ervaringen gevraagd van een 2de hond.

[Emma]

hoi,

ik vraag me af hoe het is om een tweede hond te hebben.

ik zit erover te denken, maar ik vind dit eigenlijk een moeilijke keuze.

vooral omdat onze hond nu vrij stabiel is en we er een heerlijke hond aan hebben, vraag ik me af of dat gedrag snel kan worden beinvloed door een tweede hond. dan bedoel ik eigenlijk een herplaatser en geen pup.

toen we voor onze hond kozen heb ik bijna niet gewerkt om zo de hond een goede start te geven. maar werk nu part-time en kan nu niet even helemaal niet werken. wel voor een paar weekjes maar b.v niet voor een half jaar.

ik ben een beetje bang dat we een hond treffen die absoluut niet alleen kan. en ook nooit zal kunnen. dat ze dan met zijn tweeen gaan janken bijvoorbeeld. of dat de tweede hond alleen in een bench kan ( wat ik veel over rescue honden hoor en ook gewoon op marktplaats lees)

ik zou van een tweede hond willen verwachten na natuurlijk wennen waar ik best een paar maanden geduld voor heb dat de hond (met mijn hond) een paar uur alleen kan zijn en niks blijft slopen. en dat ze samen los in huis kunnen.

is dit een realistisch beeld? of is het zo dat je wel degelijk honden in de bench moet houden ?

er worden natuurlijk heel veel buitenlandse hondjes aangeboden. en ik ben hier altijd huiverig voor. ze zien er natuurlijk wel allerliefst uit maar hebben toch vaak verlatingsangst. en als het niet gaat thuis met de hond dan moet de hond weer herplaatst maar fungeer jij als opvanggezin. en dat kan heel lang duren met twee honden die gescheiden moeten leven.

ergens lijkt het me leuk, maar ik heb nog veel doemscenario`s in mijn hoofd. is dit terecht? of overdreven?

mijn vriend lijkt het bijvoorbeeld moeilijk om twee honden evenveel aandacht te geven. of zou het er moeilijk mee hebben als onze hond ranglager wordt en van zijn plaats gesnauwd wordt.

wat zijn jullie ervaringen???

[Moos]

Het ligt er denk ik ook voor een deel aan welke combinatie je gaat maken.
Als je bijvoorbeeld een probleem hebt gehad dat de eerste hond hem peerde buiten, en je zet er een heel zelfstandig (jagend :N: ) typje bij is de kans veel groter dat ze even samen gezellig de hort op gaan, dan als je er een baasgericht (niet jagend) typje bij zet denk ik. Die tweede kans dan zelfs weer een positieve invloed op de eerste hond hebben.
Twee dominante reuen samen zal weer niet zo leuk zijn, terwijl een beetje watje juist weer erg op kan kijken, en zich op kan trekken aan, een stoerdere broer.

Dat de honden onderling een bepaalde rangorde gaan hebben, is het denk ik niet heel handig als je met een bepaalde uitkomst zelf veel moeite hebt Hier in huis is Saar altijd degene die de laagste in rang is. Vroeger waren alle kluiven van Moos, nu zijn alle kluiven van Vera bijvoorbeeld. Tja, ik vind daar eigenlijk helemaal niks van
Ik verdeel de kluiven weer als ik de kans krijg, maar als Saar steeds wegloopt bij de hare waardoor vroeger Moos en nu dan Vera hem pakt(te), tja, eigen schuld dikke bult hoor. Ik heb daar totaal geen moeite mee, en Saar ook niet, want anders zou ze niet weglopen
Als ze gewoon blijft kluiven zal Vera hem niet zomaar afpakken hoor

Hier hebben ze ook veel aan elkaar (Moos en Saar/Saar en Vera). Ze hebben veel contact onderling, spelen samen, struinen buiten samen etc. Saar en Vera wassen elkaar ook. Saar sopt Vera's ogen, en Vera lebbert Saar vaak af, en sopt haar oren een beetje uit.
Daarnaast houdt Vera nu buiten een beetje in de smiezen dat Saar niet belaagd wordt door vreemde honden, en dat vindt Saar ook helemaaaal niet erg

[Emma]

bedankt voor je antwoord!

gelukkig gaat het met Buster met loslopen met andere honden al een heel end beter. zal gerust nog wel eens gebeuren dat ie es niet luistert met een loops teefje b.v. maar dan kan ik hem er zo weer bij vandaan krijgen.
hij blijft natuurlijk niet ongehoorzaam en probleempjes zijn er om op te lossen gelukkig

maar ik zoek idd geen hond die niet te bereiken is op zulke momenten, want heb hier nogal moeite (zacht gezegd) in moeten steken.
maar Buster en zijn broertjes en zusjes zijn hier dan ook een geval apart in. runs in the familie zal ik maar zeggen en een halve husky helpt ook niet mee


en dat vind ik ook niet zo erg eigenlijk, want hier is een rustig losloopgebied waar de honden veilig kunnen ravotten. ik loop er vaak als enige met mijn hond.

waar ik meer mee zit is het alleen thuisblijven. want onze hond is super rustig, maakt hem niet veel uit. en ik ben ook niet vaak weg, maar moet toch af en toe wat werken. dan vind ik het vervelend voor de buren als de hond(en) janken. EN vervelend voor dat hondje dan natuurlijk.

en je weet niet wat voor hondje je treft. en vaak wordt ook gezegd dat ze alleen kunnen maar in een bench. en dat roept ook weer vraagtekens bij me op.
en Spaanse hondjes kun je dacht ik niet een maand op proef om te zien of het goed gaat met onze andere hond.

dat zijn eigenlijk meer de dingen die het moeilijk maken.

ik vraag me ook af hoe andere mensen hiermee om zijn gegaan. dus een herplaatser bij je eigen hond nemen.

want natuurlijk kan hier niemand voorspellen wat voor hondje je treft, lijkt me logisch, maar ben wel benieuwd naar ervaringen van mensen met een herplaatser bij hun eigen hond.

of ze die bijvoorbeeld het alleen laten net zo hebben moeten aanleren als een pup. en of ze veel neid hebben met botjes/kluiven. of ze in het begin in een bench hebben gezeten of misschien nog zitten. of ze niet meer zindelijk waren etc.

[Emma]

Het ligt er denk ik ook voor een deel aan welke combinatie je gaat maken.
Als je bijvoorbeeld een probleem hebt gehad dat de eerste hond hem peerde buiten, en je zet er een heel zelfstandig (jagend :N: ) typje bij is de kans veel groter dat ze even samen gezellig de hort op gaan, dan als je er een baasgericht (niet jagend) typje bij zet denk ik. Die tweede kans dan zelfs weer een positieve invloed op de eerste hond hebben.
Twee dominante reuen samen zal weer niet zo leuk zijn, terwijl een beetje watje juist weer erg op kan kijken, en zich op kan trekken aan, een stoerdere broer.

Dat de honden onderling een bepaalde rangorde gaan hebben, is het denk ik niet heel handig als je met een bepaalde uitkomst zelf veel moeite hebt Hier in huis is Saar altijd degene die de laagste in rang is. Vroeger waren alle kluiven van Moos, nu zijn alle kluiven van Vera bijvoorbeeld. Tja, ik vind daar eigenlijk helemaal niks van
Ik verdeel de kluiven weer als ik de kans krijg, maar als Saar steeds wegloopt bij de hare waardoor vroeger Moos en nu dan Vera hem pakt(te), tja, eigen schuld dikke bult hoor. Ik heb daar totaal geen moeite mee, en Saar ook niet, want anders zou ze niet weglopen
Als ze gewoon blijft kluiven zal Vera hem niet zomaar afpakken hoor

Hier hebben ze ook veel aan elkaar (Moos en Saar/Saar en Vera). Ze hebben veel contact onderling, spelen samen, struinen buiten samen etc. Saar en Vera wassen elkaar ook. Saar sopt Vera's ogen, en Vera lebbert Saar vaak af, en sopt haar oren een beetje uit.
Daarnaast houdt Vera nu buiten een beetje in de smiezen dat Saar niet belaagd wordt door vreemde honden, en dat vindt Saar ook helemaaaal niet erg

kijk ,en dat lijkt me juist de leuke dingen van twee hondjes.

ooh, en ik vind de rangorde dan tussen twee hondjes verder ook niet erg. maar mijn vriend zal dat dan wel sneu vinden. hij grijpt daar niet in hoor, maar vertelde me wel dat dat iets is waar hij dan wel aan zou moeten wennen.

de lettergrootte is niet zo bedoeld hoor, maar gaat vanzelf

[Moos]

kijk ,en dat lijkt me juist de leuke dingen van twee hondjes.

ooh, en ik vind de rangorde dan tussen twee hondjes verder ook niet erg. maar mijn vriend zal dat dan wel sneu vinden. hij grijpt daar niet in hoor, maar vertelde me wel dat dat iets is waar hij dan wel aan zou moeten wennen.

de lettergrootte is niet zo bedoeld hoor, maar gaat vanzelf

Ik denk als je vantevoren van jezelf weet dat je wat 'mieperig' kan worden stel dat de 'eerste hond' even een stapje terug moet doen, dat het dan vast wel goed zal gaan stel dat dat zou gebeuren
Tenzij het natuurlijk een enorm heet hangijzer voor je is, wat je absoluut niet los kan laten.

[twinkeltje]

ik zelf heb aan een tweede hond eigenlijk geen nadelen ondervonden
van dag 1 af was het een liefde voor beide en nu 5 jaar later zijn ze nog 1 zo leuk dat ze met elkaar bezig zijn
ja of ik er met 2 loop of 1 merk je niet
ook als ik weg ben vind ik het fijn dat ik er niet 1 meer alleen hoef te laten maar dat ze altijd samen zijn

[Valerie]

Hier heb ik een herplaatser die altijd zo vaak in de bench zat dat ze er nu absoluut niet meer in wilt Ik heb het 1x geprobeerd en ze gilde alles bij elkaar. Ik dacht nou ze is vast braaf dus ze mag los, nooit wat gesloopt of noemenswaardig geschreeuwd. Ze heeft wel verlatingsangst, maar dat is even gillen en opspringen bij de deur of als ze ziet dat ze weg gaat met haar dikke billen voor de deur zitten. Dat laatste heeft ze nog steeds maar gillen eigenlijk alleen als ze een zware terugval heeft in haar gedrag. En dan een paar seconde.
Met mn andere hond ging het meteen goed, was ook een gok want hij was niet al te makkelijk kwa karakter.
Maar goed al met al ben ik super blij met haar Ze past er meteen perfect bij en heb haar inmiddels al 2,5 jaar
Nu heb ik ook een vriend met 2 honden, hij heeft ook een herplaatsteef maar zij moet wel in een bench. Ze kan alleen blijven maar ze sloopt waar je bij zit. Nylabones helpen niet en meer durf ik haar ook niet te geven. Voor de rest is ze ook een heerlijke dame.

[Ingrid48]

Wij hebben zelf een hond uit Kreta en een opvanghond uit Kreta. Die laatste is hier in principe tijdelijk, maar dat duurt al bijna 6 maanden Reuze gezellig, het is een heerlijke hond en samen gaat het ook heel goed! Ik vond het eigenlijk wel leuk om te zien hoe onze hond op een opvanghond reageerde en dat is eigenlijk heel positief. In het begin was het natuurlijk flink wennen voor beiden want de opvanghond was ontzettend bang in het begin, maar nu gaat het prima.

Misschien is juist opvangen wel iets en als je op een gegeven moment een hond hebt die heel goed met jullie klikt, dan kan je beslissen om hem te houden?

Succes met je beslissing!

groetjes, Ingrid

[Ragyo]

Ik heb sinds een maand herplaatser Kiba bij mijn hond Ragyo. Kiba is nu 7 maanden.
Voor de honden zelf is het geweldig: ze kunnen het al meteen goed vinden, eerst leefden ze nog wat lang elkaar heen maar vanaf de laatste week spelen ze echt meerdere keren per dag samen.

Kiba heeft altijd alleen gezeten zeiden ze, voor hij bij mij kwam. Maar ik weet niet of dat met of zonder andere honden was. Hij kan met Ragyo samen goed alleen zijn, is rustig. Ik heb Kiba nu nog in de bench als ik weg ben, maar laat ze voor korte boodschappen ook wel met zijn tweeen los in de keuken. Dat gaat goed en dat wil ik binnenkort dus ook doen als ik langer weg ben, heb het gevoel dat het wel gaat.
Kiba helemaal alleen in de bench (zonder Ragyo in de buurt) gaat niet. Dan sloopt hij alles wat erin ligt, gaat piepen, heeft de gordijnen door de bench heen weten trekken terwijl ik dacht dat hij daar niet bij kon. Dat doen we dus niet meer. Ik heb de keukendeur Kiba-proof gemaakt (klink omgedraaid + haakje erop) zodat hij in de keuken kan, daar gaat hij voor de deur liggen wachten tot we terug zijn, hij is dan veel rustiger.

Kiba zou zindelijk zijn, maar dat bleek maar ten dele waar. Hij is zindelijk als hij in de bench zit of als hij om de paar uur naar buiten kan. Aangezien ik hem 's nachts niet in de bench opsluit, vind ik nog wel eens wat als ik opsta. Het kan dagenlang goed gaan en dan kan er toch ineens weer wat liggen. Hij geeft het niet aan als hij moet, hoor ik hem opstaan 's nachts dan sta ik zelf op om hem naar buiten te laten, als ik er doorheen slaap is het te laat. Het gaat nu wel 4 van de 5 dagen goed denk ik.

Kiba kan nog niet veilig loslopen, omdat hij erg bang is voor andere mensen en kan bijten of weglopen. Daardoor loop ik nu veel meer aangelijnd, en is Ragyo ook minder vaak los. Ik loop wel vaker en langer om dat te compenseren.
Als Kiba ergens bang van is en gaat blaffen doet Ragyo mee, en heb ik mijn handen vol aan twee blaffende zwarte monsters. Daarom heb ik de eerste tijd ook veel apart met ze gelopen en ben ik erg aan het trainen op aandacht.
Ik let heel goed op als ik door de wijk wandel. Ik zorg ervoor andere honden te passeren op zo'n afstand dat ik ze beiden kan afleiden zodat ze netjes doorlopen en dan beloon ik ze. Ik vind het niet erg om zo te lopen, ben helemaal trots op ze als ze het goed doen, maar moet er wel mijn aandacht goed bijhouden. Gedachtenloos rondstruinen is er niet bij, dat kan alleen als ik de rust opzoek in het bos.
Kiba gromt tegen vreemde mensen, dus ik ga naar ouders + schoonouders nu maar kort op bezoek en zonder honden. Heb hem 1x noodgedwongen meegenomen maar echt ontspannen praten is er dan niet bij. Als er mensen hier langskomen moet hij ofwel in de bench of ik moet het erg goed in de gaten houden.

Genoeg dingen dus om druk mee te zijn, maar ik heb dan ook niet de makkelijkste hond erbij genomen en dat wist ik van tevoren. Ik geniet van elk stapje vooruit dat hij maakt. En als ze allebei lekker naast me liggen ben ik helemaal tevreden! Ben absoluut erg blij met mijn 2e hond.

Je kan sommige dingen wel ondervangen denk ik door bijv een hond te kiezen waarvan bekend is dat hij alleen kan zijn. Of een hond die al ietsje ouder is en de ergste sloopfase al gehad heeft.
Qua rangorde en dat soort dingen, vormt er zich na een week of wat vanzelf wel een nieuw evenwicht, waarin iedereen zijn plekje vindt. Je kan ook bijv een cursus doen met alleen je 1e hond of hem af en toe alleen mee uit wandelen nemen, zodat je nog even het 1 op 1 gevoel hebt.

[Emma]

Wij hebben zelf een hond uit Kreta en een opvanghond uit Kreta. Die laatste is hier in principe tijdelijk, maar dat duurt al bijna 6 maanden Reuze gezellig, het is een heerlijke hond en samen gaat het ook heel goed! Ik vond het eigenlijk wel leuk om te zien hoe onze hond op een opvanghond reageerde en dat is eigenlijk heel positief. In het begin was het natuurlijk flink wennen voor beiden want de opvanghond was ontzettend bang in het begin, maar nu gaat het prima.

Misschien is juist opvangen wel iets en als je op een gegeven moment een hond hebt die heel goed met jullie klikt, dan kan je beslissen om hem te houden?

Succes met je beslissing!

groetjes, Ingrid

aan een opvanghondje heb ik gedacht, maar ik moet af en toe een hele ochtend werken. en ik heb aan twee kanten buren. dus als je dan net een hondje treft die absoluut niet wil dat je weggaat dan heb ik daar geen lekker gevoel bij. voor het hondje maar ook voor de buren niet. en misschien dat mijn hond dan ook gaat janken, of juist vind dat die andere hond moet ophouden. gaat het opvanghondje weg en zit ik met mijn eigen hond die heeft geleerd hard te janken. of zal dat niet zo werken


in ieder geval bedankt voor alle antwoorden. de keuze blijft moeilijk

ik ga er ook eerst nog wel lang over nadenken. straks komt de vakantie tijd er weer aan. . .zitten de asiels weer vol moet je maar denken

ook denk ik dat het verstandig is een paar jaar oudere hond te nemen i.v.m rangorde gevechtjes??
mijn hond wordt in september twee. dan is het vast geen goed idee om dezelfde leeftijden bij elkaar te zetten?

kan ik beter nog langer wachten en er een jongere hond bij zetten?

ik denk niet dat ik voor een pup wil gaan (alhoewel Basenji s erg leuke honden zijn en daar bijna nooit herplaatsers van zijn ) maar een hond van minimaal een jaar oud afhankelijk van de leeftijd van mijn hond dan. of dus juist een hond van drie of 5 jaar ofzo

hou ik het zo nog duidelijk???

[Emma]

Wij hebben zelf een hond uit Kreta en een opvanghond uit Kreta. Die laatste is hier in principe tijdelijk, maar dat duurt al bijna 6 maanden Reuze gezellig, het is een heerlijke hond en samen gaat het ook heel goed! Ik vond het eigenlijk wel leuk om te zien hoe onze hond op een opvanghond reageerde en dat is eigenlijk heel positief. In het begin was het natuurlijk flink wennen voor beiden want de opvanghond was ontzettend bang in het begin, maar nu gaat het prima.

Misschien is juist opvangen wel iets en als je op een gegeven moment een hond hebt die heel goed met jullie klikt, dan kan je beslissen om hem te houden?

Succes met je beslissing!

groetjes, Ingrid

oooh,jaaa, mag ik je nog wat vragen??

is dat hondje uit kreta (eigenlijk allebei) erg onwennig omdat ze misschien de ruimte gewend zijn als straathond in kreta? (als het een straathondje is geweest natuurlijk).

het lijkt mij dat een buitenlandshondje zo de ruimte is gewent dat het maar moeilijk kan wennen in een woning te zitten. of valt dat allemaal wel mee?

en hebben ze vaak last gehad van verlatingsangst? dat kan ik me namelijk helemaal voorstellen. dat ze je continu in de gaten willen houden omdat jij dan die zekerheid/aanleunpunt bent voor zo`n hondje?

en heb je ze de eerste tijd uit voorzorg in een bench gehad? en zijn ze zindelijk te krijgen??

ja wel veel vragen he? maar het lijkt me heel moeilijk voor een buitenlands hondje om hier in een rijtjeshuis (daar woon ik in ) om daar in te aarden. we hebben wel een bescheiden tuin hoor waar ze vooral zomers veel in mogen vertoeven.

[Moos]

ook denk ik dat het verstandig is een paar jaar oudere hond te nemen i.v.m rangorde gevechtjes??
mijn hond wordt in september twee. dan is het vast geen goed idee om dezelfde leeftijden bij elkaar te zetten?

kan ik beter nog langer wachten en er een jongere hond bij zetten?

ik denk niet dat ik voor een pup wil gaan (alhoewel Basenji s erg leuke honden zijn en daar bijna nooit herplaatsers van zijn ) maar een hond van minimaal een jaar oud afhankelijk van de leeftijd van mijn hond dan. of dus juist een hond van drie of 5 jaar ofzo

hou ik het zo nog duidelijk???

Als je een teef erbij wilt zal het niet veel uitmaken denk ik. Bij een reu zou ik inderdaad niet direct gaan voor dezelfde leeftijd, maar voornamelijk ook niet voor hetzelfde type. Als Buster van het 'dominante' is zou ik voor een beetje soft, niet streberig, reutje erbij gaan. Is hij een sulletje die alles wel best vind maakt het iets minder uit denk ik. Maar bij een reu van 1.5 kan je misschien ook niet altijd helemaal zien nog hoe hij zich verder gaat ontwikkelen? Moos was met 1.5 een sul die letterlijk met elke hond kon en niet op geslacht lette. Met 3 jaar ging hij wel heel duidelijk onderscheid maken tussen reu en teef

[jacq1970]

Buitenlandsehonden passen zich over het algemeen best snel aan ...niet minder of meer dan een herplaatser uit het asiel in Nedrland.
Vaak zijn d ehonden die uit het buitenland komen honden die al vrij lang in een asiel zitten dus de straat allang ontwent zijn.
Als je een buitenlands hondje wilt adopteren zou ik kijken bij een goede stichting die al hondjes in nederland heeft zitten bij een gastgezin zodat er meer bekend is over het karakter van de hond...
Welke hond je ook in huis haalt, pup of volwassen hond, nederlandse of buitenlandertje... het is atijd maar afwachten of een de hond aan je verwachtingen gaat voldoen, dat heb je helaas niet voor het zeggen, elke hond heeft zijn/haar eigen karakter die je uiteraard wel iets kan buigen maar nooit kan veranderen.
Als ik jou stukjes zo lees ben je heel bang dat je eigen hond "slechte" gewoontes gaat overnemen en dat andere mensen last gaan hebben van je hond(en)...wat is je motivatie om een 2e hond tewillen???

[Marion.]

De tweede hond bij ons was dubbel hondenplezier, maar dan in het kwadraat. Dat hoopten we ook al, vandaar haar stamboomnaam (Win-win).

Onze eerste hond vind het geweldig. Wij vinden het geweldig. En de jongste is "nergens" zonder de oudste. Het is zwaan-kleef-aan, en me-and-my-shadow.

Inmiddels bijna 9 en bijna 7, en ik hik al jaren tegen de dag aan dat de jongste alleen overblijft. Ik hoop maar dat ze straks gewoon samen gaan.

[Emma]

Buitenlandsehonden passen zich over het algemeen best snel aan ...niet minder of meer dan een herplaatser uit het asiel in Nedrland.
Vaak zijn d ehonden die uit het buitenland komen honden die al vrij lang in een asiel zitten dus de straat allang ontwent zijn.
Als je een buitenlands hondje wilt adopteren zou ik kijken bij een goede stichting die al hondjes in nederland heeft zitten bij een gastgezin zodat er meer bekend is over het karakter van de hond...
Welke hond je ook in huis haalt, pup of volwassen hond, nederlandse of buitenlandertje... het is atijd maar afwachten of een de hond aan je verwachtingen gaat voldoen, dat heb je helaas niet voor het zeggen, elke hond heeft zijn/haar eigen karakter die je uiteraard wel iets kan buigen maar nooit kan veranderen.
Als ik jou stukjes zo lees ben je heel bang dat je eigen hond "slechte" gewoontes gaat overnemen en dat andere mensen last gaan hebben van je hond(en)...wat is je motivatie om een 2e hond tewillen???

ja,he ik ben nogal van het doemscenario

mijn motivatie is op de eerste plaats een speelkameraad voor mijn hond.
hij is altijd al zeer spelerig en erg hondgericht geweest.

nu heb ik het voor elkaar dat hij nu al bijna 100 procent luistert met het spel met andere honden. dat hij dus ook weer met mij meekomt.

maar omdat we natuurlijk niet elke uitlaatronde (alhoewel ik het vaak opzoek) andere speelkameraden tegenkomen lijkt het me leuk een kameraad in huis te hebben.

hij wil wel als ik een uitlaatservice tegenkom met die honden mee. dan moet ik hem echt aanlijnen.
dit komt ook door zijn kruising. daar husky`s vaak echte roedeldieren zijn.

ook ben ik natuurlijk best bereid om lekker te sporten met de hond en cursussen te doen. maar dat moet de hond wel liggen. mijn eigen hond loopt het liefst door het bos. wil gerust wel even apporteren over boomstammen op commando springen endergelijke. maar je moet hem veel afwisseling geven. niet iedere keer hetzelfde want dan gaat hij liever zijn eigen zin doen. en daar is niets mis mee maar dat is wel wat ik op veel hondenscholen ervaar. daarom doe ik ook clickerspelletjes met hem.om het interessant te houden. en met de target stick, dat vindt hij ook tof! maar dat soort cursussen vindt je hier niet veel.

ik weet natuurlijk niet zeker wat Buster ervan vindt om daadwerkelijk een maatje in huis te hebben. met de hond van mijn zus in huis gaat altijd goed. nooit strijd ofzo. en gaan ook spelen met elkaar.

dus een maatje voor mijn hond en mezelf, gezellig veel wandelen en evt. trainen (ik vind dat zelf wel leuk)en dat ze lekker kunnen ravotten.
maar omdat 1 kant buren echt geen hondenmensen zijn en onze hond als pup weleens gejankt heeft (hun horen alles, maar lopen zelf met elk mooi weertje in de tuin te klussen, maar dat is weer iets anders) wil ik niet teveel overlast veroorzaken. ik vertrouw die buren niet zo erg. en er kan zo vergif over de schutting als hun kwaad willen.

maar er zitten natuurlijk ook nadelen aan. b.v dierenartskosten en voerkosten. onze hond eet carnibest. (KVV) en hij kan niet op brok. dus dat is met een hond van 40 kg. een kostenplaatje wat we in ons achterhoofd moeten houden.( per 10 dagen 40 euro ongeveer) een tweede hond gaat liefst ook op Carnibest. dus dat is wel iets waar rekening mee gehouden moet worden.
verder kan je altijd pech hebben met de gezondheid van de hond. en met twee honden is de kans altijd groter natuurlijk


eigenlijk zeg ik zelf het antwoord al he?? ben er waarschijnlijk nog niet aan toe. dat wil niet zeggen dat het me vreselijk leuk lijkt, twee honden.
heel erg leuk zelfs !

[josefientje]

Ik heb vorig jaar eem Chihuahua van 6 maanden (herplaatsertje) bij mijn kruising labrador gezet. Vanaf het eerste moment wisten ze dat ze bij elkaar hoorden. Sil was niet altijd even aardig tegen onze logeertekkel maar hij is altijd voorzichtig geweest met Spike. En Spike, die een bench gewend was, sliep binnen twee weken niet meer in de bench maar gewoon lekker in zijn mandje naast Sil zijn kusssen. Een maand later verhuisden we naar van Schiedam naar Terschelling en ook dat leverde geen problemen op. Nu een jaar later zijn het echt gabbers. Het kan dus best goed gaan, zelfs met twee heel verschillende honden.

[Moos]

eigenlijk zeg ik zelf het antwoord al he?? ben er waarschijnlijk nog niet aan toe. dat wil niet zeggen dat het me vreselijk leuk lijkt, twee honden.
heel erg leuk zelfs !

Dat is het ook hoor, als je een goede combi hebt
Het is echt genieten als je met je eigen twee hondjes op een grasveld zit en zij zijn samen aan het rennen en stoeien en doen. Of als je 's ochtends wakker wordt en de twee hondjes wassen elkaar even als 'begroeting'.

Maar ja goed, er is altijd een risico natuurlijk, elke hond (eerste, tweede, derde, vierde) is een risico qua gezondheid en gedrag buiten en alleen kunnen zijn, en en en....
Maar ja, als je zo gaat denken neemt niemand meer een hond natuurlijk
Niet dat ik je een tweede hond aan probeer te praten hoor , maar je kan denk ik ook weer teveel nadenken over "wat als".

[Emma]

Ik heb vorig jaar eem Chihuahua van 6 maanden (herplaatsertje) bij mijn kruising labrador gezet. Vanaf het eerste moment wisten ze dat ze bij elkaar hoorden. Sil was niet altijd even aardig tegen onze logeertekkel maar hij is altijd voorzichtig geweest met Spike. En Spike, die een bench gewend was, sliep binnen twee weken niet meer in de bench maar gewoon lekker in zijn mandje naast Sil zijn kusssen. Een maand later verhuisden we naar van Schiedam naar Terschelling en ook dat leverde geen problemen op. Nu een jaar later zijn het echt gabbers. Het kan dus best goed gaan, zelfs met twee heel verschillende honden.

dat lijkt me echt heel leuk, dat ze echt van elkaar kunnen genieten en spelen.

vind die foto trouwens erg leuk. stoere chihuaha hoor!

[Carmen]

Kira is een herplaatser, basco was een herplaatser en Arie is ook een herplaatser. Ik wil nooit meer 1 hond alleen maar twee, ze hebben zoveel aan elkaar.
Als je voor een herplaatser gaat is het wel handig om net als een pup een tijdje vrij te zijn om aan zaken wat te wennen, maar mijn ervaring is dat met rust, liefde en geduld ze zich vrij goed in een gezin kunen voegen. Ze hebben hun eigenaardigheden. Bij Arie hebben we de eerste nachten op de bank geslapen en piste hij uit stress het huis onder. Na een week was het aanzienlijk minder en met twee weken kon hij al alleen zijn en vier uur zindelijk, na vijf weken was hij ingeburgerd, kan zonodig (1 keer nodig geweest) 8 uur alleen blijven en is een superbrave knuffelbeer.
Ik doe geen pups meer alleen tweedehandsjes

[Emma]

eigenlijk zeg ik zelf het antwoord al he?? ben er waarschijnlijk nog niet aan toe. dat wil niet zeggen dat het me vreselijk leuk lijkt, twee honden.
heel erg leuk zelfs !

Dat is het ook hoor, als je een goede combi hebt
Het is echt genieten als je met je eigen twee hondjes op een grasveld zit en zij zijn samen aan het rennen en stoeien en doen. Of als je 's ochtends wakker wordt en de twee hondjes wassen elkaar even als 'begroeting'.

Maar ja goed, er is altijd een risico natuurlijk, elke hond (eerste, tweede, derde, vierde) is een risico qua gezondheid en gedrag buiten en alleen kunnen zijn, en en en....
Maar ja, als je zo gaat denken neemt niemand meer een hond natuurlijk
Niet dat ik je een tweede hond aan probeer te praten hoor , maar je kan denk ik ook weer teveel nadenken over "wat als".

ja, soms denk ik veel te erg over dingen. erg ben ik soms!
misschien dat ik na de zomer, dan zitten de asiels waarschijnlijk helaas toch weer vol, dat ik mijn hond een middenslag hondje laat uitkiezen. die Buster ook wel ziet zitten.
maar mijn vriend moet er dan ook achter staan natuurlijk. die heeft ook nog twijfels. maar ik denk dat als hij Buster met een speelkameraadje ziet, dat hij dat ook leuk gaat vinden, een tweede hond.

maar voorlopig nog maar even niks beslissen. want ik vindt als je die beslissing neemt moet je ervoor gaan. en dan moeten we er alletwee volledig achter staan.

[Moos]

maar voorlopig nog maar even niks beslissen. want ik vindt als je die beslissing neemt moet je ervoor gaan. en dan moeten we er alletwee volledig achter staan.

Dat is zeker waar En te erg over dingen denken is mij ook niet vreemd hoor

[sjef]

Het is leuk om twee honden te hebben. Wij zijn ooit begonnen met een hond en na een paar jaar een tweede erbij. Nooit geen problemen met alleen thuisblijven en benchen had je toen nog niet. Nu hebben we er alweer drie en ook dat is leuk.

Als je een hond uit het asiel neemt, kun je je andere hond meenemen om kennis te maken, dat weet je in ieder geval gelijk of het een beetje klikt. Vaak weten ze in het asiel ook of de hond alleen thuis kan blijven of niet.

[Ingrid48]

Wij hebben zelf een hond uit Kreta en een opvanghond uit Kreta. Die laatste is hier in principe tijdelijk, maar dat duurt al bijna 6 maanden Reuze gezellig, het is een heerlijke hond en samen gaat het ook heel goed! Ik vond het eigenlijk wel leuk om te zien hoe onze hond op een opvanghond reageerde en dat is eigenlijk heel positief. In het begin was het natuurlijk flink wennen voor beiden want de opvanghond was ontzettend bang in het begin, maar nu gaat het prima.

Misschien is juist opvangen wel iets en als je op een gegeven moment een hond hebt die heel goed met jullie klikt, dan kan je beslissen om hem te houden?

Succes met je beslissing!

groetjes, Ingrid

oooh,jaaa, mag ik je nog wat vragen??

is dat hondje uit kreta (eigenlijk allebei) erg onwennig omdat ze misschien de ruimte gewend zijn als straathond in kreta? (als het een straathondje is geweest natuurlijk).

het lijkt mij dat een buitenlandshondje zo de ruimte is gewent dat het maar moeilijk kan wennen in een woning te zitten. of valt dat allemaal wel mee?

en hebben ze vaak last gehad van verlatingsangst? dat kan ik me namelijk helemaal voorstellen. dat ze je continu in de gaten willen houden omdat jij dan die zekerheid/aanleunpunt bent voor zo`n hondje?

en heb je ze de eerste tijd uit voorzorg in een bench gehad? en zijn ze zindelijk te krijgen??

ja wel veel vragen he? maar het lijkt me heel moeilijk voor een buitenlands hondje om hier in een rijtjeshuis (daar woon ik in ) om daar in te aarden. we hebben wel een bescheiden tuin hoor waar ze vooral zomers veel in mogen vertoeven.

Silky (opvanghond) is mijn 2e opvangertje, de eerste was een pup en met 4 dagen al herplaatst. Silky kwam rechtstreeks van straat, was aangereden door een auto waarschijnlijk en lag op straat met een kapotte voorpoot. Gelukkig door een dierenliefhebber gevonden en naar het asiel op Kreta gebracht en daar is haar pootje afgezet, het was niet meer te redden. Na 4 weken is ze bij ons gekomen, doodsbang en bibberend in haar bench waar ze zich heel veilig voelde. Maar stap voor stap ging het beter en nu scheurt ze het erf rond! Ik heb bij haar niets gemerkt van verlatingsangst, maar het scheelt natuurlijk wel dat er een andere hond is.
Ik had bij de pup al een bench gehaald, puur om een plekje te hebben om zich terug te trekken.

Er zijn zoveel verschillende honden die opgevangen worden, dat je niet echt kan spreken van 1 soort hond. De ene komt rechtstreeks van de straat, de ander zit jarenlang aan een ketting bij een schroothoop in de brandende zon zonder eten of drinken en de volgende is een gezellige pup die niets naars heeft meegemaakt. Dus je kan er niet echt een pijl op trekken wat voor soort hond je opvangt, je kan natuurlijk wel je voorkeur uitspreken

groetjes, Ingrid

[Hanneke2]

Ik heb twee honden uit Spanje, Jack heeft wel (even?) op straat geleefd maar ik geloof niet dat hij dat leven ook maar 1 seconde gemist heeft. Jack was anderhalf toen hij bij ons kwam en een jaar of 4 toen Lilo erbij kwam, die toen ook ongeveer anderhalf was. Het is eigenlijk vanaf dag 1 goed gegaan. Lilo was heel angstig, maar ze vond Jack meteen helemaal geweldig en heeft onzettend veel van hem geleerd.

Lilo had overigens nog nooit in een huis gewoond, ze lag ergens aan een ketting zonder eten en drinken en is in beslag genomen. Het enige nadeel van dat 'huis' niet kennen was dat ze niet zindelijk was, maar dat werd ze wel heel snel zonder dat ik iets anders deed dan belonen als ze buiten har behoefte deed.

edit: Ter verduidelijking: Lilo was wel een sociaal wrakje, maar niet omdat ze nooit tussen vier muren had gewoond, maar puur door slechte behandeling en non-socialisatie. Maar dat nieuwe verschijnsel 'huis' was nauwelijks een probleem, ook omdat je in zo'n huis lekkere zachte kussens hebt en altijd drinken en regelmatig lekker vreten.

Wat betreft alleen zijn is een 2e volgens mij meestal een stuk makkelijker dan een eerste hond. Lilo hangt heel erg aan Jack, en als hij er is, is alleen thuis blijven helemaal geen punt. Ik ben maar twee weken vrij geweest nadat zij kwam, en nul problemen.

Ik vind twee honden abslouut leuker dan eentje, maar dan vooral als ze het goed kunnen vinden. Een reu/teef combi gaat wat dat betreft bijna altijd goed, en mijn ervaring is dat die reu zich soms wel eens wat op z'n kop laat zitten door die teef, maar hij vindt het niet echt erg, want hij heeft toch maar mooi een eigen teef. De rangorde is hier ook niet heel overduidelijk; Jack is de baas, maar Lilo kan zich alles permitteren, en Jack wordt wel eens afgesnauwd over een botje ofzo. Echt ruzie hebben ze nog nooit gehad.

Ik zou misschien nog wel even wachten tot je reu iets ouder is. Jack was echt pas met een jaar of 3,5 'volwassen', plus lekker stabiel en sociaal, en ik wist toen ook precies hoe hij op verschillende honden reageerde, wat hij leuke honden vond en welke hij minder vond, en dat maakt de keus in mijn ogen wel iets makkelijker.

[lieke]

Ik heb 4 honden, waarvan 2 herplaatsers. De eerste herplaatser Kyra was 2,5 toen ik haar kreeg. Zij had overigens een goed leven gehad bij een fokker, één nestje gekregen. De fokker besloot dat hij haar niet meer wilde gebruiken voor de fok, maar een goed tehuis voor haar zou zoeken. Het is vanaf dag 1 helemaal geweldig geweest, Lyndie en Kyra zijn nog steeds 4 poten op 1 buik. Cody heb ik weer als pup erbij gekocht en 2 jaar later is Gina uit Polen de roedel komen versterken.
Gina was toen een jaar of 5 oud, zwaar mishandeld en als gevolg daar van gehandicapt en totaal niet gesocialiseerd. Ik heb de andere 3 honden meegenomen om te kijken of het tussen haar en de anderen zou klikken. Dat was overigens wel de absolute voorwaarde. Ze hebben met elkaar kennis gemaakt op neutraal terrein en vanaf de eerste seconde ging het helemaal geweldig.
Anderhalf jaar later is het een hechte roedel die met elkaar spelen, bij elkaar slapen en soms ook gezamenlijk ongein uithalen .
Het gekke is dat ik met mijn beide herplaatsers een hechtere band heb dan met de andere twee. Kyra en Gina zijn ontzettend op mij gericht en doen aandoenlijk hun best om het mij naar de zin te maken, terwijl Lyndie en Cody (hoewel heel aanhankelijk) toch eerder een 'middelvinger' naar me kunnen opsteken.

Kortom: één hond is geen hond, met z'n tweeën of meer hebben de meeste honden toch meer plezier en voor mij ook geen pup meer. Ik vind pups heel schattig (maar dat schattige duurt ook maar een paar maanden ) , maar je bent er wel heel druk mee en het is ook fijn om een al opgevoede herplaatser te krijgen.
Wel moet je altijd je eerste hond meenemen om te kijken of die 'klik' er is.

[Youp]

Wij hebben er sinds 10 maanden een herplaatser bij. We vonden het ook erg spannend omdat we altijd pups hebben gehad.

Het is boven verwachting goed gegaan! Ze was gewend om veel in de bench te zitten. Die kregen we er dan ook bij. We hebben hem wel in de kamer gezet met haar eigen fleece erin. Daarnaast hebben we haar de mogelijkheid gegeven om bij Diesel op een kussen te gaan liggen. Ze heeft nooit meer een stap in de bench gezet en de laatste maanden liggen ze standaard stijf tegen elkaar aan.
De 1e keer heb ik ze apart gezet toen we even weggingen. Daarna al niet meer, het voelde gewoon goed.

Af en toe hebben ze een echtelijke ruzie om een bot of stuk vis. Dat is echter zo gesust. Alleen laten met botten ed doe ik dus niet, omdat ze die allebei nogal graag verdedigen.

[lieke]

Af en toe hebben ze een echtelijke ruzie om een bot of stuk vis. Dat is echter zo gesust. Alleen laten met botten ed doe ik dus niet, omdat ze die allebei nogal graag verdedigen.

Dat doe ik dus ook niet. Hoe lief ze ook van nature zijn en oprecht dol op elkaar zijn, met iets eetbaars alleen laten veroorzaakt alleen maar ruzies.

[Youp]

Af en toe hebben ze een echtelijke ruzie om een bot of stuk vis. Dat is echter zo gesust. Alleen laten met botten ed doe ik dus niet, omdat ze die allebei nogal graag verdedigen.

Dat doe ik dus ook niet. Hoe lief ze ook van nature zijn en oprecht dol op elkaar zijn, met iets eetbaars alleen laten veroorzaakt alleen maar ruzies.

Zelfs als ik erbij ben durven ze dan weleens te snauwen of grommen als er 1 te dichtbij komt. Je weet nooit hoe de andere hond reageert als je er niet bij bent.

[Jayda]

Ik snap je heel goed.
De ene dag denk ik JA ik moet het doen en de andere dag zie ik alleen maar de dingen die er fout kunnen gaan.

Ik zou het fijn vinden als Jayda een maatje heeft als ik er niet ben.
-Maar wat als 1 van de 2 ernstige gezondheidsproblemen krijgt.
-Kan ik wel met 2 honden lopen???
-Zal de 2de hond ook goed alleen kunnen zijn?
-Kan ik wel genoeg aandacht geven aan 2 honden?

en zo kan ik ook nog wel even doorgaan.

[Hanneke2]

Af en toe hebben ze een echtelijke ruzie om een bot of stuk vis. Dat is echter zo gesust. Alleen laten met botten ed doe ik dus niet, omdat ze die allebei nogal graag verdedigen.

Dat doe ik dus ook niet. Hoe lief ze ook van nature zijn en oprecht dol op elkaar zijn, met iets eetbaars alleen laten veroorzaakt alleen maar ruzies.

Met kauwbotjes of Kongen laat ik ze ook niet alleen. Ze zullen echt niet gaan vechten, maar pikken wel van elkaar als ze de kans krijgen, en Jacks 'verdediging' is dan om op een afstandje keihard te gaan blaffen naar Lilo, die het desnoods uren volhoudt om met twee kauwbotjes in bezit alleen maar arrogant terug te staren. Dat gaan we de buren niet aandoen.