ervaringen gevraagd van een 2de hond.

[Hanneke2]

Ik snap je heel goed.
De ene dag denk ik JA ik moet het doen en de andere dag zie ik alleen maar de dingen die er fout kunnen gaan.

Ik zou het fijn vinden als Jayda een maatje heeft als ik er niet ben.
-Maar wat als 1 van de 2 ernstige gezondheidsproblemen krijgt.
-Kan ik wel met 2 honden lopen???
-Zal de 2de hond ook goed alleen kunnen zijn?
-Kan ik wel genoeg aandacht geven aan 2 honden?

en zo kan ik ook nog wel even doorgaan.

Oh mens je wilt niet weten hoe lang ik erover gedaan heb om de knoop door te hakken. Twijfelen tot op het ziekelijke af. En je beeld vertroebelt ook een beetje door je eerste hond, waardoor je alles wat daar op het eerste gezicht op lijkt leuker vindt, terwijl het niet altijd de goeie keus is.

Ik denk dat het helpt als je zoveel mogelijk uitgaat van wat je eerste hond leuk vindt. Een reu vindt een teef leuk, klaar, en dan kan hij voorkeuren hebben voor klein of groot, pittig of timide, hij kan op bepaalde kleurtjes of types vallen en hij wil gegarandeerd graag een maatje dat op dezelfde manier speelt. Zo kwam ik op kleiner dan Jack, beetje angstig geen punt, en in elk geval een renhondje. Daarna was ik nog een half jaar aan het twijfelen, maar toen ik de foto's en beschrijving van Lilo zag was het eigenlijk wel meteen duidelijk.

[Youp]

Ik snap je heel goed.
De ene dag denk ik JA ik moet het doen en de andere dag zie ik alleen maar de dingen die er fout kunnen gaan.

Ik zou het fijn vinden als Jayda een maatje heeft als ik er niet ben.
-Maar wat als 1 van de 2 ernstige gezondheidsproblemen krijgt.
-Kan ik wel met 2 honden lopen???
-Zal de 2de hond ook goed alleen kunnen zijn?
-Kan ik wel genoeg aandacht geven aan 2 honden?

en zo kan ik ook nog wel even doorgaan.

Oh mens je wilt niet weten hoe lang ik erover gedaan heb om de knoop door te hakken. Twijfelen tot op het ziekelijke af. En je beeld vertroebelt ook een beetje door je eerste hond, waardoor je alles wat daar op het eerste gezicht op lijkt leuker vindt, terwijl het niet altijd de goeie keus is.

Ik denk dat het helpt als je zoveel mogelijk uitgaat van wat je eerste hond leuk vindt. Een reu vindt een teef leuk, klaar, en dan kan hij voorkeuren hebben voor klein of groot, pittig of timide, hij kan op bepaalde kleurtjes of types vallen en hij wil gegarandeerd graag een maatje dat op dezelfde manier speelt. Zo kwam ik op kleiner dan Jack, beetje angstig geen punt, en in elk geval een renhondje. Daarna was ik nog een half jaar aan het twijfelen, maar toen ik de foto's en beschrijving van Lilo zag was het eigenlijk wel meteen duidelijk.

Zo is het hier ook gegaan. Alleen is Zahra zo'n ideale herplaatser, zo vind je ze zelden. Geen verlatingsangst, heel open, geen blaffer, lief voor kinderen en andere honden, zou met katten kunnen, meerdere cursussen gevolgd, enz.
Buiten kan ze niet met katten en die cursussen is ze een beetje vergeten volgens mij. Ze trekt namelijk erg aan de lijn en luistert niet altijd even goed. Maarja, niemand is perfect.

Wij hadden de afsrpaak dat ze eerst een weekendje kwam logeren. Dat ging echter zo super met Diesel en ons dat ze gelijk is gebleven. Anders zou het ook alleen maar verwarrend voor haar zijn geweest.

[mari-anne]

Wij hebben ook meer honden en ik vind het echt geweldig.
Ik heb het idee dat het voor de honden ook fijn is. Ze zijn dus nooit alleen. Als je weg gaat , zijn ze toch bij elkaar.
Wat voor mijzelf het weg gaan makkelijker maakt hahaha Ik vond het toen ik vroeger 1 hond had altijd zo zielig dat die altijd alleen was (zal wel tussen mijn oren zitten...) dus dat was ook de belangrijkste reden dat ik er toen een tweede bij nam.
Maar vind het zo leuk om meer honden om me heen te hebben , dat er toen dus ook een derde kwam.
Ons huis is niet zo groot, dus het blijft bij 3.

Ik heb niet het idee dat er een hond aandacht te weinig krijgt.
We gaan regelmatig met 1 hond even ballen bijv.
En ik denk dat het voor mij ook wel goed is omdat ik met 1 hond hem teveel zou verwennen hahaha

Voordeel van een herplaatser is dat je hem bijv een middagje kan halen en dan samen met je hond op pad kan, zodat je kan zien hoe het gaat tussen ze. En zo kan je dat opbouwen. Mee naar huis nemen en kijken hoe het in huis gaat.
En of hij alleen thuis kan zijn dat weet het gastgezin of het asiel wel.

Succes en veel voorpret met je zoektochtje.

Groetjes Marianne

[Emma]

bedankt voor al jullie antwoorden !!

ik kijk nu dus regelmatig op herplaats sites en de buitenlandse hondjes zijn tot de nederlandse asiel hondjes over het algemeen wel wat socialer. in de omschrijving dan. maar straks met de vakantieperiodes wie weet wat er dan weer zit.

ik heb mijn oog laten vallen op een heel leuk hondje (teefje) in een opvanggezin in nederland. maar ze mailen niet terug

en een ander hondje wat mij leuk lijkt is een gecastreert reutje en hun mailen (adoptie stichting) wel snel terug maar beantwoorden niet al mijn vragen. het is een eind rijden naar het opvanggezin waar we overigens alleen een plaatsnaam van krijgen, geen adres of mail.
maar als ik b.v mail dat ik het hondje wil zien dan zal dat vast wel kunnen.

ook wordt je via zo`n stichting geen eigenaar maar blijf je adoptant. wat overigens wel logisch is natuurlijk. maar voelt wel anders. misschien is dat alleen het idee.

hebben jullie nog tips waar je op moet letten bij adoptie?
bij de ene stichting zijn de adoptievoorwaarden gewoon ingewikkeld veel leeswerk. en de andere houdt er een beknopte (korte)voorwaarden op na.

en de ziekte leischmania heeft een incubatie tijd van 7 jaar !! en de hond kan dus drager zijn zonder dat dat uit test blijkt.
straks gaat je eigen hond hieraan dood omdat het overgedragen is.
ik kan me wel voorstellen dat dit wat angst inboezemt.
en kun je hiertegen enten? je eigen hond dan?

[mari-anne]

Het geen eigenaar zijn is maar betrekkelijk.
Het contract wat je tekend heeft geen enkele rechtswaarde.
Het is gewoon je hond.

Wij hebben dan ook een herplaatser van "baasje gezocht"
Ik heb ook een contract ondertekend, maar het is wel mijn hond. Want ik betaal zijn eten, dokterskosten,hondenbelasting, en alles wat hij nodig heeft.
Ik laat hem uit,enz.Ik ben aansprakelijk voor wat hij doet.
Dus wettelijk is het gewoon mijn hond.Hij staat op mijn naam , ook zo zijn chip.

Ik denk persoonlijk dat ze zulke contracten maken omdat het sommige mensen misschien wat afschrikt. Het voelt als controle. En mensen die dus niet zo hondvriendelijk zijn zitten daar niet op te wachten natuurlijk.

Ik zou me daardoor dus zeker niet laten tegen houden omdat het echt wel jou hond is.

Groetjes Marianne

[Youp]

Wij hebben onze herplaatser van marktplaats. Ik heb geen ervaring met stichtingen.

[lieke]

Gina is via een stichting bij mij gekomen. Ik heb wel een contract waarin allemaal bepalingen staan maar ik vraag me af of het juridisch wel haalbaar is voor hen om haar terug te halen, mocht ik me er niet aan houden. Niet dat die bepalingen nou een probleem zijn want het zijn eigenlijk volkomen normale dingen. Zoals niet mee fokken, niet zonder meer laten castreren of laten inslapen zonder contact op te nemen (medische noodzaak uitgesloten), niet doorverkopen, etc.
Overigens, ik heb zo nu en dan nog wel contact met die mevrouw van de stichting over de mail, maar zij woont in de buurt van Frankfurt a.M. en ik kan me niet voorstellen dat ze zomaar bij mij op de stoep staat .
(Wat overigens geen probleem is).