advies?

[estelle]

Ik zou een hond als Rein in de drukke omgeving waarin we nu wonen niet snel weer nemen. Het is een geweldige hond, maar lichtontvlambaar op alle fronten en helaas is de realiteit van alledag dat mensen weinig (mee)gevoel hebben bij een hond als Rein. Vorige week werd me nog, door de eigenaar van twee jonge Berner Sennenhondreuen toegebruld dat ik hem moest laten inslapen, zo agressief! Dat, terwijl zijn beide jonge reuen geen haar gekrenkt was maar ja, Rein heeft ze wel alle hoeken van het veld laten zien met een boel kabaal en grootse gebaren toen ze voor de zoveelste maal (ik heb Rein al meerdere malen op tijd bij de kraag gevat w.b. deze beide honden) in volle vaart van grote afstand naar ons toe gescheurd waren. Ik had dat (en dat gebeurt me bijna nooit) te laat in de gaten en tsja, het kon ook eigenlijk niet uitblijven dat het een keer mis zou gaan. Maar goed, Rein bezorgt me veel discussie met andere eigenaren. Gister ook weer. Ik moest langs een man met een Mechelaarreu om bij mijn auto te komen. Ik leg de honden af om de hoek en loop naar hem toe en vertel hem dat ik graag wil passeren met mijn honden en dat een van mijn honden onvriendelijk zou reageren als zijn hond naar ons toe zou komen en of hij daarom zijn hond bij zich wil houden. Die man was hierdoor absoluut not amused en vond dat als ik mijn valse honden niet kon opvoeden ik ze maar naar het asiel moest brengen. Met een hond als Rein is het leven een stuk lastiger vooral in een drukke, opgefokte omgeving als Den Haag. Helaas, want het is in veel opzichten een ideale hond, alleen wel met een boel reuenenergie.

Ik herken dat wel met Hera als ik met haar in het westen van het land bij mijn ouders ben.
Ik heb die agressieve klote hond dus is het mijn probleem en stel je voor dat men dan even een beetje rekening met mij houdt door bijv. even hun hond bij zich te houden, of door mj even ruimte te geven.
Ik loop bij mijn ouders een stuk minder ontspannen met Hera dan hier in het Noorden.
Krijg hier ook geen vervelende dingen naar mijn hoofd.

[Marion.]

Iedereen moet blijkbaar karakterloze hondjes op batterijen hebben, dát is pas makkelijk.

Ik heb helemaal geen karakterloze hondjes op batterijen. Maar wel erg makkelijke

[laeken]

Iedereen moet blijkbaar karakterloze hondjes op batterijen hebben, dát is pas makkelijk.

Ik heb helemaal geen karakterloze hondjes op batterijen. Maar wel erg makkelijke

Jij hebt een goede keuze gemaakt door jouw honden te kopen. Als jij wilde wat je hebt maar je had twee mechelaarreutjes genomen en moest dus wel de ballen even amputeren om je zin te krijgen was dat wat mij betreft behoorlijk af te keuren. Heb je niet gedaan en dus is het prima zo.

[chrico]

Een van Reins broers is kortgeleden gecastreerd (op 5 jarige leeftijd). Zijn eigenaar is helemaal in jubelstemming. Hij is veel minder fel naar andere honden en overall makkelijker te hanteren. Hij heeft het mij daarom ook warm aanbevolen. We klaagden samen weleens over de heftigheid van de beide heren.

Ik denk dat het in zijn geval dan niet eens zo slecht is. Als ik Rein zijn gedrag zo hoor is het hanteerbaar voor jou maar voor die man niet meer. Dan is het in zijn geval toch beter als hij niet anders weet dan zijn hond te laten castereren en zo verder te genieten van zijn hond? Stel, het gaat fout, goed fout. Dan zet je het verhaal bij wijze van hier neer met het resultaat dat de broer van Rein is ingeslapen vanwege zijn gedrag. Dan roept iedereen waaaaaaaaaaaaaaaaaaaat hij had toch een gedragstherapeut in de hand kunnen nemen en evt laten castereren.
Dan maakt het trekken van de pinpas ineens niets meer uit

Dat hij het jou adviseerd alsof het zaligmakend is is niet slim, zelfs dom te noemen. Maar het ligt aan de manier waarop hij het verteld. Verteld hij het vanuit zijn eigen ervaring en houd hij het bij zijn hond dan heb ik zoiets van tja, het kan. Gaat hij het stimuleren dan heb ik zoiets van gek

[smoekie]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

[laeken]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

Nee.

[alm@]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

Nee.

Ben je het er ook niet mee eens dat de ene vrouw de andere niet is?

[laeken]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

Nee.

Ben je het er ook niet mee eens dat de ene vrouw de andere niet is?

Nee.

[Fin]

Maar veel mensen kunnen een temperament als dat van Rein (en Orpa) niet waarderen.
Want ik geloof domweg niet dat een hond als Rein ontvlamt zonder reden (al mocht dat lontje best iets korter).
Maar verdraagzaamheid moet blijkbaar.
Iedereen moet blijkbaar karakterloze hondjes op batterijen hebben, dát is pas makkelijk.

Ik vind verdraagzaamheid in het drukstbevolkte stukje nederland waar ik woon wel heel erg belangrijk. En Aidan is denk ik wel bijtijds gecastreerd als het gaat om zijn gedrag naar andere honden, had hij ongecastreerd de drie jaar gepasseerd dan hadden er meer conflicten geweest met vreemde reuen. Die zijn er nu niet en dat loopt voor mij prettig en voor andere mensen ook.

Dat neemt niet weg dat ik vanwege de fysieke consequenties van castratie er geen warm voorstander van ben, maar ik vind het voor reuenagressie wel een oplossing waar best naar gekeken mag worden.

[Marie-Josée]

Ben je het er ook niet mee eens dat de ene vrouw de andere niet is?

Nee.

Zo.

[laeken]

Ben je het er ook niet mee eens dat de ene vrouw de andere niet is?

Nee.

Zo.

Het is allemaal 1 pot nat

[Bas Rouge]

Over Orpa krijg ik ook regelmatig opmerkingen. Zij is een pittige teef, maar wel op een eerlijke manier.
Honden die raar gedrag vertonen haalt ze er feilloos uit (en dan heeft zij het gedaan natuurlijk ).
Haar reacties tegenover Rein waren voor mij heel duidelijk het bewijs dat Rein een hond is die goed in zijn vel zit.

Maar veel mensen kunnen een temperament als dat van Rein (en Orpa) niet waarderen.
Want ik geloof domweg niet dat een hond als Rein ontvlamt zonder reden (al mocht dat lontje best iets korter).
Maar verdraagzaamheid moet blijkbaar.
Iedereen moet blijkbaar karakterloze hondjes op batterijen hebben, dát is pas makkelijk.

Klopt hoor, met Rein is alles prima in orde. Hij wordt ook nooit kwaad om niks, ik kan hem altijd volgen in het waarom hij reageert. Hij is volkomen normaal, is duidelijk, fair en heeft nog nooit schade gemaakt. Nog geen schrammetje, ook niet op de Boxerreu van buren die zich laatst voor de derde keer losrukte om met Rein te komen knokken. Rein zou het mij alleen wel makkelijker maken zijn spreekwoordelijke schouders wat vaker op te halen in het contact met andere honden, maar dat doet ie dus niet.

[Marie-Josée]

Het is allemaal 1 pot nat

Toch maar ten dele

[Bas Rouge]

Met een hond als Rein is het leven een stuk lastiger vooral in een drukke, opgefokte omgeving als Den Haag. Helaas, want het is in veel opzichten een ideale hond, alleen wel met een boel reuenenergie.

Ik herken dat wel met Hera als ik met haar in het westen van het land bij mijn ouders ben.
Ik heb die agressieve klote hond dus is het mijn probleem en stel je voor dat men dan even een beetje rekening met mij houdt door bijv. even hun hond bij zich te houden, of door mj even ruimte te geven.
Ik loop bij mijn ouders een stuk minder ontspannen met Hera dan hier in het Noorden.
Krijg hier ook geen vervelende dingen naar mijn hoofd.[/quote]

Ik vond de week laatst in Groningen ook weer zo'n verademing. Mooi voorbeeldje: ik parkeerde mijn auto bij de Blauwe Stad en wachtte even met de autodeur van de honden openen omdat er twee mensen aankwamen met drie honden. Ik wilde even zien welke kant zij op zouden lopen zodat ik dan de andere kant op kon. De man van het koppel zag dat blijkbaar en informeerde vanaf de waterkant welke kant ik op wilde, dan liepen zij de andere kant op. Nou... ik kon wel janken van ontroering. Iemand die ziet wat er aan de hand is en bereidwillig was om daarop in te spelen. Dat heb ik in DH dus echt nog nooit meegemaakt. Er gaat niets boven Groningen

[chrico]

Ik vond de week laatst in Groningen ook weer zo'n verademing. Mooi voorbeeldje: ik parkeerde mijn auto bij de Blauwe Stad en wachtte even met de autodeur van de honden openen omdat er twee mensen aankwamen met drie honden. Ik wilde even zien welke kant zij op zouden lopen zodat ik dan de andere kant op kon. De man van het koppel zag dat blijkbaar en informeerde vanaf de waterkant welke kant ik op wilde, dan liepen zij de andere kant op. Nou... ik kon wel janken van ontroering. Iemand die ziet wat er aan de hand is en bereidwillig was om daarop in te spelen. Dat heb ik in DH dus echt nog nooit meegemaakt. Er gaat niets boven Groningen

Grappig, ik had dat vanmiddag en je zal het niet geloven maar met een bus vol honden van een uitlaatservice. Ik kom terug richting de parkeerplaats en denk nog van ships, net het open stuk waar je nergens even je honden achter kan stoppen.
Maar de autodeur bleef dicht kom ik dichterbij zie ik dat het iemand is waar ik al een keer een aanvaring mee heb gehad omdat het geen losloopgebied is. Zegt hij heel rustig, ik zag uw wagen staan dus ik bleef maar wachten want de motor was ijskoud dus lang kon het niet meer duren. Wauw dacht ik, shocking. Dus ik van hartelijk bedankt

[malinois]

Ik vind verdraagzaamheid in het drukstbevolkte stukje nederland waar ik woon wel heel erg belangrijk. En Aidan is denk ik wel bijtijds gecastreerd als het gaat om zijn gedrag naar andere honden, had hij ongecastreerd de drie jaar gepasseerd dan hadden er meer conflicten geweest met vreemde reuen. Die zijn er nu niet en dat loopt voor mij prettig en voor andere mensen ook.
Dat neemt niet weg dat ik vanwege de fysieke consequenties van castratie er geen warm voorstander van ben, maar ik vind het voor reuenagressie wel een oplossing waar best naar gekeken mag worden.

O God, ik ben het eens met Christo
Ik vind nl. ook niet dat anderen maar te slikken hebben dat een hond om het minste als een gek tekeergaat en uitvalt, "want ja, reuentemperamentje hè".
Zo'n hond neem je maar als je in Oekitoekieland woont waar niemand anders last van je heeft. Veel mensen zijn bang voor zulke honden, daar zul je of je wilt of niet in een woonwijk rekening mee moeten houden.
En dan is Rein nog een hond die door zijn baas goed te controleren is, hoeveel van die reuen zijn dat niet?

ik ga mijn hond toch echt niet castereren omdat iemand bang voor hem zou zijn... da's dan jammer voor diegene... ze blijven bij me, maar mogen best mokken. T zal toch...
Het blijven honden en honden mokken zo af en toe, kunnen onderling niet altijd met andere honden etc.
Dat hoort bij honden.

[smoekie]

ik ga mijn hond toch echt niet castereren omdat iemand bang voor hem zou zijn... da's dan jammer voor diegene... ze blijven bij me, maar mogen best mokken. T zal toch...
Het blijven honden en honden mokken zo af en toe, kunnen onderling niet altijd met andere honden etc.
Dat hoort bij honden.

goh, ben het me je eens. ondanks dat de reu vroeger gewoon gecastreerd werd zou ikzelf nooit een reu castreren omdat "jij"(algemeen gesproken) er last van zou hebben. Ik zou er voor zorgen dat andere er geen last van zouden hebben, maar , ja maar, mocht dat wel zo zijn en zou castratie uitkomst bieden zou ik het wel doen. Zolang niemand er last van heeft dan niet, maar indien wel waarom niet. Tis dan wel weer "ten gunste" van beide

[Hanneke2]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

Nee.

Ik heb het wel een beetje gehad in dit topic, en ik blijf gewoon bij wat ik altijd al vond: niet castreren om een lul-reden en zeker niet om gedrag te veranderen. Wel castreren om medische redenen of simpelweg omdat je hond er een gelukkiger hond van wordt.

En castraten zijn niet zielig. Ja, sommige wel, maar die waren ongecastreerd bij hun rotte baas net zo zielig geweest. Of misschien zelfs nog zieliger.

Ik heb twee gecastreerde honden met een heel duidelijk eigen karakter. Ik weet natuurlijk niet hoe ze geweest waren als ze niet waren gecastreerd, want ik kreeg ze gecastreerd, maar Lilo was waarschijnlijk ook dan een pittig ding geweest wat enorm kon lellebellen met volle reuen en ook buiten schijnzwangerschappen af en toe een klein pupseltje mee naar huis probeerde te nemen.

En Jack zou met ballen in vervelende gevechten beland zijn, en had met ballen nooit de enorme vrijheid kunnen krijgen die hij nu heeft, lekker zijn eigen (om)weggetjes lopen, een miljoen keer piesen en lekker overal snuffelen, even opkijken of hij over mag steken en dan weer zijn eigen modderpaadje volgen, effe achter een spoor aansjezen en uiteindelijk Lilo en mij na een minuutje of tien weer tegenkomen op de afgesproken plek.

Kortom: ik denk dat mijn honden, en zeker Jack, niks minder of ongelukkiger zijn door hun castratie. Nog sterker: ik denk dat Jack met ballen een minder blije hond zou zijn.

En dat geldt uiteraard niet voor alle reuen, maar het is niet zwart/wit, dat roep ik steeds al. En daar laat ik het nu dan maar bij.

[estelle]

Ik vond de week laatst in Groningen ook weer zo'n verademing. Mooi voorbeeldje: ik parkeerde mijn auto bij de Blauwe Stad en wachtte even met de autodeur van de honden openen omdat er twee mensen aankwamen met drie honden. Ik wilde even zien welke kant zij op zouden lopen zodat ik dan de andere kant op kon. De man van het koppel zag dat blijkbaar en informeerde vanaf de waterkant welke kant ik op wilde, dan liepen zij de andere kant op. Nou... ik kon wel janken van ontroering. Iemand die ziet wat er aan de hand is en bereidwillig was om daarop in te spelen. Dat heb ik in DH dus echt nog nooit meegemaakt. Er gaat niets boven Groningen

Heerlijk is dat he?
Hier heb ik dat met een aantal mensen die ik dus vrijwel elke dag tegenkom. Zij hebben gewoon sociale honden, ik ben de enige die er dan loopt met een agressieve hond maar allemaal lijnen ze hun hond even aan, gaan even een stap de berm in of lopen even de andere kant op.
Andersom hou ik ook rekening met hen en dat kan dan dus in prima harmonie samen gaan.

[Caro.]

Ik vind verdraagzaamheid in het drukstbevolkte stukje nederland waar ik woon wel heel erg belangrijk. En Aidan is denk ik wel bijtijds gecastreerd als het gaat om zijn gedrag naar andere honden, had hij ongecastreerd de drie jaar gepasseerd dan hadden er meer conflicten geweest met vreemde reuen. Die zijn er nu niet en dat loopt voor mij prettig en voor andere mensen ook.
Dat neemt niet weg dat ik vanwege de fysieke consequenties van castratie er geen warm voorstander van ben, maar ik vind het voor reuenagressie wel een oplossing waar best naar gekeken mag worden.

O God, ik ben het eens met Christo
Ik vind nl. ook niet dat anderen maar te slikken hebben dat een hond om het minste als een gek tekeergaat en uitvalt, "want ja, reuentemperamentje hè".
Zo'n hond neem je maar als je in Oekitoekieland woont waar niemand anders last van je heeft. Veel mensen zijn bang voor zulke honden, daar zul je of je wilt of niet in een woonwijk rekening mee moeten houden.
En dan is Rein nog een hond die door zijn baas goed te controleren is, hoeveel van die reuen zijn dat niet?

ik ga mijn hond toch echt niet castereren omdat iemand bang voor hem zou zijn... da's dan jammer voor diegene... ze blijven bij me, maar mogen best mokken. T zal toch...
Het blijven honden en honden mokken zo af en toe, kunnen onderling niet altijd met andere honden etc.
Dat hoort bij honden.

Ze zijn hier nog bang van een vlieg bij wijze van spreken. Ik ga dus echt mijn reu ook niet castreren omdat mensen het vervelend vinden als hij uitvalt of weleens blaft aan de lijn.

Ik hou bijna overal rekening mee: ga een straatje om, loop desnoods in de blubber, lijn mijn hond altijd aan als ik een onbekende hond zie of een hond waar hij niet mee kan, ga iedere dag met de auto richting polder waar hij los kan lopen.
Maar dan zou ik hem ook nog moeten castreren omdat hij aan de lijn, in de blubber, weleens uitvalt naar een andere hond?

[smoekie]

kunnen jullie het er nu niet gewoon over eens zijn dat de ene hond de andere hond niet is.

Het is wat mij betreft meer dat de ene baas de andere niet is.

Dat ook

[Marjoleine]

Ik vind verdraagzaamheid in het drukstbevolkte stukje nederland waar ik woon wel heel erg belangrijk.

O, maar dat vind ik ook!

Alleen zijn er mensen met een kort lontje en honden met een kort lontje.
En ja, er zijn gevallen waar dat problemen kan geven, en in veel gevallen is castratie misschien een optie om zo'n hond een leuk leven te geven (omdat die bazen toch niet veranderen).

Maar als iemand zijn hond onder controle heeft, en rekening houdt met een ander, kan de rest van de wereld dan misschien iets verdraagzamer zijn?
Want honden moeten alles maar van elkaar pikken blijkbaar, maar voor mensen gaat dat niet op.

Orpa is nu loops, als ze dat in het toeristenseizoen is, berg je dan maar! :N:
Als ze een hond van een vakantieganger afsnauwt is ze vals, en bovendien mag ze drie weken niet naar buiten als het aan zulke mensen ligt
En als ze niet loops is en ze wil geen opdringerige honden aan haar lijf is ze ook niet te vertrouwen. Teven mogen niet snauwen.
Ik vraag me altijd af of dat soort bazen zelf ook zo met vrouwen omgaat.

[Youp]

Nu hou ik Puchu dus bij de meeste honden weg. Komen we hier in de buurt een leuke teef tegen en het is heel rustig, dan kan hij los spelen. Maar ik moet ogen in mijn achterhoofd hebben, want komt daar ineens een reu bij dan is het echt hommeles.
Beweging krijgt hij zat, want ik rij iedere dag naar verschillende plekken in de polder waar hij los kan. Maar contact met andere honden is er dus niet veel op een paar hele goede bekende honden na, wat teven als het heel rustig is en natuurlijk Kaya.
Dus af en toe vraag ik mezelf ook af of hij niet beter af zou zijn gecastreerd (alleen naast mijn persoonlijke bezwaren, heb ik dus het 'probleem' van Kaya en durf ik aan hun relatie niet te morrelen).

Ik denk dat Puchu genoeg contacten heeft. Volgens mij is een roedelgenoot belangrijker dan een paar keer per week spelen met andere honden. Diesel taalt bijna niet meer naar andere honden nu Zahra erbij is.

[Bas Rouge]

Ik vraag me altijd af of dat soort bazen zelf ook zo met vrouwen omgaat.

Kwam vanmorgen trouwens een aardige meneer tegen met een enórme en ongecastreerde xhollandse herderreu van laten we even eufemistisch zeggen niet de makkelijkste soort Hond komt uit een herplaatsituatie en ik moet zeggen dat hij wel al een heel end opgeknapt is, met dank aan de baas.
Afijn, baas ziet mij aankomen (loopt zelf in een zijpad) en wacht even, geeft de aangelijnde hond het commando zit. Ik roep mijn honden even bij en passeer. Vriendelijk wensen we elkaar goedemorgen toe.

Kijk, als het zó kan heb ik nul moeite met de ballen van andermans beest hoor

Zo hoort het dus. Zo deed ik het met Dapper ook.
Goedkoper en doeltreffender dan castratie. En je hoeft je hond er niet voor te snoeien.

Ik zou er wat voor geven als dat idd. altijd zo zou kunnen. Rein in de blijf en mensen met honden passeren. Iedereen een fijne wandeling. Geen probleem. Maar helaas is het mijn realiteit dat de meeste mensen hun honden niet bij zich kunnen en/of wensen te houden en ik dus altijd voor twee loop te redderen en anticiperen en nog een grote bek kan krijgen op de koop toe. Waarschijnlijk zou het een stuk eenvoudiger worden wanneer Rein gecastreerd werd maar dat is dan puur en alleen omdat anderen het fatsoen niet kunnen opbrengen mij en mijn uitstekend luisterende hond ook wat ruimte te gunnen. En dat wordt mij vele malen te gortig.

Lastig is het wel, ik kan het vaak prima hanteren maar soms word ik er zo spuugzat van en verlang dan hevig naar een enkeltje Oekitoekiland samen met mijn bovenstebestebrave Oekitoekireu.

[Moos]

Maar als iemand zijn hond onder controle heeft, en rekening houdt met een ander, kan de rest van de wereld dan misschien iets verdraagzamer zijn?
Want honden moeten alles maar van elkaar pikken blijkbaar, maar voor mensen gaat dat niet op.

Ja, honden moeten van veel bazen denk ik allemaal een soort blije speel-Labjes zijn. Beetje plaat voor de kop, en alles gezellig vinden Ik blijf me ook verbazen soms hoor. Zoals gisterenmiddag, ik liep met de honden op een grasveld (losloopgebied) aan de overkant van een sloot. Die overkant is geen losloopgebied, maar dat weerhoudt weinig mensen ervan de hond toch los te gooien daar natuurlijk Kortom, aan de overkant liep iemand met een fikse reu, groter dan Vera, die met hoge staart eens even naar ons stond te loeren. De baas roept nog "neeee!", maar daar ging de hond, in volle vaart, het pad af, brug over, grasveld over, en hop hij was zo bij ons. Even op Vera rijden, en vervolgens blijven duwen om haar tot spelen te krijgen. Nu maakt Vera dat verder niet zoveel uit, die staat erbij te kijken van "kan dit misschien weg, of blijft dit zo? ". Maar had ik daar met Moos bijvoorbeeld gelopen was ik helemaaaal niet blij geworden van een fikse reu die helemaal van de overkant al patsend naar ons toe komt gerend.
De baas van die hond zelf zag er uiteraard (!) geen problemen in. Ach ja, dat deed ie nou altijd, hij wil zooo graag spelen.

[chrico]

Iedereen moet zijn hond opvoeden, maar soms lukt het mensen gewoon beter als de scherpe kantjes eraf zijn. Dat kun je zien als falen, en dat is het wellicht ook, maar het belang van de hond staat bij mij voorop. En dat is niet ten koste van alles die klootjes behouden, maar wonen bij mensen die hem waarderen en van hem houden.

Helemaal mee eens

[Zoek stok!]

Waarschijnlijk zou het een stuk eenvoudiger worden wanneer Rein gecastreerd werd maar dat is dan puur en alleen omdat anderen het fatsoen niet kunnen opbrengen mij en mijn uitstekend luisterende hond ook wat ruimte te gunnen. En dat wordt mij vele malen te gortig.

En toch kan ik me er iets bij voorstellen. In de praktijk werkt het namelijk niet zo dat mensen hun hond bij zich houden als je je hond aanlijnt. Of vraagt of ze hun hond bij zich kunnen houden. Dan kunnen 'we' op het forum nog zo hard vinden dat dit zou moeten, maar dat helpt zo weinig. Het is niet altijd een kwestie van 'niet willen', maar ook 'niet door hebben' en 'niet kunnen'. Als Rein gecastreerd zou zijn, zouden volle reuen in ieder geval al anders op hem reageren. En dat maakt dat jij rustiger kunt lopen. Je woont nou eenmaal in een hele drukke buurt in een hele drukke streek. Woonde je in Oost-Groningen, dan was het een heel ander verhaal geweest.

Maar toch maar niet doen hoor, Rein is veel te knap om te castreren

[Emma]

In de parktijk doen die mensen de hond sowieso weg, ook nadat hij gecastreerd is.
Je hond castreren betekent niet dat je hem nu ineens wel kunt opvoeden of niet meer hoeft op te voeden. Dat staat los van elkaar.

In mijn praktijk is het vaak zo dat mensen hun castraatreu opeens veel beter kunnen handelen. Sowieso meer waarderen, nu zijn karakter wat zachter geworden is en hij niet meer de macho vechthaan van de buurt is.
Voorbeeld woont twee huizen verderop. Westiereu die eigenaars tot wanhoop dreef met zijn hysterische geneuk op iedere teef die hij maar tegenkwam. Hij liep zelfs weg. Hond laten castreren en nu is hij een blij hondje met veel oog voor de baas, waar ze gezellig mee kunnen wandelen. Niet dikker geworden, geen vachtverandering (tenminste niet dat ik het zie).
Iedereen moet zijn hond opvoeden, maar soms lukt het mensen gewoon beter als de scherpe kantjes eraf zijn. Dat kun je zien als falen, en dat is het wellicht ook, maar het belang van de hond staat bij mij voorop. En dat is niet ten koste van alles die klootjes behouden, maar wonen bij mensen die hem waarderen en van hem houden.

dat zie ik helemaal niet als falen. elke hond is anders net als elk mens. en je hebt ook honden die moeilijker te motiveren zijn om te luisteren.
en ook is het heel anders als je ergens in een drukke stad met heeel veeel andere honden woont,( en 1 losloopstrook in de buurt die je met tig andere honden moet delen) dan ergens met veel ruimte om te wandelen (bosrijk gebied/strand e.d) waar je soms bijna geen honden tegenkomt.

[chrico]

Ik praat nu tegen niets

Dus ook geen teef erbij als je niet kan voorkomen dat je reu erop duikt, ook dat is falen in de opvoeding als je moet ingrijpen met je pinpas

[malinois]

In de praktijk werkt het namelijk niet zo dat mensen hun hond bij zich houden als je je hond aanlijnt. Of vraagt of ze hun hond bij zich kunnen houden. Dan kunnen 'we' op het forum nog zo hard vinden dat dit zou moeten, maar dat helpt zo weinig. Het is niet altijd een kwestie van 'niet willen', maar ook 'niet door hebben' en 'niet kunnen'.

Ik denk dat de laatste twee genoemde exponenten duizendvoudig meer voorkomen dan de eerste. Feit is dat heel veel mensen geen zak over hun hond te vertellen hebben. Als hij bij een andere hond wil gaan kijken, dan dóet ie dat. Of de bazen denken maar dat ie leuk wil speulen
Dan kun je met je kwaaie reu-agressieve hond gaan staan gillen tot je een ons weegt, maar veel helpen zal het niet. Het enige dat eronder lijdt is je gemoedsrust.
Dan blijven er maar twee opties over, want de optie dat iedereen zijn hond bij zich houdt bestaat alleen in de ideale wereld. Die valt dus af.
Je dealt ermee of je castreert je hond.

nou de meeste mensen worden toch niet gelukkig van, in mijn geval, een grommende herder die zn tandjes laat zien... en roepen fikkie die natuurlijk nooit luisterd toch maar... en diegenen die dan gaan schelden en tieren, dat ben ik niet, maar dat is die andere eigenaar, want zo'n hond moet ingeslapen worden niet de hond die totaal niet luisterd en niet opgevoed is, maar wel een netjes opgevoede hond die laat merken dat hij ergens niet van gediend is. Hoe kun je iets verdraaien...