Net even een stuk gefietst met Vera, Saar in het mandje achterop. En dan verbaast het me elke keer weer hoe laks sommige mensen reageren die zelf ook met een hond lopen. Zo ook net weer dus. Wij komen over een lange rechte weg aangefietst, dus je hebt, zeg, een minuut of 5 om te gaan bedenken wat je gaat doen als passerende hondenbaas. Het is niet zo dat we opeens de bocht om kwamen zetten ofzo
Ik wilde net gaan roepen (ondertussen al fietsende op bijna looptempo) "kunt u die lijn even op slot zetten!" als mevrouw ook doorkrijgt dat ze zelf ook een probleem heeft met pak 'm beet 35 kilo hond aan een flex, als hondjelief niet "rustig he" doet, en ze grijpt dus met haar vrije hand het lint van de flex beet. Toen fietsen wij langs, viel hondje "rustig he" flink uit, en was het maar goed dat de flex vast werd gehouden, want nu miste hij mijn spaken net aan.
Gezellig








