Op dat moment tussen loopsheid en schijndracht in met een korte vakantie voor de deur sta je wel even te kijken. Natuurlijk voelden we al wel een knobbeltje en vermoeden al zoiets.
Goed, afspraak gemaakt voor de week daarop, dan zou een longfoto gemaakt worden voor eventuele uitzaaingen en bloed nakijken en als dat goed was direct onder het mes.
Zoeken op het net natuurlijk en via Peter Klaver op Rejuvenal geattendeert, daar zijn we maar direct mee begonnen.
De foto viel tegen en moest eerst in Utrecht beoordeelt worden, gelukkig alleen maar wat kalk, iets wat normaal schijnt te zijn in de longen. Het bloed was goed.
Ondertussen waren we in de schijnzwangerschap gekomen en de vakantie brak aan.
De eerste vakantiedag begon alweer plezierig, kennelkuch, ik herkende het direct. In het dierenziekenhuis opgelopen. Nou ja, met de helft van de schijndracht nog te gaan en drie weken kuch kwamen we precies 5 dagen voor de volgende operatie afspraak uit, volgende donderdag.
Nu vraag ik alleen maar reacties op de operatie, ervaringen en liefst geen boe verhalen van horen zeggen.
Is het normaal te doen voor een 8 1/2 jaar oude hond om daar weer snel boven op te komen?
Is het echt zo dat er honden niet meer uit narcose komen? (Ze is al eens weggeweest en doorstond dat goed.)
Zijn de vooruitzichten op nog enkele jaren levensvreugde een grote kans?
Bedankt voor serieuze reacties want ik maak me toch wel wat zorgen.








