idem hier. het pakket van het hele hondje is zo geweldig dat je het accepteert. ik ken geen ander ras wat me zo na staat al verfoei ik die hondagressie.Caro. schreef:Ik vind het wel een goede vraag.Hanneke schreef:Gelukkig zijn er inderdaad veel rassen maar dit is wel een beetje een flauwe reactie.massam schreef:en daarom zijn er ook meerdere rassen, zodat jij je daar niet druk om hoeft te maken![]()
Hanneke2 en Frenk geven iets aan wat ik mezelf ook wel eens afvraag. En dan niet eens specifiek over de Staffs, maar ook van bijv. Boerboels, Presa's en dergelijke. Rassen waarvan in de rasbeschrijving staat dat ze problemen met andere honden kunnen hebben, met name sexegenoten. Of een hond zoals de allang vertrokken Jan had, een Presa Canario, waarbij het ontvangen van bezoek bijna onmogelijk was.
Bij deze honden weet je van te voren dat je op bepaalde gebieden problemen kunt verwachten. Voor mij is het gewoon uitermate plezierig dat ik mijn honden zonder problemen kan laten loslopen, ze niet aan de lijn hoef te doen als er sexe-genoten aankomen. Ik vind Staffies echt heel lief, maar door de te verwachten problemen met sexe-genoten zou ik er dus nooit voor kiezen.
Vanuit dat perspectief vraag ik me dan wel eens af wat het dan precies is wat dergelijke hondenrassen voor de mensen die er voor kiezen zó bijzonder maakt dat ze dit soort dingen erbij nemen.
Het uiterlijk telt voor mij sowieso. Ik vind de 'gespierde brede' rassen gewoon heel erg mooi om te zien.
Dan de, naar mijn ervaring, behoorlijk portie baasgerichtheid die je in die mate niet zo snel terug vindt in andere rassen (uitgezonderd de Herder). Praat ik even over gemiddeld gesproken, voordat er komt 'ja maar mijn hond.......'
en dan nog de werklust, het fanatisme, wat ik enorm mooi vind bij een hond om te zien.
Maar zoals ik al eerder schreef, hier wel de afweging of het één opweegt tegen het ander. Ik ben er nog niet uit
Trouwens ook het besef dat je bij iedere kan treffen dat hij niet goed met andere honden kan. Zoals ik ook al eerder schreef, is Puch een draak met andere reuen, dat had ik ook niet echt verwacht.
ik ben er dus nog steeds niet uit of het een opweegt tegen het ander.
mijn honden heb ik voor mezelf en zijn me heilig, maar een staffreu zie ik niert snel meer hier komen. een teef het liefste toch weer wel





