Wij hebben een border terrier teefje van nu 2 jaar. Ze is nu net voor de derde keer loops geweest. Bij haar voorgaande loopsheden werd ze, net als nu, erg mat in haar gedrag binnenshuis. Buitenshuis of tijdens afleiding (die we haar dan ook zo veel mogelijk proberen te bieden) is ze gewoon vrolijk en speels en zeer sociaal. Tijdens de voorgaande loopsheden wilde ook steeds niet graag eten, en na de loopsheid zette zich dit voort in bijna helemaal niets meer eten. Bij de dierenarts bleek na de tweede loopsheid (toen pas legden we het verband: niet eten - schijnzwanger) dat haar melkklieren licht gezwollen waren. Ze vertoont verder geen nesteldrang, melk lekken, sterk opgezwollen melkklieren of hysterie. Ze werd dus licht schijnzwanger verklaard maar ziet er gewoon depressief uit en ligt erbij als een dweil.
Deze keer is ze 5 dagen na de loopsheid direct in haar patroontje vervallen van binnenshuis alleen maar depri liggen te wezen en bijna niets willen eten, ook geen lekkere dingen. Ze heeft geen koorts, tepels zijn wat gezwollen maar de melkklieren niet. Het zou nu toch veel te vroeg moeten zijn voor een schijnzwangerschap?
De dierenarts gaf ons het advies met een homeopatisch middel te beginnen en te kijken of dat helpt. We hebben alblavetsum, dit middel past wel bij haar klachten. We zijn hier nu een week mee bezig en zien geen resultaat.
De afgelopen keer is ze ontzettend afgevallen na een periode van bijna 2 maanden erg slecht eten, en haar vacht werd slecht. We willen haar dit niet nogmaals laten ondergaan en overwegen nu (laproscopische) sterilisatie, alleen mijn vriend is tegen omdat hij het verminking van de hond vindt, en misschien nog pups wil.
Worden deze klachten na een nest minder? En wat zijn jullie meningen hierover? Galastop zou een optie zijn maar haar melkklieren zijn niet echt gezwollen. En tips om haar aan t eten te krijgen? Normaal gesproken ben ik tegen het voeren van cesar enzo maar dat is momenteel het enige waar ze nog een beetj van eet
Heeft iemand anders ook ervaring hiermee en zo ja, hoe gaan jullie daar mee om? Ik merk aan mezelf dat ik me erg druk maak over het feit dat ze niet eet, en of ze wel genoeg binnen kijgt. Normaal weet ik dat eens een dagje niet eten echt niet erg is, maar dit houdt echt aan voor een langere periode en heeft echt een nadelig efffect op de gezondheid van de hond.
Vast bedankt voor jullie meningen/inzichten!








