Vanmiddag had ik wat crackers meegenomen, en was die al lopende op aan het eten. Op een gegeven moment waren de dames erg braaf, en als beloning deel ik mijn crackers met ze. Moest ze wel even eerst in mijn mond in kleinere stukjes kauwen natuurlijk
Dus nou ja, ik 'kraak de cracker', haal een stukje uit mijn mond, en stop dat in Saars bekkie.
En ergens tussen dat "haal een stukje uit mijn mond", en "stop dat in Saars bekkie" kwam er een mevrouw de bocht om gelopen
Kreeg toch een wat vreemde blik toegeworpen 
Vind dat altijd wel grappig, dat soort momentjes waar je zelf eigenlijk niet eens meer bewust bij nadenkt, maar wat voor anderen best, ehm, apart, kan lijken. Ik heb ook weleens gehad dat ik net uitgebreid aan Vera stond uit te leggen "dat die kleine eendjes baby'tjes zijn, en dat die heeel lief zijn, en dat we niks gaan doen naar een baby eendje he?", en er opeens iemand achter me bleek te staan
Is toch helemaal niet gek. Ik lul Elmo de oren van zijn kop af. 
" En dan sta je op en draai je je om, blijkt het dat er iemand voorbij komt gewandeld.... 
. Nou, laat ze maar lekker denken hoor!
doe je dat echt?
