Heeft jouw hond ooit al eens iemand gebeten?

[ranetje]

Er worden nogal wat eisen gesteld aan honden.

Ze moeten binnen rustig zijn en niet reageren op de andere levende wezens in huis.
Ze moeten zich van het kleinste kind al alles laten welgevallen.
Ze mogen niet grommen
Ze mogen niet bijten.
Buiten moeten ze gehoorzaam zijn en komen op de eerste afroep.
Soms zelfs nog liefst van het jongste al lopende kind dat ook al opdracht krijgt om hem uit te laten.
Op straat moeten ze aangelijnd en wel, recht op een andere hond aflopen als de baas naar A wil en er vanaf die kant op hetzelfde stoepje een hond met baas van A af komt. En dan moeten ze zich "netjes gedragen", tenminste .............. zo dat wij het netjes vinden.
Zelf zouden ze even wat meer ruimte hebben genomen, maar dat vindt de baas niet nodig ............
Ze mogen zich niet meer honds gedragen, ze mogen hun eigen taal niet meer spreken.
Als ik na ga hoe vaak het goed gaat met honden, wat zijn het dan eigenlijk geweldige beesten.
Maar ik vraag me serieus af of je de bijtdrempel nog hoger kunt leggen.

Ik ken een hond die op zijn donder kreeg omdat hij gromde (dus waarschuwde) naar het kind.
Dat op zijn donder krijgen ging behoorlijk hard en de hond begreep ................ hij mocht niet grommen.
De keer daarna beet hij direct, want hij mocht niet grommen.
Soms roepen we het over onszelf af.
Zelfs hun beten zijn vaak niet bedoeld om schade op te leveren, maar als waarschuwing.
Alleen beschermt ons velletje niet zo goed tegen tanden als hun vacht

Mijn honden hebben tot nu toe nog nooit iemand gebeten.
Maar 100% garantie kan ik ook niet geven.
Het zijn en blijven honden.

[Hanneke2]

En alle katten dan die uit het niets je een flinke pets kunnen geven met die loeischerpe nagels? Moeten die volgens Veenmug dan ook maar uit de maatschappij? Of paarden die ook flink kunnen bijten of schoppen? Ook maar uit de maatschappij? Of is dat opeens allemaal minder erg terwijl die verwondingen behoorlijk zijn?
Hoe langer ik hierover nadenk, hoe meer ik me verbaas dat van honden níets wordt getolereerd maar van heel veel andere dieren algemeen geaccepteerd is.

Een van onze katten heeft een keer het zoontje (2 jaar oud) van een vriendin te grazen genomen, dat hele gezichtje lag aan alle kanten open, verschrikkelijk en ik hoop zoiets nooit meer mee te maken. Gelukkig geen ogen beschadigd en hij heeft nu jaren later 1 klein littekentje.

Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om die kat af te laten maken (hij beet of krabde anders nooit, mijn kinders konden alles met hem doen en hij liet het altijd zielstevreden toe, was echt 'het' poezenvriendje van de kinderen, en het was ook echt de 1e en laatste keer dat hij zoiets deed). Maar gek genoeg kwam de suggestie van afmaken ook niet in mijn vriendin op, en bij niemand die het verhaal hoorde.

Terwijl, als het een hond geweest was, zelfs een kleine hond, het om de een of andere vreemde reden een ander verhaal geweest was. Ik ken legio fretten en konijnen die wel eens een winkelhaakje in hun (kinder)baas bijten, verzorgpony's hebben wel eens een slechte bui en het desbetreffende tienermeisje een blauwe schouder, maar honden, honden mogen niet bijten. Ze mogen vaak niet eens grommen of een lipje optrekken, terwijl ze in tegenstelling tot andere dieren, veel duidelijker en veel uitgebreider waarschuwen.

Bizar is het.

[Jaap*]

Er worden nogal wat eisen gesteld aan honden.

Ze moeten binnen rustig zijn en niet reageren op de andere levende wezens in huis.
Ze moeten zich van het kleinste kind al alles laten welgevallen.
Ze mogen niet grommen
Ze mogen niet bijten.
Buiten moeten ze gehoorzaam zijn en komen op de eerste afroep.
Soms zelfs nog liefst van het jongste al lopende kind dat ook al opdracht krijgt om hem uit te laten.
Op straat moeten ze aangelijnd en wel, recht op een andere hond aflopen als de baas naar A wil en er vanaf die kant op hetzelfde stoepje een hond met baas van A af komt. En dan moeten ze zich "netjes gedragen", tenminste .............. zo dat wij het netjes vinden.
Zelf zouden ze even wat meer ruimte hebben genomen, maar dat vindt de baas niet nodig ............
Ze mogen zich niet meer honds gedragen, ze mogen hun eigen taal niet meer spreken.
Als ik na ga hoe vaak het goed gaat met honden, wat zijn het dan eigenlijk geweldige beesten.
Maar ik vraag me serieus af of je de bijtdrempel nog hoger kunt leggen.

Ik ken een hond die op zijn donder kreeg omdat hij gromde (dus waarschuwde) naar het kind.
Dat op zijn donder krijgen ging behoorlijk hard en de hond begreep ................ hij mocht niet grommen.
De keer daarna beet hij direct, want hij mocht niet grommen.
Soms roepen we het over onszelf af.
Zelfs hun beten zijn vaak niet bedoeld om schade op te leveren, maar als waarschuwing.
Alleen beschermt ons velletje niet zo goed tegen tanden als hun vacht

Mijn honden hebben tot nu toe nog nooit iemand gebeten.
Maar 100% garantie kan ik ook niet geven.
Het zijn en blijven honden.

Precies, en goed verwoord
We verwachten er zó veel van, en als het goed gaat is dat onze verdienste vinden we.
Maar als het fout gaat zien we onze eigen inbreng en (te) hoge verwachtingen ineens niet meer lijkt het vaak

[Hanneke2]

Blijkbaar voor sommigen onduidelijk. Mijn huis, mijn kind en mijn hond die zonder enig signaal uit zijn mand komt en het 2 meter van de mand verwijderde kind grijpt. Dan moet ik de hond nog een kans geven met het risico dat een volgende aanval ernstiger gevolgen heeft. Echt niet daar is mijn kind mij te kostbaar voor.

Mvg Veenmug

Maar ik begrijp niet dat je dat met je 40 jaar hondenervaring niet aan zag komen. Je kent je hond toch?

Plus dat ik niet snap dat je blijkbaar niet de onderste steen boven hebt gehaald om erachter te komen wat de hond triggerde. Kwam het kind bij zijn bak in de buurt, had hij het al sowieso niet op dat kind en zag hij zijn kans schoon, schrok hij wakker en was het redirectie, kreeg hij een pijnscheut/steek van een insect/weet ik wat en was het redirectie, en ga zo maar door.

*JUIST* om herhaling te voorkomen bij dezelfde of een andere hond, ga je in zo'n geval toch je hersenen lopen pijnigen om het 'waarom' helder te krijgen?

En als je dat zo goed als mogelijk lukt, DAN kan je in alle redelijkheid besluiten of een hond kan blijven of herplaatst moet of zelfs ingeslapen. Vind ik.

[Daisy@]

Vorige week trok Spike zijn lip op.
Deze domme trut was met de furminator bezig. We waren nét terug van vakantie, Spike was doodversleten en verrekte van de pijn. Maar natuurlijk, vrouwtje moest even met dat ding aan de slag.
Dan kán ik doorgaan, zodat hij nog meer verrekt van de pijn, kán hem straffen omdat hij z'n tanden liet zien.

Maar kan ook gewoon stoppen en accepteren dat hij dood en doodmoe was en behoorlijk pijn had.
Dát dus gedaan.
Wat in vredesnaam had hij anders moeten doen om te laten weten dat hij pijn had???? Ik weet het niet.
Weet wel dat hij me echt niet zomaar zou bijten, ben er ook niet van onder de indruk van zijn tanden.

En ik merk en zie echt wel verschil als hij dit zou doen omdat hij mij de baas wil zijn of zoals in deze situatie dat hij behoorlijk pijn had. Moet ik hem dan straffen? Echt niet.
Moet ik oppassen als ik kinderen en andere mensen over de vloer heb als hij zoveel pijn had toen. Ja, mijn verantwoording om te zorgen dat mens en dier veilig zijn/rust hebben.

Spike is 9, heeft standaard pijnstilling. We waren een week naar het bos geweest. Best veel gelopen, niet té lang achter elkaar, maar iedere keer kleinere rondjes. Voor hem was het best inspannend zo'n week, maar genoten heeft hij wel!
Ik weet ook, uit ervaring, dat ik hem rustig kán krijgen als het nodig is om wat te doen als hij pijn heeft. Maar dat is me met borstelen echt niet waard.

[Elizabeth]

Ik ben wel eens gebeten, groot woord, naar mij gehapt tijdens het borstelen. De ander heeft toen ik haar net had mijn vinger opengehaald toen ik iets wilde afpakken, ik was zo'n reactie niet gewend bij mijn vorige hond.

[Hilde]

Arie heeft zelfs nog nooit gegromd of een lip opgetrokken.

Dat telt niet, want Arie is een goedsul.

[nana]

Heel triest dat je 40 jaar honden kunt hebben en dan nog zo rigide staan in je interpretatie van het gedrag van je hond.
Helaas zie je deze houding steeds meer en krijg je als eigenaar soms niet eens de tijd om uit te zoeken wat er gebeurt is en
waarom.
Gedrag begrijpen en verklaren is geen vergoeilijken maar je kunt je lering eruit trekken en maatregelen nemen om herhaling
te voorkomen. Het eigen aandeel bekijken is kennelijk sommige mensen te pijnlijk of onmogelijk...veel gemakkelijker schuif het op de hond en klaar.

[bouvierpoedel]

Heb een beetje het gevoel dat fokkers moeten selecteren op zachte sullige inschikkelijke niet snel bijtende hondjes.
Die daarnaast ook nog gefokt zijn op kindvriendelijheid en ingefokt menselijk sociaal en moraal gevoel hebben.
Leuke en gezellige bankhangers die met iedereen goed door de deur kunnen.
En nog meer van dat soort blablablabla,
Soort van zombie's met een aan en uit knop die gewoon de hele dag de bench in kan pleuren en er alleen uitgehaald worden om het baasje te plezieren als het hem uitkomt.
En waarom.??????????????
Om al die honden eigenaren te plezieren die zo nodig een hond moeten hebben maar de ballen verstand hebben en ook nog te beroerd zijn om zich in te lezen.

[ranetje]

Blijkbaar voor sommigen onduidelijk. Mijn huis, mijn kind en mijn hond die zonder enig signaal uit zijn mand komt en het 2 meter van de mand verwijderde kind grijpt. Dan moet ik de hond nog een kans geven met het risico dat een volgende aanval ernstiger gevolgen heeft. Echt niet daar is mijn kind mij te kostbaar voor.

Mvg Veenmug

Maar ik begrijp niet dat je dat met je 40 jaar hondenervaring niet aan zag komen. Je kent je hond toch?

Plus dat ik niet snap dat je blijkbaar niet de onderste steen boven hebt gehaald om erachter te komen wat de hond triggerde. Kwam het kind bij zijn bak in de buurt, had hij het al sowieso niet op dat kind en zag hij zijn kans schoon, schrok hij wakker en was het redirectie, kreeg hij een pijnscheut/steek van een insect/weet ik wat en was het redirectie, en ga zo maar door.

*JUIST* om herhaling te voorkomen bij dezelfde of een andere hond, ga je in zo'n geval toch je hersenen lopen pijnigen om het 'waarom' helder te krijgen?

En als je dat zo goed als mogelijk lukt, DAN kan je in alle redelijkheid besluiten of een hond kan blijven of herplaatst moet of zelfs ingeslapen. Vind ik.

Ik denk dat ik de oorzaak ook vreselijk graag had willen weten.
Niet om te vergoe(i)lijken maar om te achterhalen of ik iets gemist heb aan signalen.
Het voorval heb ik niet gezien, weet niet hoe de hond precies reageerde, dus het is best mogelijk dat het verwijderen van de hond op welke manier dan ook de enige juiste beslissing was.
Daar ga ik dus niet over "oordelen".

[ranetje]

Natuurlijk
Je kunt honden en kinderen ook permanent scheiden.
Door een kennel, door overplaatsing of hoe dan ook.

Was Trojka van je zus of van je ouders?
En woonde je zus bij je ouders?

Ik heb niet gezien wat er gebeurde bij een eigen hond met een eigen kind.
Ik oordeel daar dus niet over, want ik wéét niks.

[Caro.]

Maar ik begrijp niet dat je dat met je 40 jaar hondenervaring niet aan zag komen. Je kent je hond toch?

Plus dat ik niet snap dat je blijkbaar niet de onderste steen boven hebt gehaald om erachter te komen wat de hond triggerde. Kwam het kind bij zijn bak in de buurt, had hij het al sowieso niet op dat kind en zag hij zijn kans schoon, schrok hij wakker en was het redirectie, kreeg hij een pijnscheut/steek van een insect/weet ik wat en was het redirectie, en ga zo maar door.

*JUIST* om herhaling te voorkomen bij dezelfde of een andere hond, ga je in zo'n geval toch je hersenen lopen pijnigen om het 'waarom' helder te krijgen?

En als je dat zo goed als mogelijk lukt, DAN kan je in alle redelijkheid besluiten of een hond kan blijven of herplaatst moet of zelfs ingeslapen. Vind ik.

Ik denk dat ik de oorzaak ook vreselijk graag had willen weten.
Niet om te vergoe(i)lijken maar om te achterhalen of ik iets gemist heb aan signalen.
Het voorval heb ik niet gezien, weet niet hoe de hond precies reageerde, dus het is best mogelijk dat het verwijderen van de hond op welke manier dan ook de enige juiste beslissing was.
Daar ga ik dus niet over "oordelen".

indertijd deden we het thuis nog simpeler : trojka de setter was de liefste hond die je je kon dromen - ook met iets oudere kindertjes - maar de baby van mijn oudere zus moest ze niet, daar deed ze ook lelijk naar als die te dicht bij haar mand in de buurt kwam.

dus wat doe je dan? gewoon maken dat die baby daar niet meer komt en klaar is kees. en dat terwijl mijn ouders helemáál niet van het hond-vergoelijkende type waren, alleen werd er vroeger nog nuchter gedacht, dat lijkt tegenwoordig niet meer te kunnen, alles onder het moto van de veiligheid .

Wij hadden vroeger thuis een soort boerenfox-achtig stronteigenwijze reu rondlopen die niets pikte.
Zo was hij eens weggelopen (de 100ste keer) en ik ging hem achterna en pakte hem bij zijn halsband en 'happp' daar had ik 'm te pakken.
Ik zal een jaar of 9 of 10 geweest zijn, huilen natuurlijk..... nou, mijn ouders deden nergens moeilijk om hoor 'tja, de volgende keer pak je hem maar niet meer bij zijn halsband en roep je hem gewoon'
Mijn ouders waren helemaal geen 'poezelige' hondenliefhebbers die de hond voor de kinderen stelden, absoluut niet zelfs, maar dat viel allemaal onder doodnormaal hondengedrag en moest je dan simpelweg maar niet meer doen.

[Veenmug]

Blijkbaar voor sommigen onduidelijk. Mijn huis, mijn kind en mijn hond die zonder enig signaal uit zijn mand komt en het 2 meter van de mand verwijderde kind grijpt. Dan moet ik de hond nog een kans geven met het risico dat een volgende aanval ernstiger gevolgen heeft. Echt niet daar is mijn kind mij te kostbaar voor.

Mvg Veenmug

Maar ik begrijp niet dat je dat met je 40 jaar hondenervaring niet aan zag komen. Je kent je hond toch?

Plus dat ik niet snap dat je blijkbaar niet de onderste steen boven hebt gehaald om erachter te komen wat de hond triggerde. Kwam het kind bij zijn bak in de buurt, had hij het al sowieso niet op dat kind en zag hij zijn kans schoon, schrok hij wakker en was het redirectie, kreeg hij een pijnscheut/steek van een insect/weet ik wat en was het redirectie, en ga zo maar door.

*JUIST* om herhaling te voorkomen bij dezelfde of een andere hond, ga je in zo'n geval toch je hersenen lopen pijnigen om het 'waarom' helder te krijgen?

En als je dat zo goed als mogelijk lukt, DAN kan je in alle redelijkheid besluiten of een hond kan blijven of herplaatst moet of zelfs ingeslapen. Vind ik.

Ik denk dat ik de oorzaak ook vreselijk graag had willen weten.
Niet om te vergoe(i)lijken maar om te achterhalen of ik iets gemist heb aan signalen.
Het voorval heb ik niet gezien, weet niet hoe de hond precies reageerde, dus het is best mogelijk dat het verwijderen van de hond op welke manier dan ook de enige juiste beslissing was.
Daar ga ik dus niet over "oordelen".

Zal proberen de situatie duidelijk te maken. Ik sta in de kamer en mijn zoontje toen ca. 1 1/2 jaar oud loopt van mij naar zijn moeder in de keuken. Daarbij loopt hij zoals ik al schreef op een 2 meter langs de hondenmand waarin de hond ligt te kijken. Zonder ook maar een enkel voor mij herkenbaar signaal schiet hij zijn mand uit en grijpt mijn zoontje ter hoogte van zijn billen (gelukkig nog luiersdragend zodat de schade blijkt achteraf beperkt blijft tot wat blauwe plekken). Omdat ik in de buurt sta kan ik snel ingrijpen en de hond in zijn nekvel te grijpen en hem naar buiten te brengen. Mijn vrouw ziet alles ook gebeuren. Overleg wat nu. We kunnen niet uitsluiten dat zoiets nooit weer zal gebeuren met misschien ernstiger gevolgen en menen op grond hiervan de beslist niet lichtzinnige beslissing te moeten nemen om de hond te laten inslapen.

Mvg Veenmug

[Maxine]

Zal proberen de situatie duidelijk te maken. Ik sta in de kamer en mijn zoontje toen ca. 1 1/2 jaar oud loopt van mij naar zijn moeder in de keuken. Daarbij loopt hij zoals ik al schreef op een 2 meter langs de hondenmand waarin de hond ligt te kijken. Zonder ook maar een enkel voor mij herkenbaar signaal schiet hij zijn mand uit en grijpt mijn zoontje ter hoogte van zijn billen (gelukkig nog luiersdragend zodat de schade blijkt achteraf beperkt blijft tot wat blauwe plekken). Omdat ik in de buurt sta kan ik snel ingrijpen en de hond in zijn nekvel te grijpen en hem naar buiten te brengen. Mijn vrouw ziet alles ook gebeuren. Overleg wat nu. We kunnen niet uitsluiten dat zoiets nooit weer zal gebeuren met misschien ernstiger gevolgen en menen op grond hiervan de beslist niet lichtzinnige beslissing te moeten nemen om de hond te laten inslapen.

Mvg Veenmug

Maar waarom kies je dan voor inslapen en niet voor herplaatsen? Wat was het argument dat jullie heeft overtuigd dat het beter was voor de hond om hem een spuitje te geven in plaats van hem te laten adopteren door iemand zonder kinderen?

[Caro.]

Zal proberen de situatie duidelijk te maken. Ik sta in de kamer en mijn zoontje toen ca. 1 1/2 jaar oud loopt van mij naar zijn moeder in de keuken. Daarbij loopt hij zoals ik al schreef op een 2 meter langs de hondenmand waarin de hond ligt te kijken. Zonder ook maar een enkel voor mij herkenbaar signaal schiet hij zijn mand uit en grijpt mijn zoontje ter hoogte van zijn billen (gelukkig nog luiersdragend zodat de schade blijkt achteraf beperkt blijft tot wat blauwe plekken). Omdat ik in de buurt sta kan ik snel ingrijpen en de hond in zijn nekvel te grijpen en hem naar buiten te brengen. Mijn vrouw ziet alles ook gebeuren. Overleg wat nu. We kunnen niet uitsluiten dat zoiets nooit weer zal gebeuren met misschien ernstiger gevolgen en menen op grond hiervan de beslist niet lichtzinnige beslissing te moeten nemen om de hond te laten inslapen.

Mvg Veenmug

Ik snap ook niet waarom je niet voor herplaatsing hebt gekozen?

Overigens had ik 15 jaar geleden een hond (11 jaar gehad) die vreselijk lief was. Totdat ze op een dag schijnzwanger werd en alles aanviel wat in een cirkel van zo'n 2 meter van haar mand kwam.
Dit kwam dus door haar schijnzwangerschap. Ze heeft medicijnen gekregen, daarna hebben wij haar laten steriliseren (castreren) en het probleem was over.

Ook dit was schrikken toen, maar er was een hele duidelijke oorzaak die ook verholpen kon worden.

[Fin]

Wij hadden vroeger thuis een soort boerenfox-achtig stronteigenwijze reu rondlopen die niets pikte.
Zo was hij eens weggelopen (de 100ste keer) en ik ging hem achterna en pakte hem bij zijn halsband en 'happp' daar had ik 'm te pakken.
Ik zal een jaar of 9 of 10 geweest zijn, huilen natuurlijk..... nou, mijn ouders deden nergens moeilijk om hoor 'tja, de volgende keer pak je hem maar niet meer bij zijn halsband en roep je hem gewoon'
Mijn ouders waren helemaal geen 'poezelige' hondenliefhebbers die de hond voor de kinderen stelden, absoluut niet zelfs, maar dat viel allemaal onder doodnormaal hondengedrag en moest je dan simpelweg maar niet meer doen.

Dat was nog de goede oude tijd toen kinderen kinderen waren en geen halfgodjes.

[M@scha]

Hier hebben beide honden nooit gebeten. Arie heeft zelfs nog nooit gegromd of een lip opgetrokken, Kira 1 keer een ienieinie grommetje in haar 9 -jarige leven. Dan heb ik over hun reactie naar mensen want daarin hebben ze een zeer hoge bijtdrempel. Zij vinden mensen niet bedreigend, m.n. Arie ziet alles als spel en aandacht en leuk. Over andere honden gaan we het maar niet hebben

nu ik dit lees moet ik bekennen dat lola ook 1x naar mij gegromd heeft. toen had ze (geen idee hoe) de haak van sams autotuig om haar achillespees. hij kon geen kant op. toen die eraf ging was ze minder blij

[Jacintha]

Jep, Anouk mij al meerdere malen, alle keren uit angst agressie tijdens onweer of vuurwerk als ik haar uit een situatie wilde halen waar ze mogelijk gevaar kon lopen (uit een televisiekast bijvoorbeeld) of wilde aanlijnen om dit soort situaties te voorkomen.

1 keer heeft ze de DA gebeten, mens d'r eigen stomme schuld, ik waarschuwde haar meerdere malen dat ze Anouk beter op de grond kon laten staan voor de behandeling (was een vervangster) van haar brandwond/schaafwond. Anouk was namelijk door een wildrooster gezakt en had daar zo'n nare wond aan over gehouden aan haar voorpoot die behandeld moest worden. Anouk wil echter bij de DA niet op de tafel staan of liggen, ze heeft maar vetrouwen in 1 DA maar die was ziek die dag. Deze DA bleef maar doorzetten en toen beet Anouk haar in haar duim, ze mocht blij zijn dat het alleen haar duim was en een schampschot.
Ze wilde haar trouwens ook geen snuitbandje om doen maar gilde daarna wel moord en brand, stom mens

[Frysian Beer]

Beer bijt niet...



Beer bijt niet en als hij bijt is het uit speelsheid of het gaat echt per ongeluk.

[Hanneke2]

Jep, Anouk mij al meerdere malen, alle keren uit angst agressie tijdens onweer of vuurwerk als ik haar uit een situatie wilde halen waar ze mogelijk gevaar kon lopen (uit een televisiekast bijvoorbeeld) of wilde aanlijnen om dit soort situaties te voorkomen.

1 keer heeft ze de DA gebeten, mens d'r eigen stomme schuld, ik waarschuwde haar meerdere malen dat ze Anouk beter op de grond kon laten staan voor de behandeling (was een vervangster) van haar brandwond/schaafwond. Anouk was namelijk door een wildrooster gezakt en had daar zo'n nare wond aan over gehouden aan haar voorpoot die behandeld moest worden. Anouk wil echter bij de DA niet op de tafel staan of liggen, ze heeft maar vetrouwen in 1 DA maar die was ziek die dag. Deze DA bleef maar doorzetten en toen beet Anouk haar in haar duim, ze mocht blij zijn dat het alleen haar duim was en een schampschot.
Ze wilde haar trouwens ook geen snuitbandje om doen maar gilde daarna wel moord en brand, stom mens

Dat is ook echt een hele domme actie van die DA.

Mijn honden kunnen niet op die tafel, klaar. Jack niet omdat hij zomaar opeens de paniek in kan schieten en ik neem het risico niet dat hij van die tafel lazert en een goeie poot breekt, en Lilo kan gewoon niet opgetild, ook niet door mij (ja thuis tijdens spelen, maar niet in een andere omgeving) dan schiet ze in de stress.

Op de grond laten ze zich prima behandelen, en al mijn drie DA's (het is een combi-praktijk) gaan dus braaf op de knieën voor mijn honden.

[Hera]

Ja, Tony heeft een keer in mijn gezicht gehapt. Ik boog over hem heen (dom) en hij schrok ervan. Het was niet hard, ik had geen wondjes oid.

[Hera]

Oh en Hera (Mechelaar) hapt mensen die te dicht voorbij lopen of mensen die de weg vragen en dan weer weglopen na. Daar heeft ze eens iemands mouw kapot mee getrokken :N:

[basje]

Conan heeft nog nooit naar mij gegromd. Wel naar mijn man. Na een operatie moest hij uit de auto getild en dat deed zeer. Begrijpelijk dus. Hij is lief naar de kleinkinderen, na alles eigenlijk. Maar ik geef hem altijd de ruimte als hij zich terug wil trekken van de drukte en leer mijn kleinkinderen niet zo maar naar hem toe te gaan. Trouwens geen van mijn honden die ik heb gehad heeft ooit gebeten.

[Veenmug]

En over 40 jaar hondenervaring: theoretisch kan dat over 4 honden gaan. Woeptiedoe, wat een ervaring!

Spijt me. Jij schijnt mij te kennen. Kan jou me "helaas" niet voor de geest halen.

Mvg Veenmug

[Ilse met haar witte]

van de 5 honden die ik nu heb : nee, niemand.

vlammetje (hovawart) en flurk (herder) vroeger : ja, verschillende keren - telkens in een situatie waarbij hier iemand onaangekondigd het erf opkwam.
dat kan dus niet niet meer, alles zit op slot.

Kun jij dat er niet uit trainen?

[Ilse met haar witte]

Mijn hond bijt geen hond. Ze kan zich prima manouvreren tussen dominante teven en reuen terwijl ze zelf ook de dominante teef uit kan hangen. Als een dominante soortgenoot te ver gaat weet ze die prima op zijn plaats te brengen zonder dat er bloed vloeit, prachtig om te zien hoe zij zich effectief sociaal weet aan te passen aan elk soort van hond.

"De mensch" benadert zij waarschijnlijk hetzelfde, alleen snappen wij het niet. Ze heeft nog nooit iemand gebeten en zal dat alleen doen als er echt nood aan de man is. Dat is mede de reden dat wij voor dit ras hebben gekozen en zij vervult haar rol prachtig zonder training.

[Veenmug]

Nee, wij kennen elkaar niet Veenmug. Maar de 40 jaar die jij een paar keer hebt aangehaald zegt mij erg weinig. In 40 jaar kun je enorm veel ervaring opdoen. Maar ook betrekkelijk weinig. Alleen het aantal jaren vind ik niet echt een graadmeter.

Ter aanvullende info: ouderlijk huis 5 honden. Zelf 4 honden. Na het beschreven incident meer dan 15 jaar geen hond. Daarna 2xretriever (Golden en Labrador) GG1 en KNJV-B, MAP-B. 1e prijs MAP-B Maasvlakte. Nu Engelse Springer Spaniel africhtcertificaat, jachtgeschiktheidscertificaat, veldwerkkwalificatie. Gevraagd als keurmeester bij Workingtest Spaniels en NOJG-Jachthondenproef.
Mochten er nog vragen zijn graag bereid tot antwoord.

Mvg Veenmug

Ps.De retrievers en de springer mochten ook nog doen waar ze voor na "tig" jaren selectie bestemd waren: praktijkjacht.

[Maxine]

Nee, wij kennen elkaar niet Veenmug. Maar de 40 jaar die jij een paar keer hebt aangehaald zegt mij erg weinig. In 40 jaar kun je enorm veel ervaring opdoen. Maar ook betrekkelijk weinig. Alleen het aantal jaren vind ik niet echt een graadmeter.

Ter aanvullende info: ouderlijk huis 5 honden. Zelf 4 honden. Na het beschreven incident meer dan 15 jaar geen hond. Daarna 2xretriever (Golden en Labrador) GG1 en KNJV-B, MAP-B. 1e prijs MAP-B Maasvlakte. Nu Engelse Springer Spaniel africhtcertificaat, jachtgeschiktheidscertificaat, veldwerkkwalificatie. Gevraagd als keurmeester bij Workingtest Spaniels en NOJG-Jachthondenproef.
Mochten er nog vragen zijn graag bereid tot antwoord.

Mvg Veenmug

Ja, ik heb nog een vraagje. Eigenlijk een herhaling want op deze vraag had je de vorige keer niet geantwoord:

Zal proberen de situatie duidelijk te maken. Ik sta in de kamer en mijn zoontje toen ca. 1 1/2 jaar oud loopt van mij naar zijn moeder in de keuken. Daarbij loopt hij zoals ik al schreef op een 2 meter langs de hondenmand waarin de hond ligt te kijken. Zonder ook maar een enkel voor mij herkenbaar signaal schiet hij zijn mand uit en grijpt mijn zoontje ter hoogte van zijn billen (gelukkig nog luiersdragend zodat de schade blijkt achteraf beperkt blijft tot wat blauwe plekken). Omdat ik in de buurt sta kan ik snel ingrijpen en de hond in zijn nekvel te grijpen en hem naar buiten te brengen. Mijn vrouw ziet alles ook gebeuren. Overleg wat nu. We kunnen niet uitsluiten dat zoiets nooit weer zal gebeuren met misschien ernstiger gevolgen en menen op grond hiervan de beslist niet lichtzinnige beslissing te moeten nemen om de hond te laten inslapen.

Mvg Veenmug

Maar waarom kies je dan voor inslapen en niet voor herplaatsen? Wat was het argument dat jullie heeft overtuigd dat het beter was voor de hond om hem een spuitje te geven in plaats van hem te laten adopteren door iemand zonder kinderen?

[Veenmug]

Nee, wij kennen elkaar niet Veenmug. Maar de 40 jaar die jij een paar keer hebt aangehaald zegt mij erg weinig. In 40 jaar kun je enorm veel ervaring opdoen. Maar ook betrekkelijk weinig. Alleen het aantal jaren vind ik niet echt een graadmeter.

Ter aanvullende info: ouderlijk huis 5 honden. Zelf 4 honden. Na het beschreven incident meer dan 15 jaar geen hond. Daarna 2xretriever (Golden en Labrador) GG1 en KNJV-B, MAP-B. 1e prijs MAP-B Maasvlakte. Nu Engelse Springer Spaniel africhtcertificaat, jachtgeschiktheidscertificaat, veldwerkkwalificatie. Gevraagd als keurmeester bij Workingtest Spaniels en NOJG-Jachthondenproef.
Mochten er nog vragen zijn graag bereid tot antwoord.

Mvg Veenmug

Ja, ik heb nog een vraagje. Eigenlijk een herhaling want op deze vraag had je de vorige keer niet geantwoord:

Zal proberen de situatie duidelijk te maken. Ik sta in de kamer en mijn zoontje toen ca. 1 1/2 jaar oud loopt van mij naar zijn moeder in de keuken. Daarbij loopt hij zoals ik al schreef op een 2 meter langs de hondenmand waarin de hond ligt te kijken. Zonder ook maar een enkel voor mij herkenbaar signaal schiet hij zijn mand uit en grijpt mijn zoontje ter hoogte van zijn billen (gelukkig nog luiersdragend zodat de schade blijkt achteraf beperkt blijft tot wat blauwe plekken). Omdat ik in de buurt sta kan ik snel ingrijpen en de hond in zijn nekvel te grijpen en hem naar buiten te brengen. Mijn vrouw ziet alles ook gebeuren. Overleg wat nu. We kunnen niet uitsluiten dat zoiets nooit weer zal gebeuren met misschien ernstiger gevolgen en menen op grond hiervan de beslist niet lichtzinnige beslissing te moeten nemen om de hond te laten inslapen.

Mvg Veenmug

Maar waarom kies je dan voor inslapen en niet voor herplaatsen? Wat was het argument dat jullie heeft overtuigd dat het beter was voor de hond om hem een spuitje te geven in plaats van hem te laten adopteren door iemand zonder kinderen?

Nog afgezien of iemand een hond uit het asiel zou nemen met het etiket(tenzij je dit bewust verzwijgt) heeft een kind gebeten. Ik persoonlijk echt niet.Wilden het risico van een nieuwe onverwachte aanval op kind of volwassene niet bij een ander leggen. Langer in huis houden was ook geen optie.

Mvg Veenmug

[Maxine]

Nog afgezien of iemand een hond uit het asiel zou nemen met het etiket(tenzij je dit bewust verzwijgt) heeft een kind gebeten. Ik persoonlijk echt niet.Wilden het risico van een nieuwe onverwachte aanval op kind of volwassene niet bij een ander leggen. Langer in huis houden was ook geen optie.

Mvg Veenmug

Er zijn al vaak honden geplaatst die al eens iemand hebben gebeten. Het is gewoon een kwestie van een juist nieuw baasje te zoeken voor de hond.
En ik kan me niet voorstellen dat een goed dierenasiel zo iets zou verzwijgen.
In Genk heeft een hond dan weer geluk dat er geen hond wordt ingeslapen dus krijgen ze van ons alle tijd en training die ze nodig hebben om te zoeken naar een nieuw thuis.
Dat je de hond niet langer in huis wou houden begrijp ik echter wel. Maar omdat ik weet dat zo'n hond (die overigens maar één keer heeft gebeten) ook gelukkig kan zijn in een nieuwe omgeving waarin hij zorgvuldig begeleid wordt zou ik dan weer eerder kiezen voor de hond af te staan aan een asiel waar ze hem geen spuitje zouden geven.
Ik bedoel, uit jou post leed ik af dat de hond voor dat bijt-incident niet agressief was. Er belandden wel ergere gevallen in het asiel die ook nog goed zijn terecht gekomen.

Ik ben niet van plan ruzie te zoeken met eender wie hier, maar wou gewoon even mijn standpunt omtrent deze situatie kwijt. Wat gebeurd is, is gebeurd. De hond is ingeslapen dus vind ik het ook niet nodig om nog verder erover te doordrammen.

Dank je voor de verduidelijking, Veenmug.

-Max-