Lijstje geprint, samen met Daphne even gekeken wat ons voor de honden wel lekker leek en besteld. 10 kilo van dit, 8 kilo van dat, 4 stuks daarvan, nog wat van dit en ach, doe toch ook nog maar, en wat ook best lekker is, dus doe daar ook maar een paar kilo van. Vanmiddag was het zo ver, het werd allemaal bij mij geleverd, dat is wel zo makkelijk. Breng ik het deel van Daphne wel even bij haar langs.
Achterkant van de bus gaat open en er moeten 6 grote dozen uitgeladen worden....6 grote dozen, de een nog zwaarder dan de andere.....
:N: En bijna alles vers, vooral de pens. Vers gesneden. Dus niet bevroren, net als veel vlees niet. Lekker vers vlees met veel sap, net als de pens.
Eh, waar laat ik dat nou toch? Ik heb formeel maar 1 vriezer. De oude in de schuur doet een beetje raar, zorgt af en toe voor kortsluiting, dus die heb ik niet aan staan. Maar ja, het moet dan toch maar even, voor een maand of een paar jaar, want het is minstens twee vriezers vol, alleen mijn deel van het vlees.
Terwijl ik de boel volgens de bestellijst probeer te verdelen, waarbij ik af en toe echt niet meer weet wat ik in mijn handen heb (is dat nou de parelhoen of zitten er soms ook konijnkarkasjes bij? En hoe verdeel ik dat dan, want dat is wel bevroren en dus voor twee verschillende personen) loopt het bloed en het penssap langs mijn armen. Over mijn kleren, de keukentafel druipt, de vloer is een soepzooitje. Ik heb ongeveer alle deurklinken beet gehad met heen en weer rennen tussen voordeur, tuindeur, schuurdeur, keukendeur en vriezerdeuren. En overal zit viezigheid aan, want tja, mijn handen...
In de tussentijd loopt het zooitje ongeregeld hier rond te springen, want het ruikt lekker.
Dus chaos compleet.
Ik Daphne gebeld: HELP, ik red het niet alleen.
Dus die kwam binnen 5 minuten aangereden, kind op de achterbank net uit haar bedje gehaald, om mij te helpen. We hebben de boel maar gewoon in mijn boodschappentassen geladen en in 1 grote doos die nog niet door het vocht volledig uit elkaar viel. Uitzoeken was wel al gebeurd, maar ik durf mijn handen er niet voor in het vuur te steken dat ze ook alles heeft, of juist teveel.
Dus zij kan ook aan de slag thuis. :N:
Daarna alles zelf verder in de vriezers gepropt, niet meer wetend wat ik in welk vakje geduwd heb, dus mijn honden krijgen de komende maanden weer ongeplande zooi (wat het eerst vooraan in de vriezer zit, eten ze die avond
) en in de koelkast ligt een voorraadje voor de komende 4 dagen.Daarna alles schoongemaakt, mezelf schoongemaakt en omgekleed en nu maar bidden dat het vriezertje in de schuur blijft leven.
Mijn ogen waren dus veel groter dan de inhoud van mijn vriezer.
Herkenbaar? Of ben ik de enige sufferd die veel te veel besteld?
).
