Ze is 6 weken geleden overgeschakeld naar ander voer. Niet veel later kreeg ze erge jeuk. Bij de DA bleek dat de anaalklieren verstopt waren. Hierdoor kon ze jeuk krijgen. Ze kreeg daar medicijnen voor. Tibbie had ook héél veel honger. maar dit kon van de medicijnen komen.
Tijdje later, toen de medicijnkuur was afgelopen kreeg ze weer jeuk. Van de DA mochten we die medicijnen nog een tijdje geven.
Nu krijgt ze die medicijnen al een tijdje niet meer en ze heeft nog steeds jeuk. Ook heeft ze nog steeds reuze-honger. Haar conditie is ook niet helemaal OK. Als ik een speeltje gooi, en ze brengt 't terug, is ze al uitgeput (hijgen), maar een wandeling van een uur lukt dan weer wél...
Kortom: ze heeft last van veel honger, jeuk, slechte conditie.
Dinsdag naar de DA. Hij heeft naar hart/longen geluisterd. Hart was wel OK, longen wist hij niet zeker (Tibbie was een beetje hysterisch, dus was moeilijk te testen). De DA heeft ook temperatuur gemeten. Deze was vrij hoog vond hij, ondanks de stress...
Vrijdag moest Tibbie weer naar de DA, om bloed te prikken.
De dierenarts heeft van alles onderzocht. Nier, lever, suiker, eiwit, bloedcellen enz. Alles was in orde. Ook heeft hij nog een foto gemaakt als bevestiging (van de romp). Geen tumoren geen stuwing.
We vroegen nog naar het hart. Daar verwacht hij geen problemen van. (kon hij zien op foto en had er naar geluisterd).
Ook even gevraagd naar de pancreas en hypofyse. Hormonen dus. Pancreas had je moeten zien in de suikers. En voor het schildklierhormoon stuurt hij bloed op naar Utrecht. Daar krijgen we in loop van volgende week de uitslag van.
Als daar niets uitkomt dan blijft de ziekte van Cushing over. Daarvoor moet je urine opvangen (zonder dat de hond stress heeft). De DA zegt dat we eerst 3 weken moeten wachten omdat Tibbie 3 weken geleden medicijnen heeft gehad die de uitslag zouden kunnen beïnvloeden. Als ze die ziekte heeft is het minder prettig maar er zijn tegenwoordig toch medicijnen voor.
Bij een laag schildklierhormoon kan de hond dikker worden maar krijgt daarvan geen honger. Toch wil hij het niet uitsluiten.
Toen Tibbie net terug was heb ik een foto gemaakt.. Ze hebben toen namelijk ook een stuk van d'r vacht af moeten scheren voor t bloedprikken! Erg jammer, maar omdat ze zo klein is valt het "zo" niet snel op.. wel als ze omhoog kijkt natuurlijk..
Ze was vrijdag middag flink aan het stressen. Staart naar beneden, en bescherming zoeken. Zaterdag was het iets minder, maar ze had nog wel wat stress..
Nu ligt ze rustig.
enz enz.
Ze hijgt nog wel snel (dit zou dan volgens de DA komen door haar overgewicht, wat ze volgens mij dus niet meer heeft...?) en haar huid is niet zoals het hoort. 't lijkt alsof wonden niet goed genezen en dat ze wat haaruitval heeft.. En de honger natuurlijk.