ranetje schreef:Kees, het opereren van die hernia's is lang niet altijd succesvol heb ik gehoord.
Dat is niet mijn ervaring. De enige gevallen waarbij ik gezien heb dat er geen succes was, was bij honden die persé niet gecastreerd mochten worden. Dan heeft opereren dus weinig zin omdat de hernia dan vroeg of laat weer terugkomt. Maar zelfs in een heel extreem geval (15 jarige hond die al 3 keer aan zijn hernia geopereerd was, tot zijn eigenaresse eindelijk besloot dat de ballen eraf mochten) heb ik (van erg dichtbij) gezien dat de operatie succesvol was. In dit geval was er door de testosteron en de eerdere operaties totaal geen weefsel meer over om er nog iets van te bakken, dus is er een soort doekje gebruikt van hetzelfde materiaal waar hechtingen van gemaakt worden (geen idee hoe die heten in het Nederlands). De zaak werd nog gecompliceerd door een perforatie van het rectum maar zelfs deze hond is er uiteindelijk uitstekend uit gekomen en kan weer normaal poepen zonder pijn.
Dus dan kiezen voor geen operatie als de hond er weinig tot geen last van heeft lijkt me niet zo'n vreselijk slechte beslissing.
Mij wel. De reden dat poepen lastig gaat is dat de dikke darm deels door de hernia naar buiten gaat, en dan weer terug buigt en alsnog doorloopt naar de anus. Denk aan poepen door een dubbelgevouwen tuinslang

Verder is het gevaarlijk want de dikke darm, de prostaat of de blaas kan in de hernia vast komen te zitten waardoor de bloedsomloop afgeknepen wordt. Het betreffende orgaan kan dan afsterven wat onvermijdelijk een zeer pijnlijke dood ten gevolge heeft.
carlos schreef:
Bovendien was die operatie niet zonder risico's en mede in acht genomen de leeftijd van mijn hond (narcose risico)en de aard (zenuwachtig) heb ik toen bewust hiervoor gekozen. En dat was achteraf

de juiste keuze.
Zenuwachtige honden kunnen thuis al een kalmeringstabletje krijgen, dan valt het allemaal weer reuze mee

Ik had dus tien keer liever het (geringe) narcose risico gelopen dan dat ik bewust het risico neem dat mijn hond op een echt heel nare manier (door een afgestorven dikke darm of blaas of zo) om het leven kwam

Bovendien geniet ik zelf teveel van lekker poepen om dat mijn hond niet ook te gunnen
In het geval van TS vermoed ik haast dat het de blaas is die door de hernia naar buiten komt. Als dat zo is loopt Zazou met een tijdbom die ieder moment af kan gaan. Ik zou dus zeker op zoek gaan naar een dierenarts die er goed naar kan kijken óf een heel geloofwaardige verklaring heeft waar die bult dan vandaan komt. Ik loop me suf te prakkizeren over een andere verklaring maar ik om er echt niet op. Als het inderdaad een hernia is kun je er echt niet gewoon mee doorlopen tot het weer eens tijd is voor de enting of zo.
Groetjes,
Kees