkeltje]

Ben blij dat ik niet de enige ben die dit heeft..

Ben ik toch niet helemaal van een andere planeet