Van Saar's voorpoot dus. Ze mankt al een paar weken. Het is op en af. Als je d'r rust geeft, is het duidelijk minder. Maar ze mankt nog steeds.
Vanochtend was het ineens weer heel erg, dus ik heb vanmiddag vrij genomen en ben met 'r naar de dierenarts gegaan. Ze geeft helemaal geen pijn aan bij ellebogen of poot, ze verkrampt alleen ietsje als je aan d'r teentjes voelt. Met name het 5e teentje (onze pink)
Maar, je zult het altijd zien... vanavond liep ze dus weer redelijk. In eerste instantie was da dan ook geneigd om nog geen foto te maken, nog niet nodig. Of ik moest het zelf graag willen. En ja, dat wilde ik dus. Voor mijn gevoel is het iets onschuldigs, maar juist voor de zekerheid was ik naar de da gegaan.
En.... niets, nul, nada. Geen twijfel. Prachtig pootje. Pijnstillers mag (halve dosis dan), maar ik ben bang dat ze dan dus gewoon weer door haar grenzen heen gaat. Dat ze dan weer op haar Saar's wil doorlopen. Da denkt dat ook.
Dus we doen niets. Behalve het "doorlopen" vermijden, en minder lange afstanden. Pffff, dat is al moeilijk zat (proberen we al een paar weken).
Hoe dan ook, we zijn 72 euro lichter, maar een zekerheid rijker. En ik heb voor het eerst röntgenfoto's mogen aanschouwen (en mogen assisteren met een loden jas aan




