Dus ik zit dan maar een potje te liegen? Ik ken toch verdorie mijn eigen hond wel?Hanneke2 schreef: Nee, het is van dat het niet zwart/wit is. Wat ik lees en zonder aarzelen accepteer is dat met name de wat 'stoerdere' grote teven vaak niet veel van gecastreerde reuen moeten hebben. Okee, interessant. Misschien is dat omdat ze als (potentiële) alfateef instinctief alles wat niet aan de alfa-reu norm voldoet direct afschrijven.
Maar het is geen *wet*. Ik denk dat je nergens op internet kan vinden dat "uit jarenlang onderzoek onder duizenden honden is gebleken dat 100 procent van alle volle en/of gecastreerde teven totaal geen interesse tonen in gecastreerde reuen".
Want, het is niet waar. Lilo is nog immer hevig verliefd op een grote statige GR-reu hier in de buurt, heb ook een tijdje gedacht dat het een volle reu was (al dat haar), maar hij had al nul ballen toen Lilo zich de eerste keer piepend in allerlei bochten ging wringen omdat ze hem zo leuk vindt. Dat doet ze ook bij hele leuke volle reuen, en als een bevriende volle reu zijn ballen kwijt raakt blijft ze het doen. Ook andere mensen hebben in dit topic en elders en eerder al aangegeven dat zij andere ervaringen hebben. Denk je dan dat we dat zitten te verzinnen met z'n allen? Of zitten hier toevallig de 0,001 procent uitzonderingen?
In mijn beleving is het simpelweg zo dat sommige honden sommige andere honden niet interessant vinden. Dat kan hormonaal zijn, of uitstraling, of gedrag, of sexe, of leeftijd, en die voorkeuren zijn wellicht vergelijkbaar tussen enigszins 'vergelijkbare' honden, maar uiteindelijk blijven het persoonlijke voorkeuren, die ook afhankelijk kunnen zijn van opvoeding en ervaringen. En daarnaast kan je elke dag weer voor verrassingen komen te staan, want je weet tenslotte nooit wat er exact in die koppen omgaat. (Van de week kwamen we een vrij jong vreemd herdermixteefje tegen, kop groter dan Lilo, en die stormde vrolijk op mijn honden af. Nou, het was meteen spelen en rennen, Jack ook, ze vonden elkaar alledrie helemaal gezellig.
Dan kan ik dus 100 theorieën hebben waarom mijn honden meestal niet erg goed met herders overweg kunnen en al helemaal niet al die op ze af komen stormen, en dan sta ik dus gewoon met mijn bek vol tanden.
Hondengedrag is geen exacte wetenschap. En daarom is het interessant.
En omdat Lilo zo reageert zal dat voor elke andere hond ook zo zijn?
En hoezo opvoeding? Toch raar dat Ghaya en Kimba daar geen last van hadden.
Ik weet namelijk dat diezelfde teven ongecastreerde reuen prima vonden.
Met dat verschil dat wij hier een Jurek hebben die op zijn 5e gecastreerd moest worden.
