Vanochtend lopen met de hondjes, was nogal druk, en voor het eerst in maanden had Vera een speelmaatje gevonden, een leuke Lab-reu. Die twee waren heerlijk aan het spelen samen, maar op een gegeven moment rent Vera al spelend tegen een boom aan "IEWWW", en ze kijkt om, ziet die Lab en denkt "jaaaa dat was jij natuurlijk!!" waarop ze hem grauwend en snauwend af begint te straffen

( in de lucht happen). Labje kon wel wat hebben, die stond erbij te kijken van "die is niet helemaal lekker hoor

, dus toen stopte Vera haar afbek-ritueel maar
Nou ja, na even weer wat afgetast te hebben kon er weer gespeeld worden, dus we gingen weer goed. Afscheid genomen van haar nieuwe vriend om door te lopen naar huis, en terwijl we langs een groepje van de vele eenden hier kwamen gaat Saar opeens uit haar dak met een vreemde hond (huh??), dus ik blijf staan zodat zij kan spelen, ondertussen met een half oog op Vera die langs de kant een beetje naar de eenden in het water stond te kijken. Meer dan dat doet ze ook nooit, dus ik schonk er niet veel aandacht aan.
Zie ik opeens uit mijn ooghoeken Vera het water inglijden, en die begint de achtervolging in te zetten naar die eenden. Op vol tempo erachteraan, niet meer te bereiken natuurlijk

en ze zwom snel en heel snel steeds verder weg...En om het feest compleet te maken klom ze aan de overkant van het water weer de kant op om in sprint achter de wegvliegende eenden aan te rennen. Daarna meteen weer het water in om te kijken of er nog een overgebleven eend was die ook opgejaagd moest worden. Dat dacht ik dus niet, dus mevrouw uit het water geroepen of ze wel helemaal lekker was
Daarna elke blik naar eend of vogel meteen in de kiem gesmoord, en we konden er weer rustig langs verder gelukkig.
Nou ja, last van die knal tegen de boom had ze in ieder geval niet, en ze is nu wel lekker moe.
Dat wel
